Νοέ 15 2017

Ανάληψη ευθύνης για επίθεση στον κυνηγετικό σύλλογο Θεσσαλονίκης

Αναδημοσίευση από https://athens.indymedia.org/post/1580031/

Ιχνηλατώντας την έννοια του πολιτισμού, τόσο ιστορικά όσο και εννοιολογικά, βρίσκουμε πάντοτε τον άνθρωπο σαν δημιουργό, αλλά και εμπνευστή της. Εννοιολογικά, ο πολιτισμός προκύπτει και συνδέεται με τις έννοιες του πολίτη, της πόλης και της πολιτικής. Οι έννοιες αυτές αποτελούν την πρακτική έκφραση του πολιτισμού στα πλαίσια των κοινωνιών. Ο σκοπός της δημιουργίας, λοιπόν, του πολιτισμού, είτε συνειδητά είτε όχι, είναι η συνεχής ανάπτυξη της κοινωνίας,με τρόπο που όλα να γίνονται πιο εύκολα αντιμετωπίσιμα και ελεγξιμα στο ευρύτερο περιβάλλον της. Με βάση την ανάγκη του ανθρώπου για συνεκτικότητα και εξάλειψη της διαφορετικότητας, τον βλέπουμε να δημιουργεί συμπλέγματα κανόνων συμπεριφοράς, σκέψης, αλλά και βίωσης των συναισθημάτων, δομώντας αρχικά μία πρωτόλεια μορφή κανονικότητας και παραφύσης.Παράλληλα, για να επιτύχει την πολυπόθητη ανάπτυξή του στον κόσμο, χρησιμοποιεί ως μέσα την επιβολή στη φύση και στα μη ανθρώπινα όντα. Επιβεβαιώνοντας έτσι τη δύναμή του να ελέγχει το περιβάλλον του, αντλεί όλο και περισσότερη ισχύ μέσα από αυτή την άσκηση της εξουσίας του. Σε αυτό το σημείο, γεννάται ο ανθρωποκεντρισμός, ενώ με τη μόνιμη εγκατάσταση του   ανθρώπου και την οργώναση του σε κοινωνίες, την ανάπτυξη και την ενταντικοποίηση της κτηνοτροφίας και της γεωργίας, η ανθρώπινη επιβολή πάνω στη γη και στα ζώα θεσμοθετείται.

Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα, όπου η θεσμοθετημένη μορφή του ανθρωποκεντρισμού και του πολιτσμού εκφράζεται με πάμπολλα παραδείγματα, σε πολυάριθμες καταστάσεις και συνθήκες. Από τις εξορύξεις, που καταστρέφουν τη βιοποικιλότητα της εκάστοτε περιοχής ( Σκουριές,Αμαζόνιος κ.λ.π) μέχρι της βιομηχανίες τροφίμων και ένδυσης όπου τα μη ανθρώπινα όντα αποτελούν στα χέρια τους υλικά παραγωγής-κατανάλωσης. Απο τη χρησιμοποίηση τους για θέαμα και ψυχαγωγία (τσίρκα,ζωολογικοί κήποι, ταυρομαχίες, κυνήγι) μέχρι τις βιομηχανίες φαρμάκων και καλλωπισμού. Η βολική, μάλιστα, απο της συνθήκες εκμετάλλευσης των ζώων, επιτρέπει στην καπιταλιστική μηχανή να συνεχίζει ανενόχλητη τον βασανισμό τους, αντιμετωπίζοντας τη φύση ως ένα σύνολο πόρων προορισμένα για την κατανάλωση τους από τον άνθρωπο και στον εκάστοτε καταναλωτή να διατηρεί τη συνείδησή του σε ανενεργή κατάσταση και να συντελεί στην επέκταση της σήψης του σύγχρονου κόσμου.

Η σπισιστική λογική του ανθρώπου αντανακλάται και στην βαρβαρότητα του κυνηγιού.Η εικόνα του καλού κυνηγού που σώζει
την κοκκινοσκουφίτσα στο ομώνυμο παραμύθι είναι οικεία λίγο πολύ σε ολους χάρη στη προπαγάνδα που δεχόμαστε από μικρά ακόμη παιδιά για την επικυνδινότητα των άγριων ζώων που πρέπει να τα φάμε πριν μας φάνε.Τα πράγματα όμως δεν φαίνονται να είναι έτσι.Το κυνήγι ως επάγγελμα λογαριάζει τα ζώα ως πηγή πλούτου, που από το κρέας τους που πωλείται ακριβά για να κοσμήσει πλουσιοπάροχα τα κατά τ’ άλλα γεμάτα «αγάπη» οικογενειακά τραπέζια μέχρι το ξέσκισμα του δέρματός τους για να φτιαχτούν τσάντες ,πορτοφόλια αλλά και γούνες που αποτελούν ιστορικά σύμβολο πλούτου για τις κυρίες που αρέσκονται στο να στολίζουν το λαιμό τους με τομάρια.Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα που φανερώνει την ανθρώπινη αισχροκέρδεια μέσω της επιβολής στα άλλα είδη είναι η καταδυνάστευση φαλαινών για το λάδι τους ή η εκμετάλλευση του ελεφαντόδοντου.Όσοι πάλι ασχολούνται με αυτό για χόμπυ θεωρούν οτι τους προσφέρει διασκέδαση μιας και  το αντιλαμβάνονται σαν αυτό της σκοποβολής, όπου τα φυσίγγια αντί να καρφώνονται σε σταθερούς άψυχους στόχους, διαπερνούν κινούμενους ζωντανούς, κάνοντας έτσι το «παιχνίδι» πιο συναρπαστικό.Ταυτόχρονα, σε μια κοινωνία όπου τα πάντα αποκτούν αξία ανάλογα με το φαίνεσθαι και ο εντυπωσιασμός αποτελεί στόχο δεν θα μπορούσε να μην τροφοδοτείται ο ανταγωνισμός μεταξύ των κυνηγών για την άντληση περισσότερου κύρους μέσα στη κοινότητά τους, αναλόγως με τον αριθμό, τη σπανιότητα, ή το μέγεθος των ζώων.

Η ανάγκη για απόκτηση σεβασμού φανερώνεται και στα τρόπαια που λειτουργούν ως διαπιστευτήρια της δύναμης τους, όπως τα βαλσαμωμένα ζώα που διακοσμούν τα σαλόνια τους ή selfies πλάι σε στιβαγμένα πτώματα ζώων.Όσον αφορά όσους ισχωρίζονται οτι η πρακτική αυτή αποτελεί λύση στο πρόβλημα της επιβίωσης, θα πρέπει να ξέρουν οτι το κυνήγι αποτελεί πολύ ακριβό «άθλημα» που περιλαμβάνει λουσάτα αμάξια, πανάκριβο εξοπλισμό ενώ το παζλ της δίψας του ανθρώπου για απόλυτη κυριαρχία συμπληρώνεται με τη χρησιμοποίηση κατόπιν καταβολής υψηλού χρηματικού αντίτιμου ειδικά εκπαιδευμένων σκυλιών ώστε να εκπληρώνουν απόλυτα τις άπληστες ορέξεις των «αφεντικών» τους.

Ξημερώματα του Σαββάτου 11/11 πραγματοποιήσαμε καταδρομική επίθεση στον κυνηγετικό σύλλογο Θεσσαλονίκης, σπάζοντας τις τζαμαρίες και βανδαλίζοντας με μπογιές την κεντρική πόρτα και την πινακίδα.

Γνωρίζουμε πως η διατύπωση της ιστορικής ανάδειξης του σύγχρονου πολιτισμού και της κοινωνικής εξέλιξης της ανθρωπότητας δεν μπορεί να αποτυπωσει τις επιλογές μας για συλλογικοποίηση των αρνήσεων μας ενάντια στο εξουσιαστικό κοινωνικό σύμπλεγμα.Κι αυτο γιατί καμία ακαδημαϊκού χαρακτήρα διατύπωση δε μπορεί να αποτυπώσει το βίωμα της γενικευμένης καταπίεσης, δε μπορεί να καταδείξει στον πιο ουσιαστικό του βαθμό τον χαρακτήρα του εξουσιαστικού πολιτισμού : το ότι αποτελεί έναν δολοφόνο σε μαζική κλίμακα. Η καταπίεση όμως,γεννά την πηγαία αντιπαράθεση μαζί της και η εξουσιαστική κοινωνία γεννά και του αρνητές της. Ο αναρχικός αγώνας αποτελεί το πέρασμα από την αντιπαράθεση αυτήν με την καταπίεση την οργανωμένη άρνηση του εξουσιαστικού κόσμου στο σύνολό του. Και αυτή η άρνηση πραγματώνεται ως ένα διαρκές σχέδιο καταστροφής και δημιουργίας.
Ένα σχέδιο που στοχεύει στην ιδεολογική αποδόμηση των εξουσιαστικών αντιλήψεων, στην υλική ρήξη με τις πτυχές της κοινωνικής μηχανής που τις ενσαρκώνουν και ταυτόχρονα στην διαμόρφωση των συνθηκών που θα οδηγήσουν στην απελευθέρωση ανθρώπου και φύσης, που μέσα από τον καθολικό επαναπροσδιορισμό των αναγκών, θα επιφέρουν αρμονία στο φυσικό κόσμο. Η μέθοδος του μητροπολιτικού αντάρτικου θέτει σε κίνηση αυτό το σχέδιο, σαμποτάρει την ομαλή λειτουργία του διάχητου κοινωνικού
εργοστασίου,αναδεικνύει τις, εχθρικές για την ελευθερία, πτυχές του εξουσιαστικου κόσμου στα πλαίσια του επίκεντρου του υπάρχοντος, εκεί που διαδραματίζεται καθημερινά ο κοινωνικός πόλεμος, μέσα στις μητροπόλεις.

Αναγνωρίζουμε πως τα καλέσματα για συντονισμενη δράση αποτελουν μια αφορμή για την οργανωμένη ισχυροπόίηση και αναβάθμιση του αναρχικού αγώνα, για την ένταξη στην κοινωνική επικαιρότητα των αναρχικών προταγμάτων και την ανάδειξη των διάφορων πτυχών της εξουσίας με έμπρακτη στοχοποίηση τους. Στο χέρι μας είναι,όμως, να διαμορφώσουμε μια καθημερινότητα που, μέσα απο καταδρομικές επιθέσεις, σαμποτάζ, εμπρησμούς, απαλλοτριώσεις, δυναμικές ενέργειες, μέσα από την εμπρακτη διατύπωση των αναρχικών προταγμάτων με κάθε μέσο, θα αναβαθμίσει την κοινωνική αντιπαράθεση και θα οξύνει τον απελευθερωτικό πόλεμο.

