Φεβ 17 2017

Καμία ανοχή στα σφαγεία Για κάθε ζώο ελευθερία – Βίντεο της αναρχικής/αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας Κρακατόα

Αναδημοσίευση από indymedia

Ένα βίντεο σχετικά με την εκμετάλλευση, τη δολοφονία και το βασανισμό μη ανθρώπινων ζώων με σκοπό την πτωματοφαγία.

Το βίντεο μπορείτε να το δείτε εδώ

Προβλήθηκε για πρώτη φορά την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη 2016 στην Πάτρα στην κατάληψη του τηλεοπτικού σταθμού SuperB διακόπτοντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων.


Ιαν 8 2017

Κείμενο ανάληψης ευθύνης για χτυπήματα σε χασάπικα και ψαράδικα

αναδημοσιεύουμε  το κείμενο ανάληψης ευθύνης από Αντισπισιστ@ Αναρχικ@,  Αθήνα,  https://athens.indymedia.org/post/1567772/

 

Από τις 19-29 Δεκέμβρη 2016 στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών-Αττική χτυπήσαμε με κόκκινα μαύρα και πράσινα σπρέι βιτρίνες καταστημάτων που ειδικεύονται στη πώληση σάρκας ζώων, χασάπικα-ψαράδικα, με βασικό σύνθημα «ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ».  Χτυπήσαμε τα ακραιφνή σύμβολα του εμπορίου θανάτου και τελευταίο σταθμό ενός απερίγραπτου εφιάλτη για δισεκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα. Ζώα που γεννήθηκαν με μοναδική προοπτική το βασανισμό και το θάνατο τους. Ζώα που συντηρούν τις βιομηχανίες του κεφαλαίου, που η κάθε ανάσα τους μετριέται σε κέρδος και κόστος, απαλλαγμένα από κάθε δικαίωμα, που αποτελούν το καύσιμο της καπιταλιστικής λαίλαπας του κέρδους. Χτυπήσαμε τα μαγαζιά που απεικονίζουν τη τελευταία αποτρόπαια έκθεση μιας ζωής που τέλειωσε χωρίς ποτέ να αρχίσει με τα κουφάρια των ζώων βορά στο αναισθητοποιημένο γιορτινό πλήθος. Ένα πλήθος που γιορτάζει πάνω από σάρκες τεμαχισμένων ζώων και σε κατάσταση ύπνωσης συστηματικά υποστηρίζει τις βαναυσότερες βιομηχανίες, βιομηχανίες που μετατρέπουν τη ζωή σε θάνατο ενώ ταυτόχρονα καταστρέφουν τον πλανήτη, βιομηχανίες που δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς την ανηλεή γενοκτονία των μη-ανθρώπινων ζώων και την οικοκτονία του περιβάλλοντος.

Τα σφαγιασμένα ζώα με το αίμα τους ξεραμένο στο ταλαιπωρημένο σώμα τους κρέμονται ακρωτηριασμένα κουφάρια άλλα αποκεφαλισμένα ή άλλα ακόμη με την έκφραση της οδύνης και του πανικού στα ματωμένα πρόσωπα τους, μακάβρια εμπορεύματα μιας βιομηχανίας θανάτου που αποβλέπει στη στυγερή δολοφονία μη-ανθρώπινων ζώων για την απασχόληση και το κέρδος.

Οι περαστικοί άνδρες γυναίκες παιδιά έχουν καταντήσει θεατές μακάβριων εικόνων που τις αντιμετωπίζουν ως φυσικές, εξοικειωμένοι με τις εικόνες της φρίκης δεν αντιλαμβάνονται καν το μέγεθος της αλλοτρίωσης που δηλώνει η αδιαφορία τους. Δεν διασαλεύεται η τάξη της ζωής τους από τα δολοφονημένα μωρά γουρουνάκια, δεν απειλείται το μικροαστικό τους βόλεμα από το αίμα των αθώων μοσχαριών, δεν απειλεί τους ίδιους το μαχαίρι του δήμιου, δεν ξεσπλαχνίζει τα παιδιά τους του σφαγέα η μάχαιρα. Όσο ο καταναγκασμός, ο εγκλεισμός, η κακοποίηση, η βία και ο θάνατος αφορά αισθανόμενα πλάσματα άλλων ειδών οι ασυνείδητοι απονευρωμένοι και δραματικά παροπλισμένοι περαστικοί δεν βρίσκουν λόγο να συναισθανθούν, να αναρωτηθούν και πόσο μάλλον να διαμαρτυρηθούν για την αλήθεια που αποκαλύπτει το θέαμα τον νεκρών ακρωτηριασμένων ακέφαλων ζώων. Η εξοικείωση με τη βία είναι ο τρόπος της κυριαρχίας να επιβάλλει συναίνεση αργά και σταθερά.