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΙΕΡΡΗΓΜΕΝΑ ΚΛΟΥΒΙΑ, ΚΑΜΜΕΝΑ ΓΟΥΝΑΡΑΔΙΚΑ,
ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΣΗΣ

Κυνηγοί κυνηγών

Νοέ 15 2017

Πάτρα – εμπρηστική επίθεση σε γουναράδικο και σε κατάστημα τοπικής αλυσίδας κρεοπωλείων

Αναδημοσίευση από https://athens.indymedia.org/post/1580030/

Ξημερώματα Παρασκευής 10/11 στα πλαίσια της διεθνούς εβδομάδας αντισπισιστικής δράσης,πραγματοποιήσαμε διπλή συντονισμένη εμπρηστική επίθεση σε γουναράδικο στο κέντρο της Πάτρας,καθώς και σε κατάστημα τοπικής αλυσίδας κρεοπολείων.Το γουναράδικο τυλίχθηκε στις φλόγες,ενώ στο κρεοπολείο λόγο τεχνικού λάθους η ζημιά περιορίστηκε στο σπάσιμο της τζαμαρίας.

Η αναρχική μας δράση στόχευε και θα στοχεύει στην ολική ρήξη με το υπάρχον κυριαρχικό οικοδόμημα,επομένως ο αγώνας κατά του σπισισμού δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

Ο ανθρωποκεντρισμός,ως βάση του σπισισμού,συγγενεύει άρρηκτα με τη λογική που κατατάσσει με μοιρολατρικό τρόπο τα όντα σε ανώτερα-κατώτερα,χρησιμοποιώντας ως εργαλείο ανάλυσης την τυχαιότητα του φύλου,του είδους,της εθνικότητας κ.α. Συνεπώς,είναι ειρωνική η φύση του ανθρωπισμού που από τη μια καθιστά θεμιτή τη βία στα ζώα ενώ από την άλλη ανήθικη κάθε βια προς άνθρωπο.

Οι άνθρωποι,στο βωμό της πολυτέλειας,του κύρους,του στυλ,δεν διστάζουν να θυσιάσουν ζώα ποικιλοτρόπως,αδιαφορώντας για την ύπαρξη δικής τους προσωπική ζωής αλλά και για το τι αισθάνονται.Έτσι δεν εκπλήσσει κανέναν το γεγονός πως για ένα χαλί,ρούχο ή για το θέαμα,στερνούν από τα ζώα την οικογένεια τους ακόμη και από τη γέννηση τους.

Ακόμα,στα πλαίσια της διάχυτης κοινωνικής υποκρισίας,όπου σύσσωμη η αστική ηθική κραυγάζει για τη βαρβαρότητα της βίας,αποτροπιάζοντας στη θέαση της,δείχνει επιλεκτική ευαισθησία παραβλέποντας κάθε ζωολογικό κήπο,κάθε γεύμα,κάθε αγοραπωλησία ζώου.Άρα όσο κι αν εθελοτυφλεί η κοινωνία,η βία υπάρχει παντού στον ανθρώπινο πολιτισμό,μέσα στο Κυριακάτικο τραπέζι,στους νόμους-θεσμούς-νόρμες,στις φυλακές,στις αποξηλώσεις δασών.

Κλείνοντας,όλα αυτά δε μας στεναχωρούν και ως εκ τούτου λαμβάνουμε θέση μάχης πνεύμα και σώμα,όχι από συνθήκη περιθωριοποίησης,όχι από μια απόλυτη πεσσιμηστική άρνηση,αλλά διότι αφουγκραζόμαστε τους εαυτούς μας.Έτσι,προτάσσουμε την καθημερινή σύγκρουση τόσο σε θεωρητικό όσο και σε υλικό επίπεδο με κάθε τι εξουσιαστικό.Παρακινούμενοι απο τη συνείδηση μας,μη περιμένοντας κάποιο ιδιαίτερο εξεγερτικό γεγονός,αποφασίζουμε να δρούμε απειλητικά για την κυριαρχία με συνέπεια,διάρκεια και λύσσα.

ZΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ

ΥΓ.1: Αλληλεγγύη στον Ντίνο Γιατζόγλου,δύναμη σύντροφε.

ΥΓ.2: Οργή και λύσσα για τον Santiago.

ΥΓ.3: Κλείνουμε το μάτι στην πάντα μάχιμη Ελληνική Αστυνομία και δη στο παρεάκι του Α.Τ Ερμού…ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ.

ΑΝΑΣΑ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ


Νοέ 13 2017

Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης

Εισήγηση από την εκδήλωση με θέμα «Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης» που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την εβδομάδα αντισπισιστικών δράσεων, στις 3/11/2017 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά, μαζί με κάποιες αλλαγές που προέκυψαν από τη συζήτηση.

 

Κατεβάστε τη μπροσούρα εδώ


Οκτ 29 2017

Προβολή-συζήτηση για τον αντισπισισμό και την ολική απελευθέρωση

Με αφορμή το κάλεσμα για την εβδομάδα αντισπισιστικών δράσεων 30/10-5/11, καλούμε  συντρόφους/ισσες για προβολή και κυρίως συζήτηση σχετικά με τον αντισπισισμό στο πλαίσιο της Ολική Απελευθέρωσης, την Παρασκευή 3/11 στις 8 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου Κρήτης.


Ιούλ 17 2017

Bye Bye Χανιά;

 

Χανιά. O κόσμος διώχνεται από τα σπίτια που μένει για να βγάζουν οι ιδιοκτήτες περισσότερα λεφτά. Η πόλη «καθαρίζεται» από αδέσποτα, άστεγους, οι παραλίες από «τσάμπα κατασκηνωτές». Τα αφεντικά με δικαιολογία την εποχιακότητα των θέσεων εργασίας και ως συνήθως την κρίση λειτουργούν εκβιαστικά. Στους δρόμους δεν χωράς να περπατήσεις και οι πλατείες έχουν καταληφθεί από τραπεζάκια. Greek gyros, «κήπος» Χανίων με κρικρι για αξιοθέατα, ψαροπεντικουράδικα και άλογα να σέρνουν “παραδοσιακές» άμαξες στον ήλιο με τουρίστες που βγάζουν παραδοσιακές selfie. (κείμενο και αφίσα για την τουριστική βιομηχανία στα Χανιά)

Το Βye Βye Barcelona είναι ένα από τα ντοκιμαντέρ για μία από τις πόλεις όπου η τουριστική βιομηχανία εκμεταλλεύεται ανθρώπους, άλλα ζώα, γη.

ΠΡΟΒΟΛΗ

 Παρασκευή 21 Ιουλίου στις  9

Πλατεία Δασκαλογιάννη κ  Ν. Επισκόπου,  (πίσω από το ωδείο)


Ιούν 11 2017

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Αφίσα ενάντια στην τουριστική βιομηχανία που κολλήθηκε στους δρόμους των Χανίων

Το κείμενο της αφίσας με λίγα περισσότερα λόγια για τη βιομηχανία του τουρισμού στα Χανιά

Καλοκαίρι 2017, Χανιά.

Έρχονται οι τουρίστες. Σε αντίθεση με τους άλλους “ξένους” αυτοί θεωρούνται ευπρόσδεκτοι γιατί φέρνουν μαζί τους ευρώ και δολάρια, αρκετά για να μεταμορφώσουν τα νησιά σε τουριστικά θέρετρα, τα σπίτια σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, τη ζωή σε αξιοθέατο, καύσιμο ή γρανάζι της τουριστικής βιομηχανίας.

Και η  αυλαία σηκώνεται…
Προετοιμασία – Αποστείρωση  Η καθημερινή εξαθλίωση κρύβεται «καθαρίζοντας την πόλη» από πρόσφυγες, άστεγους, επαίτες,  αδέσποτα και ότι μπορεί να χαλάσει την ονειρική εικόνα των διακοπών.

-Αρπαγή ζωτικού χώρου: Κάθε πλατεία και πεζόδρομος μέσα στην πόλη  καταλαμβάνεται από τραπεζοκαθίσματα αρπάζοντας το χώρο από όσους δεν καταναλώνουν. Έξω από την πόλη, μόνο λίγα εκατοστά άμμος ανάμεσα στις ξαπλώστρες, για να καταναλώνει ο τουρίστας αραχτός. Η υπόλοιπη παραλία έχει φαγωθεί πια από τα ξενοδοχεία και την παραθαλάσσια ταβέρνα, εκεί που σκάει το κύμα. Κυνήγι της ελεύθερης κατασκήνωσης, γιατί το να βλέπεις ουρανό και όχι ταβάνι ξενοδοχείου είναι τσάμπα και άρα απαγορεύεται.

Μισθωτή σκλαβιά: Εργαζόμενοι/ες με υποχρεωτικό χαμόγελο δουλεύουν όλη τη σεζόν χωρίς ρεπό για ψίχουλα, ενώ συγχρόνως αναγκάζονται να ανέχονται τα καπρίτσια των αφεντικών που μαζί με τους πελάτες «έχουν πάντα δίκιο». Η κρίση, η ανεργία και ο τρομαχτικός χειμώνας χωρίς μεροκάματα που έρχεται είναι αρκετά για να πειθαναγκάσουν και να κάνουν την εικόνα των καλοκαιρινών διακοπών σε κοντινές παραλίες μια μακρινή ανάμνηση. Αλλιώς, «ξέρεις πόσοι άλλοι ψάχνουν για δουλειά;». Στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αντιδράσουν, μπορεί να βρεθούν προσωρινά αντιμέτωποι με μηνύσεις και διώξεις από τα αφεντικά, όπως στην περίπτωση  του  μεζεδοπωλείου “Κουτουρούκι” στα Χανιά, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις με κακό συνήθως τέλος για τα αφεντικά και τις επιχειρήσεις τους.

-Παραδοσιακή κουζίνα:  Το πρωί εκδρομή  και φωτογραφίες  χαριτωμένων προβάτων στην εξοχή, το μεσημέρι κόκα κόλα για να χωνευτούν. Greek gyros (νεκρά γουρούνια), φρέσκα ντόπια θαλασσινά (νεκρά ψάρια, μαλάκια και χταπόδια, από το γδαρμένο βυθό  που αδειάζει, στα δίχτυα της τράτας, στην κατάψυξη, στον ήλιο, ή ζωντανά στη γυάλα για να σκοτωθούν και να μαγειρευτούν στη στιγμή).