Με τις συμβολικές ενέργειες του βανδαλισμού στις βιτρίνες στοχεύουμε στην αντανακλαστική απορία του υπνωτισμένου πελάτη των βιομηχανιών, στην επανένωση του ως χρήστη με την πράξη που του αποκρύβουν, την αποθεμελίωση της εγκατεστημένης αλλοτρίωσης του κάθε ανυποψίαστου και αναισθητοποιημένου καταναλωτή της εμπορευματοποίησης των ζώων που εντάσσουν ως κανονικότητα στη ζωή τους τα φορτηγά με άγρια δολοφονημένα ζώα ως σύνοδα των αποχαυνωμένων εορτασμών τους, συντηρώντας ένα ψέμα του πανανθρώπινου φασισμού ενάντια στα μη-ανθρώπινα ζώα, ένα ψέμα που μπορεί πρέπει και επείγει να αμφισβητηθεί και να ανατραπεί. Επείγει η άρνηση του βιομηχανικού συστήματος όπου η ζωή τυποποιείται, αντικειμενοποιείται και εμπορευματοποιείται αντιμετωπιζόμενη ως πλουτοπαραγωγική πηγή. Επείγει η υπονόμευση ενός συστήματος που δικαιολογεί τη σκλαβιά, τον αφανισμό, την εκμετάλλευση μη ανθρώπινων ζώων ως δικαίωμα του ανώτερου είδους όπως βαυκαλιζόμενα αυτοαποκαλούνται τα ανθρώπινα ζώα.

Ο βανδαλισμός των μαγαζιών εμπορίας νεκρών ζώων χρησιμοποιείται από μας ως εργαλείο αφύπνισης όσων αποκρύπτονται στη βιομηχανία εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων, ως εργαλείο επανένωσης ενός διαχωρισμού πράξης-κατανάλωσης που δημιουργεί μια νοσηρή και διαμεσολαβημένη εμπειρία στη κατανάλωση των πτωμάτων των ζώων και έχει αποτέλεσμα την απάθεια και την ύπουλη εγκαθίδρυση των μορφών εξουσίας μεταξύ γήινων πλασμάτων ανθρώπινων και μη ανθρώπινων σε ανώτερα και κατώτερα.

Οι βανδαλισμοί των μαγαζιών εμπορίας νεκρών ζώων είναι για μας πολιτικό εργαλείο άμεσης δράσης ενάντια στη συνεχιζόμενη απονεύρωση των μαζών και την αυξανόμενη νοσηρότητα του καπιταλιστικού βιομηχανικού πολιτισμού που οδηγεί σταθερά στο παγκόσμιο αφανισμό. Ένα εργαλείο καθημερινής αντίστασης στο πολιτισμό του θανάτου.

Εμείς συντρόφια δεν θα επαναπαυθούμε σε ιδεολογικές καθαρότητες και κρυστάλλινες αλήθειες, δεν μας ενδιαφέρει η εξέγερση μόνο ως τελικό αποτέλεσμα και δεν έχουμε ως στόχο μόνο την ολική καταστροφή της καπιταλιστικής κοινωνίας αλλά δίνουμε προτεραιότητα στη καθημερινή άμεση δράση υπέρ των μη-ανθρώπινων ζώων, στη καθημερινή αδιάλλακτη στρατηγική αγώνα της αποδόμησης των κοινωνικών θεσμών που συνδαυλίζουν την ανθρωποκεντρική κοινωνία και μετατρέπουν τα μη ανθρώπινα ζώα σε πηγές πλουτισμού και τη ζωή τους σε αναλώσιμα εμπορεύματα, στη καθημερινή πρακτική που οδηγεί στην ανατροπή της ανθρωποκεντρικής θεώρησης και στην αρμονική  συνύπαρξη όλων των ειδών. Θέλουμε να χτίζουμε την εξέγερση σταθερά και αδιάκοπα, να τη θεμελιώνουμε μέσα από τη καθημερινή διαδικασία αμφισβήτησης και αποδόμησης, θέλουμε να πραγματώνουμε στη καθημερινή πρακτική μας τους δρόμους που θα μας επιτρέψουν να φτάσουμε εκεί που επιθυμούμε, την λευτεριά για μας τα ζώα και τη γη.

Τα μαγαζιά προβολής της εκμετάλλευσης και κατανάλωσης ζώων όπως και κάθε τόπος πραγμάτωσης και εκδήλωσης του ιδιοτελούς και ασυνείδητου ανθρωποκεντρικού μοντέλου που αντικατοπτρίζει σε παγκόσμια κλίμακα η καπιταλιστική κοινωνία των ανθρώπων μέσα από τις υποδομές της, τις πρακτικές της, τους θεσμούς της, θα συνεχίσουν να είναι για μας στόχοι πάντα όπου και αν βρισκόμαστε.