Παράδοσιακές» δραστηριότητες :  Άλλα ψάρια, που δεν τρώγονται αλλά αντίθετα τρώνε πετσάκια για “φυσικό” τρόπο απολέπισης του κουρασμένου από τις διακοπές ποδιού, ώστε να φαίνεται όμορφο μέσα στο πέδιλο. «Παραδοσιακές» βόλτες με άλογα,   που είναι στον ήλιο όλη μέρα για να σέρνουν άμαξες ανάμεσα σε αυτοκίνητα και τραπεζάκια,  με  τουρίστες  που ταυτόχρονα στέλνουν εξίσου παραδοσιακές selfie στα μέσα κοινωνική δικτύωσης.

Αγροτουρισμός: Κάντο όπως οι ντόπιοι, εναλλακτικά,  και έλα «κοντά στη φύση»,  βγάζοντας φωτογραφίες και συμμετέχοντας στη σφαγή, στο γδάρσιμο, στο διαμελισμό κ το ψήσιμο αμνοερυφίων. Μπορεί να πειστείς έτσι πως ότι τρως και πίνεις δεν είναι βιομηχανοποιημένο,  ή ότι η εκμετάλλευση άλλων ζώων είναι αναπόσπαστο μέρος της επιβίωσης των ιθαγενών.

Νερό: Εμφιαλωμένο, σε εκατομμύρια μικρά, μεσαία και μεγάλα πλαστικά μπουκαλάκια. Το υπόλοιπο ρέει άφθονο με τα απορρυπαντικά, πλένει κάθε μέρα τα κλινοσκεπάσματα  και γεμίζει τις πισίνες των ξενοδοχειακών μονάδων. Ταυτόχρονα θέλουν να μας πείσουν ότι είναι αρκετό για να ποτίζει γήπεδα γκολφ, «επενδύσεις» που θα φέρουν με τη σειρά τους κι άλλους τουρίστες.

Ενέργεια: Air condition για ευχάριστη και δροσερή ατμόσφαιρα γιατί το μεσογειακό καλοκαίρι παραείναι ζεστό. Ορυκτά καύσιμα να καίγονται και να ρυπαίνουν, εναλλακτικές μορφές  ενέργειας να μπαίνουν στο σενάριο της «πράσινης ανάπτυξης» με μεγάλα, καταστροφικά έργα, σκοτωμένα πουλιά, και γδαρμένες βουνοπλαγιές.

Ο τουρισμός είναι μια βαριά βιομηχανία που εκμεταλλεύεται  τη γη και όλα τα έμβια όντα που ζουν στον «τουριστικό προορισμό». Όπως όλες οι βαριές βιομηχανίες, ότι αλλοιώνει  στο πέρασμά του, δύσκολα ανακτά την αρχική του μορφή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΘΕ ΕΜΒΙΟΥ ΟΝΤΟΣ


Ιούν 11 2017

Αφίσα από το ΜΑΥΡΟ/ΠΡΑΣΙΝΟ με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους με μακροχρόνιες ποινές


Φεβ 17 2017

Καμία ανοχή στα σφαγεία Για κάθε ζώο ελευθερία – Βίντεο της αναρχικής/αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας Κρακατόα

Αναδημοσίευση από indymedia

Ένα βίντεο σχετικά με την εκμετάλλευση, τη δολοφονία και το βασανισμό μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό την πτωματοφαγία.

Το βίντεο μπορείτε να το δείτε εδώ

Προβλήθηκε για πρώτη φορά την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη 2016 στην Πάτρα στην κατάληψη του τηλεοπτικού σταθμού SuperB διακόπτοντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων.


Ιαν 8 2017

Κείμενο ανάληψης ευθύνης για χτυπήματα σε χασάπικα και ψαράδικα

αναδημοσιεύουμε  το κείμενο ανάληψης ευθύνης από Αντισπισιστ@ Αναρχικ@,  Αθήνα,  https://athens.indymedia.org/post/1567772/

 

Από τις 19-29 Δεκέμβρη 2016 στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών-Αττική χτυπήσαμε με κόκκινα μαύρα και πράσινα σπρέι βιτρίνες καταστημάτων που ειδικεύονται στη πώληση σάρκας ζώων, χασάπικα-ψαράδικα, με βασικό σύνθημα «ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ».  Χτυπήσαμε τα ακραιφνή σύμβολα του εμπορίου θανάτου και τελευταίο σταθμό ενός απερίγραπτου εφιάλτη για δισεκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα. Ζώα που γεννήθηκαν με μοναδική προοπτική το βασανισμό και το θάνατο τους. Ζώα που συντηρούν τις βιομηχανίες του κεφαλαίου, που η κάθε ανάσα τους μετριέται σε κέρδος και κόστος, απαλλαγμένα από κάθε δικαίωμα, που αποτελούν το καύσιμο της καπιταλιστικής λαίλαπας του κέρδους. Χτυπήσαμε τα μαγαζιά που απεικονίζουν τη τελευταία αποτρόπαια έκθεση μιας ζωής που τέλειωσε χωρίς ποτέ να αρχίσει με τα κουφάρια των ζώων βορά στο αναισθητοποιημένο γιορτινό πλήθος. Ένα πλήθος που γιορτάζει πάνω από σάρκες τεμαχισμένων ζώων και σε κατάσταση ύπνωσης συστηματικά υποστηρίζει τις βαναυσότερες βιομηχανίες, βιομηχανίες που μετατρέπουν τη ζωή σε θάνατο ενώ ταυτόχρονα καταστρέφουν τον πλανήτη, βιομηχανίες που δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς την ανηλεή γενοκτονία των μη-ανθρώπινων ζώων και την οικοκτονία του περιβάλλοντος.

Τα σφαγιασμένα ζώα με το αίμα τους ξεραμένο στο ταλαιπωρημένο σώμα τους κρέμονται ακρωτηριασμένα κουφάρια άλλα αποκεφαλισμένα ή άλλα ακόμη με την έκφραση της οδύνης και του πανικού στα ματωμένα πρόσωπα τους, μακάβρια εμπορεύματα μιας βιομηχανίας θανάτου που αποβλέπει στη στυγερή δολοφονία μη-ανθρώπινων ζώων για την απασχόληση και το κέρδος.

Οι περαστικοί άνδρες γυναίκες παιδιά έχουν καταντήσει θεατές μακάβριων εικόνων που τις αντιμετωπίζουν ως φυσικές, εξοικειωμένοι με τις εικόνες της φρίκης δεν αντιλαμβάνονται καν το μέγεθος της αλλοτρίωσης που δηλώνει η αδιαφορία τους. Δεν διασαλεύεται η τάξη της ζωής τους από τα δολοφονημένα μωρά γουρουνάκια, δεν απειλείται το μικροαστικό τους βόλεμα από το αίμα των αθώων μοσχαριών, δεν απειλεί τους ίδιους το μαχαίρι του δήμιου, δεν ξεσπλαχνίζει τα παιδιά τους του σφαγέα η μάχαιρα. Όσο ο καταναγκασμός, ο εγκλεισμός, η κακοποίηση, η βία και ο θάνατος αφορά αισθανόμενα πλάσματα άλλων ειδών οι ασυνείδητοι απονευρωμένοι και δραματικά παροπλισμένοι περαστικοί δεν βρίσκουν λόγο να συναισθανθούν, να αναρωτηθούν και πόσο μάλλον να διαμαρτυρηθούν για την αλήθεια που αποκαλύπτει το θέαμα τον νεκρών ακρωτηριασμένων ακέφαλων ζώων. Η εξοικείωση με τη βία είναι ο τρόπος της κυριαρχίας να επιβάλλει συναίνεση αργά και σταθερά.

Με τις συμβολικές ενέργειες του βανδαλισμού στις βιτρίνες στοχεύουμε στην αντανακλαστική απορία του υπνωτισμένου πελάτη των βιομηχανιών, στην επανένωση του ως χρήστη με την πράξη που του αποκρύβουν, την αποθεμελίωση της εγκατεστημένης αλλοτρίωσης του κάθε ανυποψίαστου και αναισθητοποιημένου καταναλωτή της εμπορευματοποίησης των ζώων που εντάσσουν ως κανονικότητα στη ζωή τους τα φορτηγά με άγρια δολοφονημένα ζώα ως σύνοδα των αποχαυνωμένων εορτασμών τους, συντηρώντας ένα ψέμα του πανανθρώπινου φασισμού ενάντια στα μη-ανθρώπινα ζώα, ένα ψέμα που μπορεί πρέπει και επείγει να αμφισβητηθεί και να ανατραπεί. Επείγει η άρνηση του βιομηχανικού συστήματος όπου η ζωή τυποποιείται, αντικειμενοποιείται και εμπορευματοποιείται αντιμετωπιζόμενη ως πλουτοπαραγωγική πηγή. Επείγει η υπονόμευση ενός συστήματος που δικαιολογεί τη σκλαβιά, τον αφανισμό, την εκμετάλλευση μη ανθρώπινων ζώων ως δικαίωμα του ανώτερου είδους όπως βαυκαλιζόμενα αυτοαποκαλούνται τα ανθρώπινα ζώα.

Ο βανδαλισμός των μαγαζιών εμπορίας νεκρών ζώων χρησιμοποιείται από μας ως εργαλείο αφύπνισης όσων αποκρύπτονται στη βιομηχανία εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων, ως εργαλείο επανένωσης ενός διαχωρισμού πράξης-κατανάλωσης που δημιουργεί μια νοσηρή και διαμεσολαβημένη εμπειρία στη κατανάλωση των πτωμάτων των ζώων και έχει αποτέλεσμα την απάθεια και την ύπουλη εγκαθίδρυση των μορφών εξουσίας μεταξύ γήινων πλασμάτων ανθρώπινων και μη ανθρώπινων σε ανώτερα και κατώτερα.

Οι βανδαλισμοί των μαγαζιών εμπορίας νεκρών ζώων είναι για μας πολιτικό εργαλείο άμεσης δράσης ενάντια στη συνεχιζόμενη απονεύρωση των μαζών και την αυξανόμενη νοσηρότητα του καπιταλιστικού βιομηχανικού πολιτισμού που οδηγεί σταθερά στο παγκόσμιο αφανισμό. Ένα εργαλείο καθημερινής αντίστασης στο πολιτισμό του θανάτου.

Εμείς συντρόφια δεν θα επαναπαυθούμε σε ιδεολογικές καθαρότητες και κρυστάλλινες αλήθειες, δεν μας ενδιαφέρει η εξέγερση μόνο ως τελικό αποτέλεσμα και δεν έχουμε ως στόχο μόνο την ολική καταστροφή της καπιταλιστικής κοινωνίας αλλά δίνουμε προτεραιότητα στη καθημερινή άμεση δράση υπέρ των μη-ανθρώπινων ζώων, στη καθημερινή αδιάλλακτη στρατηγική αγώνα της αποδόμησης των κοινωνικών θεσμών που συνδαυλίζουν την ανθρωποκεντρική κοινωνία και μετατρέπουν τα μη ανθρώπινα ζώα σε πηγές πλουτισμού και τη ζωή τους σε αναλώσιμα εμπορεύματα, στη καθημερινή πρακτική που οδηγεί στην ανατροπή της ανθρωποκεντρικής θεώρησης και στην αρμονική  συνύπαρξη όλων των ειδών. Θέλουμε να χτίζουμε την εξέγερση σταθερά και αδιάκοπα, να τη θεμελιώνουμε μέσα από τη καθημερινή διαδικασία αμφισβήτησης και αποδόμησης, θέλουμε να πραγματώνουμε στη καθημερινή πρακτική μας τους δρόμους που θα μας επιτρέψουν να φτάσουμε εκεί που επιθυμούμε, την λευτεριά για μας τα ζώα και τη γη.

Τα μαγαζιά προβολής της εκμετάλλευσης και κατανάλωσης ζώων όπως και κάθε τόπος πραγμάτωσης και εκδήλωσης του ιδιοτελούς και ασυνείδητου ανθρωποκεντρικού μοντέλου που αντικατοπτρίζει σε παγκόσμια κλίμακα η καπιταλιστική κοινωνία των ανθρώπων μέσα από τις υποδομές της, τις πρακτικές της, τους θεσμούς της, θα συνεχίσουν να είναι για μας στόχοι πάντα όπου και αν βρισκόμαστε.

Το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία είναι αδιαπραγμάτευτο. Τα ζώα δεν είναι εμπορεύματα. Τα ζώα ανήκουν στους εαυτούς τους και δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Η ζωή είναι δικαίωμα και δεν έχει αφεντικά.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΒΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αντισπισιστ@ Αναρχικ@ Αθήνα


Νοέ 29 2016

Ενάντια στην ηλεκτρονική σήμανση οποιουδήποτε έμβιου όντος

Αφίσα που κολλήθηκε στα Χανιά το Νοέμβρη με αφορμή τους ελέγχους που διοργάνωσαν  δημοτόμπατσοι και φιλοζωικοί στην πόλη  (σε κεντρικά σημεία ώστε να μην ταλαιπωρούνται και τα κανάλια που κλήθηκαν να καλύψουν το γεγονός)

afisa_tsip


Ιούλ 15 2016

Φεστιβάλ Αθηνών: Μη ανθρώπινα ζώα στον βωμό του θεάματος και της ψευτοκουλτούρας

«Τα ζώα του κόσμου υπάρχουν για τους δικούς τους λόγους. Δεν φτιάχτηκαν για τους ανθρώπους, όπως οι μαύροι άνθρωποι δεν φτιάχτηκαν για τους λευκούς ,οπως και οι γυναίκες δεν φτιαχτηκαν για τους άνδρες.»


Φεστιβαλ Αθηνων : Μη ανθρώπινα ζώα στον βωμο του θεάματος και της ψευτοκουλτούρας

Η παραπανω πεποιθηση δεν είναι καποια μεγαλη σοφιστια, δεν είναι δυσκολη στην κατανοηση, είναι (ή θα έπρεπε να είναι) μια αυτονοητη παραδοχη που αναφερεται ρητα στην αξια της αυτοδιαθεσης και της ελευθεριας για κάθε εμβιο ον. Για διαφορους ωστοσο λογους στον καθημερινο μικροκοσμο των ανθρωπων, συμβαινει το ακριβως αντιθετο. Τα ανθρωπινα ζωα χρησιμοποιουν τα μη ανθρωπινα για εξυπηρετηση των σκοπων τους με κάθε δυνατο τροπο.

Μοιαζει παρανοικο, κι όμως εχει εξηγηση και είναι απλη: Οι  ανθρωποι κανουν χρηση των προνομιων  τους και ασκουν εξουσία πανω στα  υπολοιπα είδη, οπότε εφαρμοζεται το «δικαιο του δυνατου», το οποιο παντοτε αποτελουσε την βαση για τον βασανισμο,τον εγκλεισμο και την εκμεταλλευση αυτων που δεν μπορουν να προβαλλουν αντιστάσεις, από αυτους που καταχρηστικα έθεσαν τους εαυτους τους σημαντικοτερους και  ισχυροτερους. Ο σπισισμος, ο ρατσισμος , ο σεξισμος, και ο εθνικισμος εχουν κοινα θεμέλια κι αυτό είναι αναμφισβητητο.

Τα καθημερινα εγκληματα εις βαρος των μη ανθρωπινων ζώων δεν συμβαινουν σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα , σε άλλο πλανήτη, από καποιους άλλους κακους και μοχθηρους εξουσιαστες, αλλα στο σημερα, στο εδώ και στο τωρα, δίπλα μας, από τον διπλανο/ή μας, τον φιλο/η μας, τον/την συντροφο μας, τον γονιο μας. Τον εαυτό μας.

Αφορμη για την συγγραφη αυτου του κειμενου σταθηκε η πραγματοποιηση δυο θεατρικων παραστασεων στα πλαισια του φεστιβαλ αθηνων, στις 4 & 5 Ιουλίου στην Αθηνα, κατά τις οποιες χρησιμοποιηθηκαν τεσσερις κοκκορες ως ατραξιον. Η χρησιμοποιηση των ζώων στην παράσταση του αργεντίνου «καλλιτέχνη» Ροντρίγκο Γκαρσία, κανέναν άλλο σκοπο δεν εξυπηρετεί εκτός απο την τόνωση της ματαιοδοξίας του, την κερδοσκοπία και την προωθηση μιας γενικοτερης αυθαιρετης αντίληψης συμφωνα με την οποια το ειδος μας εχει την ηθικη νομιμοποιηση να επικυριαρχει πανω στα υπολοιπα ζωικα ειδη και τον φυσικο κοσμο. Ο δε εξαναγκασμος τους να στριμώξουν τα ποδια τους σε αθλητικα παπουτσια εξευτελιζει την φυσικη υποσταση τους και ευτελιζει την αυταξια τους.

Εκτος από τον Γκαρσία που «εμπνευστηκε» και τους λοιπους συντελεστές που προφανως συναινεσαν στην κακοποίηση των ζώων, συνένοχος εξίσου είναι και ο Βαγγελης θεοδωροπουλος (διευθυντης του φεστιβαλ αθηνων), ο οποιος και παιρνει τις τελικες αποφασεις περι ενταξης ή μη, μιας τετοιας παραστασης στα πλαισια του φεστιβαλ. Είναι προφανες ότι στο ονομα μιας υποτιθέμενης προωθησης του πολιτιστικου γιγνεσθαι μεσω  της παραστασης, το δικαιωμα των ζωων στην ελευθερία και την αυτενεργεια θα φανταζει σε καποιους απο αμελητέας εως και ανυπαρκτης σημασιας. Θα μπορουσαμε επισης με ασφαλεια να υποθεσουμε ότι αν επιτρεποταν από τον νομο η χρησιμοποίηση ατομων με αναπηρία, νάνων, ιθαγενων της Αφρικης, τοσο το καλυτερο για τον θεωδοροπουλο και το παθος που εχει για την προωθηση του «πολιτισμού».  Αρκει να είναι αρκουντως πρωτοτυπο το υλικο για να γινει θορυβος, και να βγουν τα φράγκα.

Εμεις , σε τιποτα δεν εχουμε να διαφωνησουμε μαζι τους περι εμπλουτισμου του προγραμματος τους με «αμφιλεγομενα» και «προβοκατορικα» θεάματα, αρκει να χρησιμοποιησουν τα τομάρια τους και να αφησουν τα μη ανθρωπινα ζωα στην ησυχια τους. Επιπροσθετα, ως άνθρωποι με ζωηρη φαντασία που ειμαστε και με ειλικρινη προθεση να συνδραμουμε το εργο τους, εχουμε να τους προτεινουμε να αυτοπυρποληθουν στο τελος της παραστασης. Ανεκτιμητη αξια για τα πολιτιστικα δρωμενα της πόλης.

Με το παρόν καταδυκνείουμε μία μόνο απο τις πολλές μορφές εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων. Δεν μας πειθουν και δεν μας αρκούν οι διαβεβαιωσεις του Γκαρσια, του θεοδωροπουλου και κάθε αλλου συντελεστή της παραστασης περι «ορθης μεταχείρισης» και «μη κακοποιησης» των ζωων στα πλαίσια των καλλιτεχνικών καινοτομιων που κουβαλαει στο φαντασιακο του ο κάθε ψωνισμενος. Για κάθε έμβιο ον, κανένα περιβάλλον δεν ειναι κατάλληλο εκτός απο το φυσικό του. Κακοποίηση δεν συνιστά μονο η φυσικη εξόντωση ενός ατόμου, αλλα και η στερηση της ελευθερίας του, ο εξαναγκασμός του να βρισκεται καπου και να κανει κατι, συνθήκες τις οποιες καμια από τις δυο δεν εχει επιλέξει.

Δυστυχως όπως ολοι γνωριζουμε το κάθε προιον εχει τον αγοραστη του. Κάθε άτομο που εκουσια στηριζει την κακοποιηση κάθε μορφης των μη ανθρωπινων ζωων είναι συνενοχο. Κάθε ατομο που σιωπα, δεν αντιδρά και κοιτάει από την άλλη είναι συνενοχο. Κάθε άτομο με ανθρωποκεντρικη αντιληψη που βαζει προτεραιότητες και κανει διακρισεις με βαση το ειδος είναι συνένοχο. Ο οδοστρωτηρας της ανθρωπινης αλλοτρίωσης κουρελιαζει και τα τελευταια ψηγματα κριτικης σκεψης σε ότι αφορα το ζητημα της ολικης απελευθερωσης. Ο εγκλεισμός των ζώων σε ζωολογικά πάρκα, τσίρκο, εργαστήρια πειραμάτων, εκδορεία, σφαγεία, ιπποδρομους, αρενες, και θεαματα όπως το συγκεκριμένο πρεπει να τελειωσουν εδώ και τωρα.