Το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία είναι αδιαπραγμάτευτο. Τα ζώα δεν είναι εμπορεύματα. Τα ζώα ανήκουν στους εαυτούς τους και δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Η ζωή είναι δικαίωμα και δεν έχει αφεντικά.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΒΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αντισπισιστ@ Αναρχικ@ Αθήνα


Ιούλ 15 2016

Φεστιβάλ Αθηνών: Μη ανθρώπινα ζώα στον βωμό του θεάματος και της ψευτοκουλτούρας

«Τα ζώα του κόσμου υπάρχουν για τους δικούς τους λόγους. Δεν φτιάχτηκαν για τους ανθρώπους, όπως οι μαύροι άνθρωποι δεν φτιάχτηκαν για τους λευκούς ,οπως και οι γυναίκες δεν φτιαχτηκαν για τους άνδρες.»


Φεστιβαλ Αθηνων : Μη ανθρώπινα ζώα στον βωμο του θεάματος και της ψευτοκουλτούρας

Η παραπανω πεποιθηση δεν είναι καποια μεγαλη σοφιστια, δεν είναι δυσκολη στην κατανοηση, είναι (ή θα έπρεπε να είναι) μια αυτονοητη παραδοχη που αναφερεται ρητα στην αξια της αυτοδιαθεσης και της ελευθεριας για κάθε εμβιο ον. Για διαφορους ωστοσο λογους στον καθημερινο μικροκοσμο των ανθρωπων, συμβαινει το ακριβως αντιθετο. Τα ανθρωπινα ζωα χρησιμοποιουν τα μη ανθρωπινα για εξυπηρετηση των σκοπων τους με κάθε δυνατο τροπο.

Μοιαζει παρανοικο, κι όμως εχει εξηγηση και είναι απλη: Οι  ανθρωποι κανουν χρηση των προνομιων  τους και ασκουν εξουσία πανω στα  υπολοιπα είδη, οπότε εφαρμοζεται το «δικαιο του δυνατου», το οποιο παντοτε αποτελουσε την βαση για τον βασανισμο,τον εγκλεισμο και την εκμεταλλευση αυτων που δεν μπορουν να προβαλλουν αντιστάσεις, από αυτους που καταχρηστικα έθεσαν τους εαυτους τους σημαντικοτερους και  ισχυροτερους. Ο σπισισμος, ο ρατσισμος , ο σεξισμος, και ο εθνικισμος εχουν κοινα θεμέλια κι αυτό είναι αναμφισβητητο.

Τα καθημερινα εγκληματα εις βαρος των μη ανθρωπινων ζώων δεν συμβαινουν σε άλλη πόλη, σε άλλη χώρα , σε άλλο πλανήτη, από καποιους άλλους κακους και μοχθηρους εξουσιαστες, αλλα στο σημερα, στο εδώ και στο τωρα, δίπλα μας, από τον διπλανο/ή μας, τον φιλο/η μας, τον/την συντροφο μας, τον γονιο μας. Τον εαυτό μας.

Αφορμη για την συγγραφη αυτου του κειμενου σταθηκε η πραγματοποιηση δυο θεατρικων παραστασεων στα πλαισια του φεστιβαλ αθηνων, στις 4 & 5 Ιουλίου στην Αθηνα, κατά τις οποιες χρησιμοποιηθηκαν τεσσερις κοκκορες ως ατραξιον. Η χρησιμοποιηση των ζώων στην παράσταση του αργεντίνου «καλλιτέχνη» Ροντρίγκο Γκαρσία, κανέναν άλλο σκοπο δεν εξυπηρετεί εκτός απο την τόνωση της ματαιοδοξίας του, την κερδοσκοπία και την προωθηση μιας γενικοτερης αυθαιρετης αντίληψης συμφωνα με την οποια το ειδος μας εχει την ηθικη νομιμοποιηση να επικυριαρχει πανω στα υπολοιπα ζωικα ειδη και τον φυσικο κοσμο. Ο δε εξαναγκασμος τους να στριμώξουν τα ποδια τους σε αθλητικα παπουτσια εξευτελιζει την φυσικη υποσταση τους και ευτελιζει την αυταξια τους.