Δεν ειμαστε εδώ για να επικαλεστουμε την νομοθεσια, αλλωστε μην ξεχναμε ότι η ιδια αυτή νομοθεσια κλεινει ανθρωπους στη φυλακη για τα πολιτικα τους φρονηματα, τιμωρεί εκδικητικά τους πολιτικούς αντιπάλους του κράτους, καθιστά νομιμη την χρηση ζωων ως τροφη/«επιστημονικα» πειραματα, ενθαρρυνει το εμποριο κουφαριων για ενδυση/υποδηση, επιτρεπει στους επιχειρηματιες να κερδοσκοπουν εις βαρος των αδυναμων. Εις βαρος οσων δεν εχουν φωνη.
Φυσικά δεν ειναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται μη ανθρώπινα ζώα σε παραστάσεις (π.χ εξφενδονισμος έντρομων γατών σε παράσταση του Φαμπρ το 2012). Είναι στο χέρι μας όμως να ειναι και η τελευταία.

Στην καθημερινότητά μας ερχομαστε αντιμέτωποι/ες με διλληματα πασης φυσης, η κάθε μας ενεργεια είναι αποτελεσμα επιλογων , από το πως θα ντυθουμε και τι θα φαμε μέχρι το πως επιλεγουμε να κοινωνικοποιηθουμε και να ψυχαγωγηθουμε. Σε ένα κοσμο χτισμενο πανω στην ανισοτητα, την εκμεταλλευση και την αδικια, εχουμε την επιλογη και ταυτοχρονα την υποχρεωση να προταξουμε ισοτιμια, δικαιοσυνη και ελευθερια για όλα τα εμβια οντα.

Να σταματησουμε να στηριζουμε των εγκλεισμο ολων των ζώων, ανθρωπινων και μη. Να μην αφήσουμε σπιθαμή γής στους βασανιστές τους.

Κανένα ζώο σε κλουβί.
Κανένα ζώο στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Μεχρι την ολική απελευθέρωση και την αναρχία.

Liberentia
Αναρχική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση


Ιούν 11 2016

Μια αφίσα με αφορμή την 11η Ιούνη

afisa11june-1
ΜΑΥΡΟ/ΠΡΑΣΙΝΟ


Ιούν 5 2016

Κείμενο με αφορμή το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους στις 11 Ιούνη

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΕΛΙΑ- ΚΛΟΥΒΙΑ

Με αφορμή το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους στις 11 Ιούνη

 

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά το 2001 από συντρόφους στις ΗΠΑ ως ημέρα αλληλεγγύης στον JeffLuers, καθώς στις 11/6 του έτους εκείνου του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον ως πράξη εναντίωσης  στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η όξυνση, στις ΗΠΑ και ευρύτερα ανά τον κόσμο, των άμεσων δράσεων πυρήνων του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων (ALF) και του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης (ELF), ήρθε να αντιμετωπιστεί το 2005 με μία από τις μεγαλύτερες κατασταλτικές επιχειρήσεις (λεγόμενη backfire ή greenscare), με αποτέλεσμα τη φυλάκιση και τη δίωξη πολλών αγωνιστών.

Μέσα στις παραπάνω συνθήκες και βιώνοντας την διαρκή αναβάθμιση της καταστολής που είχε ως στόχο την επαναστατική δράση, η 11η Ιούνη διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκισή του Jeff Luers ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις «οικοτρομοκρατίας» και άλλους αναρχικούς κρατούμενους. Στα πλαίσια της μέρας αυτής γίνονται σε όλο τον κόσμο δράσεις αλληλεγγύης, από ενημερωτικές παρεμβάσεις μέχρι πορείες και επιθετικές ενέργειες.

Η κοινωνία φυλακή και η συνθήκη του εγκλεισμού 

Τα σύγχρονα αστικά κέντρα στα οποία αναπτύσσεται η μαζική κοινωνία, είναι ως επί το πλείστον δημιουργημένα με συνάφεια προς το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, η επιτέλεση του οποίου απαιτεί τη συστηματοποίηση, τον έλεγχο και τη μαζικοποίηση.

Η συστηματοποίηση, μεταξύ άλλων, σχετίζεται με τη συσσώρευση όλων των ζώων σε βιομηχανοποιημένες, ελεγχόμενες πόλεις μαζικής παραγωγής. Εκεί κυριαρχεί το επιβεβλημένο επιθυμητό, ή αλλιώς αυτό που θεωρείται κοινωνικά αποδεκτό.  Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κοινωνικό κατασκεύασμα που μυεί τους ανθρώπους σε παθογένειες και εξουσιαστικές συμπεριφορές, με σκοπό την κάθε είδους εκμετάλλευση προς όφελος του καπιταλιστικού συστήματος. Ένα σύστημα που καταστέλλει και συνδυαστικά ενσωματώνει μέσω της μαζικοποίησης ριζοσπαστικές εκφράσεις και κινήματα υπό το πρίσμα της εμπορευματοποίησης και της υπερκατανάλωσης. Η βιομηχανία λοιπόν εδώ παίζει το ρόλο της επιδιώκοντας να αφομοιώσει οτιδήποτε ξεφεύγει από τη νόρμα, όπως κινήματα αμφισβήτησης της κυρίαρχης κουλτούρας, σεξουαλικές επιλογές που αποκλίνουν από τον έμφυλο δυϊσμό.

Έτσι προκύπτει μια κατάσταση αλυσιδωτής καταπίεσης, όπου διάχυτες συστηματοποιημένες εξουσιαστικές σχέσεις και διευρυμένη επιτήρηση συνθέτουν μια κοινωνία φυλακή. Οι διάφορες τάξεις, περιπτώσεις ανθρώπων και τα διάφορα είδη κατηγοριοποιούνται προς όφελος του συστήματος με τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά.  Κύριο συστατικό της κοινωνίας – φυλακής αποτελεί η τακτική του εγκλεισμού, η οποία είναι μία συνθήκη καθημερινή όπως και ο διαρκής έλεγχος και η καταστολή. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω αστυνομικής περιπολίας σε κάθε γωνιά της πόλης,  με τεχνολογικά μέσα, όπως κάμερες παρακολούθησης.  Χαρακτηριστική είναι η κράτηση ατόμων με στόχο τη συμμόρφωση με τις επιταγές της εξουσίας, την εκμετάλλευση και την αναπαραγωγή εξουσιαστικών θεσμών: ο εγκλεισμός σε ψυχιατρεία για άτομα που δεν είναι συμβατά με την κοινωνία, η ένταξη σε στρατό για συνεχή επέκταση του εθνικιστικού ιδεώδους, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους «επικίνδυνους» ή «αχρείαστους» μετανάστες/πρόσφυγες, ζωολογικοί κήποι και σφαγεία για την «διασκέδαση» και «επιβίωση» του ανώτερου ανθρώπινου είδους, εξαναγκαστική πορνεία για μια ατελείωτη σαρκική κατανάλωση, πειράματα σε ζώα στον απαραβίαστο βωμό της επιστήμης.

Παράλληλα υφίσταται ένας νοητός εγκλεισμός, τον οποίο βιώνουμε καθημερινά μα είναι πιο δυσδιάκριτος καθώς έγκειται σε βαθιά ριζωμένα εξουσιαστικά σχήματα και αντιλήψεις. Πρόκειται για τον πνευματικό εγκλεισμό σε συγκεκριμένα -επιβαλλόμενα- πρότυπα, τα οποία οδηγούν, μεταξύ άλλων, σε επίπλαστους διαχωρισμούς, διακρίσεις και ιεραρχίες. Ο ρατσισμός π.χ. λόγω χρώματος ή δυσμενούς οικονομικής κατάστασης, βασίζεται σε μια καθεστηκυία άποψη πως υπάρχουν ανώτερα έθνη-κράτη ή ανώτερα κοινωνικά σύνολα. Κάτι παρόμοιο ισχύει για τον σεξισμό και τις έμφυλες διακρίσεις, όπου ο διαχωρισμός σε δύο συγκεκριμένα φύλα και η καταναγκαστική ετεροκανονικότητα επίσης εξυπηρετεί τόσο ψευτοηθικά (π.χ. πατριαρχία) όσο και πολιτικοκοινωνικά συμφέροντα (ανισότητητες στον εργασιακό χώρο, στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων). Ακόμη, η ιεράρχηση άλλων ζώων, ο σπισισμός και η τεχνητή προσαρμογή της φύσης σύμφωνα με τις υποτιθέμενες ανθρώπινες ανάγκες, αποτελούν επιπλέον ορόσημα της συστηματοποιημένης κοινωνίας που επιβάλλει καλούπια παρουσιάζοντάς τα ως αναπόφευκτα ή “φυσικά”. Έτσι η -ορατή ή μη- εξουσία μπορεί να καθίσταται εφικτή χάρη στη διαιώνιση ενός κατασταλτικού συστήματος.

Οι διάφορες μορφές εγκλεισμού, όμως, και ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο εφαρμόζονται παρουσιάζονται ως θεμελιακές για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος και άρα αποσπούν την κοινωνική συναίνεση. Έτσι όταν η εξουσία κρατά ομήρους τους πολιτικούς της αντιπάλους στις φυλακές της δημοκρατίας, το έδαφος ήδη είναι προετοιμασμένο, αφού και αυτούς τους έχει τοποθετήσει στο προσκήνιο ως «επικίνδυνους» για το κοινωνικό σύνολο. Η κυριαρχία, λοιπόν, που οργανώνεται και συγκροτείται από το κράτος και το κεφάλαιο νομιμοποιεί τον εγκλεισμό ως τρόπο διατήρησης της ομαλότητας, ως τιμωρητική πρακτική, ως μέθοδο για την ευκολότερη πρόσβαση στο υπό εκμετάλλευση άτομο και τη βιομηχανοποίηση της εξόντωσής του.Όλες, όμως, οι μορφές εγκλεισμού αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Οι φυλακές δανείζονται τεχνικές επιτήρησης και ελέγχου από τα σφαγεία, τα όρια αισθητηριακής στέρησης και κοινωνικής απομόνωσης διερευνώνται στα βιοτεχνολογικά-νευροβιολογικά εργαστήρια σε άλλα ζώα και έπειτα η βιομηχανία ανθρώπινου εγκλεισμού αξιοποιεί τα αποτελέσματα των πειραμάτων, ή το αντίθετο κ.ο.κ.

Η καταστολή των αγωνιστών, ως αναπόσπαστο όπλο της εξουσίας

Στη σύγχρονη σαθρή καπιταλιστική κοινωνία, η εξουσία υπόσχεται στους υπηκόους της πρόσβαση σε υπηρεσίες και πολυτέλειες που παρέχει το σύστημα, και ως ανταπόδοση, λαμβάνει πίστη στους θεσμούς της και αναγνώριση ως ρυθμιστή της ζωής, ακόμη κι αν η αναζήτηση της επίπλαστης ευτυχίας φέρνει μόνο ψίχουλα.  Είναι η εξάπλωσή της εξουσίας σαν πλέγμα μέσα στο κοινωνικό πεδίο, σε κάθε πτυχή των κοινωνικών σχέσεων, και η αναπαραγωγή των προτύπων της που διασφαλίζουν τη διαιώνιση του συστήματος εκμετάλλευσης.

Το ατομικό συμφέρον και η ιδιοκτησία των υπηκόων και η οχύρωση του συστήματος από την άλλη, είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία. Το ένα προστατεύει την ύπαρξη του άλλου. Οι υποσχέσεις της δημοκρατικής ευημερίας συμπυκνώνονται στο όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης και της δικτύωσης, στην ελπίδα του πλουτισμού, στην ασφάλεια της ιδιοκτησίας ενώ η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και η στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας παίρνουν την απαραίτητη κοινωνική έγκριση, αποτελούν την αποκατεστημένη λεπτή ισορροπία ύστερα από περιόδους εκφρασμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας . Η ανταποδοτικότητα αυτή, που αποτελεί βασική πλευρά του κοινωνικού συμβολαίου, εμπεριέχει μία βασική σύμβαση: την καταστολή όποιου αμφισβητεί τη ρύθμιση της ζωής του με αυτούς τους όρους. Γι αυτό η γλώσσα της ασφάλειας είναι κοινή, επιζητά περισσότερη αποτελεσματικότητα, διαμαρτύρεται μπροστά στην παραβίαση του συμβολαίου. Γιατί η αμφισβήτηση ενός συστήματος που τάζει υπηρεσίες και παροχές, είναι μία ταυτόχρονη αμφισβήτηση των ίδιων των υπηρεσιών και της προστασίας τους.

Η καταστολή λοιπόν όσων συνειδητά αρνούνται και μάχονται ενάντια στην επιβεβλημένη κοινωνική κανονικότητα, είναι πάγια. Όσων στην εποχή του σύγχρονου τεχνολογικού ολοκληρωτισμού αντιστέκονται στην επιτήρηση και τη συνεχή παρακολούθηση και επιτίθενται στις δομές του βιομηχανικού πολιτισμού. Όσων απέναντι στην καπιταλιστική συνθήκη επιλέγουν να σαμποτάρουν καταναλωτικές δομές και να αντιπροτάσσουν την άρνηση της μισθωτής σκλαβιάς. Όσων δεν εναποθέτουν τις ζωές τους στα χέρια «ειδικών σωτήρων» μέσω μιας ψήφου και αρνούνται τη διαμεσολάβηση της ζωής τους από κάθε λογής κατασταλτικό μηχανισμό. Όσων επιλέγουν να ακολουθήσουν το δρόμο του  πολύμορφου αναρχικού αγώνα, να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους και να συντελέσουν  στις συνθήκες της κοινωνικής απορύθμισης.

Οι φυλακίσεις αναρχικών και άλλων αγωνιστών, οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, τα τεχνολογικά μέσα ελέγχου, οι μπάτσοι, , το διάχυτο αίτημα για ασφάλεια, το φόβητρο του νόμου, τα δικαστήρια και ο εκφοβισμός των ΜΜΕ στους καταπιεσμένους, ισχυροποιούν την παραπάνω συνθήκη, αποτελούν ισχυρά μέσα στα χέρια των εξουσιαστών για να καταστείλουν.

Η κράτηση αγωνιστών στα κελιά της δημοκρατίας στοχεύει στο σταμάτημα του αγώνα για ελευθερία. Επιδιώκουν να σπείρουν τον τρόμο σε όσους αγωνίζονται και να εγκαθιδρύσουν την άποψη πως  όποιος υποστηρίζει ανατρεπτικές ενέργειες κινδυνεύει με φυλάκιση. Ο εγκλεισμός στοχεύει στο τσάκισμα της αντίστασης και αποτελεί έναν διαρκή εκβιασμό που θέτει η εξουσία με στόχο την αποκήρυξη του αγώνα και τη «μετάνοια». Διάφοροι νόμοι όπως ο γνωστός αντιτρομοκρατικός αποτελούν αναβάθμιση του οπλοστασίου του κράτους το οποίο αναδιαρθρώνεται για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού. Πιο συγκεκριμένα η όλο και συνεχόμενη αναβάθμιση του αντιτρομοκρατικού νόμου στοχεύει κυρίως τα άτομα που επιλέγουν να αντιπαρατεθούν ένοπλα με το εξουσιαστικό οικοδόμημα καθώς επίσης βάζει και στο στόχαστρο του την έμπρακτη αλληλεγγύη (βλ. διάταξη για «εγκωμιασμό τρομοκρατικών πράξεων»), προσπαθώντας έτσι να απομονώσει τους ένοπλους αγωνιστές στέλνοντας ένα συνολικότερο μήνυμα εκφοβισμού σε όσους δρουν ή θέλουν να δράσουν αμφισβητώντας το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Παράλληλα η επιστημονική και τεχνολογική έρευνα είναι σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την επιτήρηση και την καταστολή. Η τεχνολογία έρχεται να εφοδιάσει τον καπιταλισμό με νέα μέσα  και με νέα κατασταλτικά όπλα προκειμένου η εξουσία να καταφέρει να αντιμετωπίσει τους εχθρούς της αποτελεσματικότερα. Από τον εξοπλισμό της αστυνομίας με μικροκάμερες παρακολούθησης, drones και κοριούς, τα συστήματα επιτήρησης σε κάθε γωνία της πόλης, τους πομπούς παρακολούθησης, την χρησιμοποίηση του dna ως αποδεικτικό μέσο για ποινικές διώξεις και τις βάσεις δεδομένων φωτογραφιών με δυνατότητες άμεσης τάυτισης με καταγραφές καμερών (π.χ. στα σύνορα), γίνεται αντιληπτός ο λόγος που ο αγώνας ενάντια στο τεχνο-επιστημονικό σύστημα είναι αναγκαίος.

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, στις ελληνικές φυλακές, βρίσκονται κρατούμενοι δεκάδες αγωνιστές και πολλοί ακόμη είναι υπό καθεστώς δικαστικής ομηρίας. Μακριά από μία λογική θυματοποίησης τους και επίκλησης στη νομιμότητα, γνωρίζουμε πως η εξουσία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να κάμψει την εξεγερτική και επαναστατική δράση. Σε αυτό το πλαίσιο, για να αντιληφθούμε  την κίνηση των κρατικών μηχανισμών και να είμαστε σε θέση να αντεπιτεθούμε καίρια στις κινήσεις τους, είναι σημαντική η αναφορά σε ορισμένες συγκεκριμένες υποθέσεις διώξεων και μεθοδεύσεων, όπως είναι:

– Η περίπτωση 22 αναρχικών που διώκονται για διάφορες υποθέσεις επαναστατικής δράσης και από κοινού παραπέμφθηκαν σε ένα κοινό εφετείο που αφορούσε τη δράση της αντάρτικης οργάνωσης Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς. Χρησιμοποιώντας σαν ομπρέλα τη δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης, οι διωκτικοί μηχανισμοί επινόησαν το κοινό εφετείο τσουβαλιάζοντας διαφορετικές υποθέσεις. Εκεί παρέπεμψαν μέλη της  και λοιπούς αναρχικούς που αρνούνται τη συμμετοχή τους στην οργάνωση και είτε συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη κατηγορία, είτε έχουν απαλλαγεί από τον αντιτρομοκρατικό νόμο 187Α , στοχεύοντας έτσι στη μέγιστη δυνατή χρονικά κράτησή τους στις φυλακές.

Η ισόβια καταδίκη του μέλους του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη για τη βομβιστική επίθεση στα κεντρικά της Τράπεζας της Ελλάδος. Όπως έγραψε και ο ίδιος  «Αυτή η πολιτική απόφαση που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για μια βομβιστική επίθεση με προειδοποιητικό τηλεφώνημα χωρίς τραυματισμούς αλλά μόνο με υλικές ζημιές, έχει πολλαπλούς αποδέκτες και συνιστά ένα μήνυμα εκφοβισμού ότι η επιλογή της ένοπλης επαναστατικής δράσης από αγωνιστές θα αντιμετωπιστεί με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα.».

– Ο ασφυκτικός κλοιός γύρω από συγγενείς και φίλους κρατουμένων, με παρακολουθήσεις και έρευνες σε σπίτια ή ακόμη και με διώξεις, φυλακίσεις και επιβολή περιοριστικών όρων, όπως στο παράδειγμα συγγενών μελών της Σ.Π.Φ.

– Η διαρκής όξυνση των ειδικών συνθηκών κράτησης των κρατούμενων αγωνιστών στα υπόγεια κελιά των φυλακών Κορυδαλλού με περιορισμό των κινήσεών τους και ένταση της επιτήρησης. Οι έρευνες πάνοπλων μπάτσων της ΕΚΑΜ που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα σε κελιά αγωνιστών και απείθαρχων κρατουμένων, οι μεταγωγές ορισμένων εξ αυτών και οι απειλές για πειθαρχικές διώξεις και απομόνωση.

Παράλληλα, εκτός ελλαδικού χώρου, τα παραδείγματα καταστολής συντρόφων είναι πολλά. Τα κράτη, εξ υπαγωγής στη διεθνή εγκληματολογική αστυνομία της interpol, ανταλλάσουν στρατηγικές και μεθόδους καταστολής, ειδικότερα στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ένωσης που οι διακρατικοί δεσμοί είναι ισχυροί.

– Στη γειτονική Ιταλία, το κράτος εφαρμόζει τη τεχνική των τηλεδικών για τους κρατούμενους αναρχικούς επαναστάτες, όπου ουσιαστικά οι σύντροφοι δικάζονται εξ αποστάσεως παρακολουθώντας τη δίκη τους μέσα από οθόνη εντός των φυλακών. Ενώ πολλοί αγωνιστές βρίσκονται σε κατ’ οίκον περιορισμό για τη συμμετοχή τους σε συγκρουσιακές διαδηλώσεις, με κάποιους εξ αυτών να προφυλακίζονται, όπως έγινε με τους 4 αγωνιστές που κρατούνται μέχρι σήμερα για τη συμμετοχή στην πορεία της 1ης Μάη 2015- no expo στο Μιλάνο.

– Στην Ισπανία, τον τελευταίο χρόνο υπάρχει κατακόρυφη ένταση της καταστολής εναντίον αναρχικών εγχειρημάτων, κορύφωση της οποίας αποτέλεσαν οι δύο κατασταλτικές επιχειρήσεις Πανδώρα(Δεκέμβρης 2014) και Πινιάτα (Γενάρης 2015), με συνολικό απολογισμό 54 αναρχικοί να συλλαμβάνονται μέσα από τα σπίτια τους και αναρχικά στέκια, ενώ 5 εξ αυτών φυλακίστηκαν. Οι κατηγορίες για τους συντρόφους και τις συντρόφισσες αφορούσαν ενέργειας άμεσης δράσης και σαμποτάζ, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να τους εμπλέκουν σε αυτές.  Αντίστοιχες επιχειρήσεις στοχοποίησης και συλλήψεων ευρείας κλίμακας αναρχικών, έχουν πραγματοποιηθεί στην Ιταλία το 2012 (επιχείρηση Ευτολμίας-Ardire) όπως και στη Χιλή  το 2010(επιχείρηση «υπόθεση βόμβες»)

Την ίδια στιγμή, αναρχικοί κρατούμενοι ανά τον κόσμο εκτίουν πολυετείς ποινές, μην αφήνοντας την καταστολή και τον χρόνιο εγκλεισμό να τσακίσει τον αγώνα τους για την ελευθερία. Οι  Κλάουντιο Λαβάτσα και Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα φυλακισμένοι στην Ισπανία, ο Μάρκο Κάμενις αιχμάλωτος στην Ελβετία, ο Τόμας Μάγερ-Φαλκ κρατούμενος στη Γερμανία, ο Μάριους Μέισον φυλακισμένος στις ΗΠΑ, αλλά και σύντροφοι που βρέθηκαν πρόσφατα αιχμάλωτοι, όπως η Μόνικα Καμπαγιέρο και ο Φρανσίσκο Σολάρ που καταδικάστηκαν σε ποινή εγκλεισμού 12 χρόνων στα κέντρα εξόντωσης του ισπανικού κράτους, συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα από τη δυσμενή συνθήκη του εγκλεισμού και τις ειδικές συνθήκες κράτησης και απομόνωσης.

Η αλληλεγγύη μεταξύ όσων αγωνίζονται, εξεγείρονται, επαναστατούν, δεν γνωρίζει τείχη, κάγκελα, σύνορα και αποστάσεις. Είναι μία συνθήκη αναπόσπαστη του αντιεξουσιαστικού αγώνα, μια διαρκής διαδικασία, μακριά από φετιχισμούς και ηρωοποιήσεις. Στον αγώνα ενάντια στο κράτος και τους μηχανισμούς του, το καπιταλιστικό οικοδόμημα, τη λεηλασία της φύσης, τον εγκλεισμό ανθρώπινων και μη ζώων και τις αξίες της ιεραρχίας, η αλληλεγγύη είναι ένα από τα όπλα μας. Να αγωνιστούμε για την καταστροφή του  κόσμου της εξουσίας, για την ελευθερία όλων μας.

«Κάθε μορφή κι επιλογή αγώνα έχει την αυταξία και τη σημασία της. Για να δίνει σάρκα και οστά στις επιθυμίες της κάθε εξεγερμένης ατομικότητας που συμμετέχει, για να συμβάλλει στην αναγκαία διεύρυνση του επαναστατικού μετώπου διαδίδοντας τις απελευθερωτικές ιδέες, για να σαμποτάρει τις ιεραρχίες, τις αγορές, τις κοινωνικές δομές, τις μηχανές που στην υπηρεσία του κεφαλαίου  σαρώνουν τη φύση, ανθρώπινη και μη.»

Γιάννης Μιχαηλίδης, Φυλακές Κορυδαλλού

ΟΣΟ Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

ΤΟΣΟ ΘΑ ΓΕΝΙΚΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΕΞΟΥΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, Κρακατόα

Πηγή

 


Απρ 9 2016

Νίκη και ικανοποίηση των αιτημάτων του Osman Evcan μετά απο 45 μέρες απεργίας πείνας

Αναδημοσιεύουμε από radiofragmata.espivblogs.net  την ενημέρωση για τη λήξη της απεργίας πείνας  του Osman Evcan την 45η ημέρα μετά από την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων του  

Ο Osman Evcan κέρδισε τη νίκη του μέσω του σκληρού αγώνα που έκανε βάζοντας τη ζωή του απέναντι στο κράτος ενώ βρίσκεται μέσα στους σκληρούς τοίχους της φυλακής. Όλα τα αιτήματα που είχε θέσει ο Osman ικανοποιήθηκαν μέσα σε αυτή τη σκληρή περίοδο που πέρασε χωρίς να συνθηκολογεί με το κράτος. Ο Osman έδωσε τέλος στην απεργία πείνας που είχε ξεκινήσει και κράτησε 45 μέρες ενάντια στη τρομοκρατία, τους βασανισμούς και τις τακτικές εξάλειψης του κράτους ενάντια στους πολιτικούς κρατουμένους, αποδεικνύοντας ξανά ότι είχε δίκιο στο κάλεσμα του για όξυνση του αγώνα. Συνέχισε να αντιστέκεται αποφασισμένος, επιλέγοντας να πεθάνει με εντιμότητα και αυτός ήταν ο μόνος λόγος που τα αιτήματα του έγιναν δεκτά. Το εκδικητικό σύστημα του κράτους και των εκπροσώπων του που οδήγησαν τον Osman Evcan να υποφέρει με πείνα για 45 ημέρες βασανίζοντας τον, είναι οι εχθροί μας. Τα αναγνωρισμένα αιτήματα του Osman Evcan δεν έχουν να κάνουν με καμία εύνοια, αλλά με το τέλος των τακτικών βασανισμού. Ο βασανισμός είναι μια κρατική τακτική. Είναι ευγνώμων σε όλους όσους έκαναν πορείες, μίλησαν και στήριξαν τον αγώνα του. O Osman Evcan προσπαθεί αυτή τη στιγμή να συνέλθει από τις δυσμενείς επιπτώσεις της απεργίας πείνας, η κατάσταση της υγείας του τώρα είναι εντάξει. Σύντομα θα κάνουμε γνωστό και το μήνυμα του ίδιου του Osman Evcan.

 

Με αναρχική αλληλεγγύη

Μεταφραστικό Εγχείρημα Ραδιοφραγμάτων

Πηγή: Insurrection News

 


Μαρ 31 2016

Με αφορμή την έκτη διεθνή έκθεση γούνας

Αυτές τις μέρες οι γουναράδες διοργανώνουν για έκτη φορά τη διεθνή ετήσια έκθεση πτωμάτων στην Αθήνα. Καταφέρνοντας να αυξήσει κι άλλο τα επίπεδα θράσους, αηδίας και σαδισμού του ο Σύνδεσμος Ελλήνων Γουνοποιών ανακοινώνει και την επιτυχία της επικείμενης έκθεσης που θα διοργανωθεί –υπό τα απαραίτητα βέβαια μέτρα ελέγχου και ασφαλείας ενάντια σε διαδηλωτές- στο Μetropolitan expo στην Αθήνα. Προφανώς πουθενά-μα πουθενά-δεν αναφέρει τα πτώματα στα οποία στηρίζεται όλη αυτή η βιομηχανία. Αυτά αποκρύπτονται σκόπιμα από τους ίδιους και τα μαρκετίστικα μέσα εξαπάτησης που πληρώνονται για να μετατρέψουν τα πτώματα των βασανισμένων ζώων σε σύμβολα πλούτου, λάμψης και κοινωνικής θέσης.

Οι συνθήκες εγκλεισμού, βασανισμού, δηλητηρίασης, και γδαρσίματος μισοζώντανων μινκ, ενυδρίδων, τσιντσιλά, αλεπούδων, ρακούν, κουνελιών, καστόρων, λυγκων και άλλων ζώων είναι γνωστές σε όσες και όσους θέλουν να τις δουν. Ίσως λίγο λιγότερο γνωστές, γιατί δεν φαίνονται τόσο άμεσα, είναι οι επιπτώσεις από τα απόβλητα της χημικής επεξεργασίας στο φυσικό περιβάλλον αλλά και της εισπνοής των καρκινογόνων χημικών από τους «επεξεργαστές» εργάτες που πληρώνονται για να γδέρνουν και να σφάζουν όλη μέρα από κάποιους που ονειρεύονται λαμπερές αφράτες γούνες και που σε κυριολεκτικό και μόνο επίπεδο δεν θα λέρωναν ποτέ τα χέρια τους.

Αν υπάρχει κάποιος/α που ακόμα δεν έχει δει τις εικόνες φρίκης είναι επειδή προφανώς θάβονται συστηματικά, όπως γίνεται άλλωστε με τις εικόνες, τους ήχους και τις πρακτικές από κάθε μαζικό σφαγείο, εκτροφείο, φυλακή οποιουδήποτε ζώου, ανθρώπινου ή μη. Ταυτόχρονα, σε μεγάλο και ανησυχητικό βαθμό, είναι και επειδή επιλέγει να μην ξέρει, ξέρει και αδιαφορεί, ξέρει και αναθέτει σε άλλους, ξέρει και βολεύεται να νομίζει ότι όλα αυτά θα αλλάξουν σιγά-σιγά με φιλοζωικά νομοθετήματα ή αφού πρώτα αποκατασταθούν «οι θέσεις εργασίας που θα χαθούν» ώστε να μπορούν μετά πια να κλείσουν τα γουναράδικα. Η πραγματικότητα των κλουβιών όμως δεν μπορεί να μειωθεί σταδιακά μέχρι να εξαλειφθεί. Ή υπάρχει, ή καταστρέφεται. Και αυτή τη στιγμή υπάρχει σε κάθε βιομηχανία και κάθε αντίληψη που προορίζει ζώα για το δέρμα τους, τη σάρκα τους, για πειράματα, για διασκέδαση, για θέαμα, για «συντροφιά», για οποιαδήποτε είδους εκμετάλλευση ή οποιουδήποτε είδους έλεγχο.

Η απάντηση στη μείωση της αγοράς γούνας, σε ζημιές που προκαλούνται στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας αλλά και στην όποια ζημιά του «κλάδου», έρχεται με κρατικές επιδοτήσεις και διευκολύνσεις. Εξακολουθούμε να βλέπουμε περιοχές όπως η Καστοριά και η Σιάτιστα όπου ενισχύεται η «τέχνη» και το «παραδοσιακό επάγγελμα της γουνοποιίας» με επιδοτούμενο ποσοστό μισθοδοσίας. Ταυτόχρονα, η ισοπεδωτική βιομηχανία του τουρισμού έρχεται να φυτέψει αλυσίδες μαγαζιών-εκθέσεων πτωμάτων και σε άλλες περιοχές, ως προτεινόμενη τονωτική ένεση απέναντι στις αλεπάλληλες οικονομικές σφαλιάρες (που δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε ότι θα λειτουργήσουν και αφυπνιστικά) της επιβαλλόμενης κρίσης. Έτσι η «ελληνική γούνα» η οποία εδώ και χρόνια προωθείται ως σημαντικό εξαγώγιμο προιόν, πλέον αγοράζεται και από τουρίστες στις παραθαλάσσιες περιοχές της Κρήτης, της Κέρκυρας, της Ρόδου, της Χαλκιδικής κ.α. Σε αυτήν την κατεύθυνση εξέφρασε και τις ευχαριστίες του (που μεταφράζεται σε ψήφους) ο ΣΕΓ όπως και η Ελληνική Ομοσπονδία Γούνας για τις κινήσεις και την τροπολογία που πέρασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τη διευκόλυνση παροχής βίζας σε ρώσους τουρίστες- αγοραστές, με την άμεση στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών και την αγορά υλικού και λογισμικού λήψης και διασταύρωσης βιομετρικών δεδομένων. Σε αντίθεση με την περίπτωση των προσφύγων της πολεμικής βιομηχανίας, ο τουρισμός και τα κέρδη από την εκμετάλλευση των ζώων ανοίγουν τα σύνορα εύκολα και γρήγορα. Ένα σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση, δεν μπορεί παρά να μετρά την αξία της κάθε ζωής ανάλογα με την τσέπη,τη δύναμη και τη χρησιμότητά της σε αυτό.

Απέναντι στον εγκλεισμό, στη δολοφονία, στις αντιλήψεις και τις πρακτικές της εκμετάλλευσης και του κέρδους,  αγωνιζόμαστε για την αυτοδιάθεση και την ελευθερία κάθε έμβιου όντος

 

ΟΥΤΕ ΚΛΟΥΒΙΑ, ΟΥΤΕ ΣΦΑΓΕΙΑ, ΟΥΤΕ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΓΑΖΙΑ ΠΤΩΜΑΤΩΝ, ΟΥΤΕ ΕΔΩ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΠΡΩΤΗ ΥΛΗ ΓΙΑ ΕΝΔΥΣΗ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΡΑΞΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ, ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΘΕ ΚΛΟΥΒΙΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ/ΟΣ

αλογόμυγες


Μαρ 25 2016

Δράσεις αλληλεγγύης στον αγωνιστή Osman Evcan – Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Χανιά

Από τις 22 Φεβρουαρίου 2016, ο αναρχικός Osman Evcan που βρίσκεται φυλακισμένος στην Τουρκία, προχώρησε στην τρίτη μέσα σε ένα χρόνο απεργία πείνας με αιχμιακό αίτημα την παροχή vegan φαγητού στη φυλακή, καθώς και αιτήματα που αφορούν τις συνθήκες κράτησης στη φυλακή υψίστης ασφαλείας Silivri No:6 L Type.

Για την προώθηση του αγώνα του συντρόφου κολλήθηκαν στράτσα και πανό στην Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη και τα Χανιά, καθώς βγήκε και μια αφίσα από την συλλογικότητα ‘Αλογόμυγες’.

Ο Osman αγωνίζεται μέσα στη φυλακή:

– Για την πρόσβαση σε  vegan τροφή μέσω παραγγελίας έξω από την φυλακή, αλλά και παροχή κάποιων τροφίμων από την καντίνα και τη διοίκηση.

–  Ενάντια στις συνθήκες κράτησης που “στόχο έχουν τη καταστολή και τον εκφοβισμό των φυλακισμένων”  , καθώς η πτέρυγα που βρίσκεται ο Osman δεν έχει προαύλιο, ενώ κάμερες υπάρχουν ακόμα και μέσα στα κελιά για την 24ωρη παρακολούθηση και έλεγχο των κρατουμένων. Osman έχει δεχτεί τρεις πειθαρχικές ποινές για το σπάσιμο των καμερών του κελιού του.

– Ενάντια στην παρακράτηση αλληλογραφίας , στον περιορισμο ενημέρωσης και επικοινωνίας και για  την πρόσβαση σε μεγαλύτερο αριθμό βιβλίων, περιοδικών και εφημερίδων στους κρατούμενους.

Μέσα από αυτά τα αιτήματα του αναρχικού συντρόφου, διαφαίνεται η τακτική του τουρκικού κράτους για την εξολόθρευση του αγωνιστικού πνεύματος και την αποξένωση των κρατουμένων μεταξύ τους αλλά και από το κοντινό και συντροφικό τους περιβάλλον.

Στεκόμαστε δίπλα στον Osman και στον αγώνα του. Γιατί ο αγώνας του είναι ένας συνεχής αγώνας ενάντια στις φυλακές, στο σύγχρονο τεχνολογικό ολοκληρωτισμό, και στην εξουσία που χρησιμοποιεί κάθε είδος κλουβιού για την εκμετάλλευση  και τον έλεγχο των έμβιων όντων.

Όπως γράψανε και οι φυλακισμένοι σύντροφοι Δημήτρης Πολίτης, Γιώργος Καραγιαννίδης, Γιάννης Μιχαηλίδης,

«Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για τον ίδιο προσωπικά, αλλά δεν μπορεί παρά να μας συγκινήσει το γεγονός, ότι σε μία χώρα – εμπόλεμη ζώνη, ένας φυλακισμένος σύντροφος, επιλέγει και επιμένει, να θέτει το ζήτημα της συνολικής απελευθέρωσης της ζωής από τα δεσμά του πολιτισμού της εξουσίας. Ένας φυλακισμένος σύντροφος που αρνείται να τραφεί με τα πτώματα των ζώων, βασανισμένων από την κρεατοβιομηχανία, και τα λοιπά παράγωγα του πόνου, που αρνείται να αποτελέσει γρανάζι της αιμοσταγούς καπιταλιστικής μηχανής, που καταστρέφει και λεηλατεί τη γη.

Τυγχάνει να έχουμε βιώσει την απαξίωση και την ειρωνεία απέναντι σε μία μη ανθρωποκεντρική στάση αγώνα, ακόμα και στο εσωτερικό του αντιεξουσιαστικού χώρου στην Ελλάδα, συνήθως στο όνομα κάτι “πιο σημαντικού”, λες και μπορεί να υπάρξει αντικειμενική ιεράρχηση των προτεραιοτήτων του αγώνα. Γι αυτό έχει μια επιπλέον σημασία για μας η ανάδειξη της απεργίας πείνας του συντρόφου και στην Ελλάδα,  πέρα από την αυτονόητη στήριξη και αλληλεγγύη που έχει ανάγκη ο Osman αυτή τη δύσκολη στιγμή.

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΚΛΟΥΒΙΟΥ
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ OSMAN EVCAN

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

 

οι αναρχικές συλλογικότητες:
Κρακατόα (Πάτρα)
Αλογόμυγες (Χανιά)
Μαύρο/Πράσινο (Θεσσαλονίκη)

 

Φωτογραφία0666

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Φωτογραφία0672 18032016164 18032016165 18032016169 osman_evcan-768x1024


Μαρ 17 2016

Δύναμη στον Osman Evcan

osman_evcan

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ OSMAN EVCAN

O βίγκαν αναρχικός Osman Evcan βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 22/2 στις τουρκικές φυλακές Silivri. Πρόκειται για την τρίτη απεργία πείνας μέσα σε ένα χρόνο, την τέταρτη σε ένα συνεχή αγώνα που έχει ξεκινήσει από το 2011 μέσα στα τουρκικά κελιά ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού.

Ο Osman βάζοντας τη ζωή του σε κίνδυνο αγωνίζεται για τον ίδιο και για όλους τους φυλακισμένους ενάντια στις κατασταλτικές πρακτικές των τουρκικών φυλακών που αφορούν το γυμνό σωματικό έλεγχο, την απομόνωση, τις κάμερες μέσα στα κελιά τις οποίες ο ίδιος σπάει επανειλημμένα, την απαγόρευση αλληλογραφίας και επισκεπτηρίων και τη μη χορήγηση vegan φαγητού.

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

αλογόμυγες


OSMAN EVCAN’LA DAYANIŞMA

Türkiye Silivri hapishanesinde tutsak olan vegan anarşist Osman Evcan 22 Şubat’tan itibaren açlık grevinde. Bulunduğu hapishanelerde 2011 yılından itibaren dördüncü kez, son bir sene içinde üçüncü kez açlık grevine girerek her türlü tutsaklığa karşı mücadelesini sürdürmekte.

Osman çıplak vücut kontrollerini, tecriti, devamlı kırdığı hücre içindeki kameraları, mektuplaşma ve ziyaret kısıtlamalarını ve vegan yiyecek reddini sergileyen TC hapishanelerindeki tahakkümcü tavırlara karşı kendi hayatını tehlikeye atarak, hem kendisi hem diğer tutsaklar için mücadele etmekte.

TOPYEKÜN KURTULUŞA KADAR

HER TÜRLÜ HAPSE KARŞI DEVAMLI MÜCADELE

alogomyges


Μαρ 10 2016

Ενημέρωση από τον αγώνα του Osman Evcan

πανό_osman_αλογόμυγες

Ενημέρωση από τον αγώνα του Osman Evcan, ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 22/2 μετά από τη μεταφορά του στις φυλακές Silivri τυπου L όπου κράτος και ανθρωποφύλακες πήραν πίσω όσα είχε κερδίσει με τις προηγούμενες απεργίες πείνας σχετικά με την πρόσβαση σε βίγκαν σίτιση: Το ανώτατο δικαστήριο της τουρκίας καταδίκασε το τουρκικό κράτος και το υποχρέωσε να καταβάλει 3000 λίρες (1000 ευρώ περίπου) στον Osman ως αποζημίωση για καταπάτηση των ατομικών του δικαιωμάτων. Την περασμένη εβδομάδα τον μετέφεραν από το ολοσκότεινο και αποπνικτικό κελί που ήταν σε άλλο κελί πιο φωτεινό.

Παρά τα ψίχουλα που  του πετούν κράτος και φυλακές ο Osman συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στις σημερινές συνθήκες κράτησης για τον ίδιο και για όλους τους φυλακισμένους μέχρι να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματά του που αφορούν το γυμνό σωματικό έλεγχο, την απομόνωση, τις κάμερες μέσα στα κελιά τις οποίες και σπάει επανειλημμένα, την απαγόρευση αλληλογραφίας και επισκεπτηρίων και τη μη χορήγηση vegan φαγητού.

 

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ OSMAN EVCAN

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

αλογόμυγες