Εκτος από τον Γκαρσία που «εμπνευστηκε» και τους λοιπους συντελεστές που προφανως συναινεσαν στην κακοποίηση των ζώων, συνένοχος εξίσου είναι και ο Βαγγελης θεοδωροπουλος (διευθυντης του φεστιβαλ αθηνων), ο οποιος και παιρνει τις τελικες αποφασεις περι ενταξης ή μη, μιας τετοιας παραστασης στα πλαισια του φεστιβαλ. Είναι προφανες ότι στο ονομα μιας υποτιθέμενης προωθησης του πολιτιστικου γιγνεσθαι μεσω  της παραστασης, το δικαιωμα των ζωων στην ελευθερία και την αυτενεργεια θα φανταζει σε καποιους απο αμελητέας εως και ανυπαρκτης σημασιας. Θα μπορουσαμε επισης με ασφαλεια να υποθεσουμε ότι αν επιτρεποταν από τον νομο η χρησιμοποίηση ατομων με αναπηρία, νάνων, ιθαγενων της Αφρικης, τοσο το καλυτερο για τον θεωδοροπουλο και το παθος που εχει για την προωθηση του «πολιτισμού».  Αρκει να είναι αρκουντως πρωτοτυπο το υλικο για να γινει θορυβος, και να βγουν τα φράγκα.

Εμεις , σε τιποτα δεν εχουμε να διαφωνησουμε μαζι τους περι εμπλουτισμου του προγραμματος τους με «αμφιλεγομενα» και «προβοκατορικα» θεάματα, αρκει να χρησιμοποιησουν τα τομάρια τους και να αφησουν τα μη ανθρωπινα ζωα στην ησυχια τους. Επιπροσθετα, ως άνθρωποι με ζωηρη φαντασία που ειμαστε και με ειλικρινη προθεση να συνδραμουμε το εργο τους, εχουμε να τους προτεινουμε να αυτοπυρποληθουν στο τελος της παραστασης. Ανεκτιμητη αξια για τα πολιτιστικα δρωμενα της πόλης.

Με το παρόν καταδυκνείουμε μία μόνο απο τις πολλές μορφές εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων. Δεν μας πειθουν και δεν μας αρκούν οι διαβεβαιωσεις του Γκαρσια, του θεοδωροπουλου και κάθε αλλου συντελεστή της παραστασης περι «ορθης μεταχείρισης» και «μη κακοποιησης» των ζωων στα πλαίσια των καλλιτεχνικών καινοτομιων που κουβαλαει στο φαντασιακο του ο κάθε ψωνισμενος. Για κάθε έμβιο ον, κανένα περιβάλλον δεν ειναι κατάλληλο εκτός απο το φυσικό του. Κακοποίηση δεν συνιστά μονο η φυσικη εξόντωση ενός ατόμου, αλλα και η στερηση της ελευθερίας του, ο εξαναγκασμός του να βρισκεται καπου και να κανει κατι, συνθήκες τις οποιες καμια από τις δυο δεν εχει επιλέξει.

Δυστυχως όπως ολοι γνωριζουμε το κάθε προιον εχει τον αγοραστη του. Κάθε άτομο που εκουσια στηριζει την κακοποιηση κάθε μορφης των μη ανθρωπινων ζωων είναι συνενοχο. Κάθε ατομο που σιωπα, δεν αντιδρά και κοιτάει από την άλλη είναι συνενοχο. Κάθε άτομο με ανθρωποκεντρικη αντιληψη που βαζει προτεραιότητες και κανει διακρισεις με βαση το ειδος είναι συνένοχο. Ο οδοστρωτηρας της ανθρωπινης αλλοτρίωσης κουρελιαζει και τα τελευταια ψηγματα κριτικης σκεψης σε ότι αφορα το ζητημα της ολικης απελευθερωσης. Ο εγκλεισμός των ζώων σε ζωολογικά πάρκα, τσίρκο, εργαστήρια πειραμάτων, εκδορεία, σφαγεία, ιπποδρομους, αρενες, και θεαματα όπως το συγκεκριμένο πρεπει να τελειωσουν εδώ και τωρα.

Δεν ειμαστε εδώ για να επικαλεστουμε την νομοθεσια, αλλωστε μην ξεχναμε ότι η ιδια αυτή νομοθεσια κλεινει ανθρωπους στη φυλακη για τα πολιτικα τους φρονηματα, τιμωρεί εκδικητικά τους πολιτικούς αντιπάλους του κράτους, καθιστά νομιμη την χρηση ζωων ως τροφη/«επιστημονικα» πειραματα, ενθαρρυνει το εμποριο κουφαριων για ενδυση/υποδηση, επιτρεπει στους επιχειρηματιες να κερδοσκοπουν εις βαρος των αδυναμων. Εις βαρος οσων δεν εχουν φωνη.
Φυσικά δεν ειναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιούνται μη ανθρώπινα ζώα σε παραστάσεις (π.χ εξφενδονισμος έντρομων γατών σε παράσταση του Φαμπρ το 2012). Είναι στο χέρι μας όμως να ειναι και η τελευταία.

Στην καθημερινότητά μας ερχομαστε αντιμέτωποι/ες με διλληματα πασης φυσης, η κάθε μας ενεργεια είναι αποτελεσμα επιλογων , από το πως θα ντυθουμε και τι θα φαμε μέχρι το πως επιλεγουμε να κοινωνικοποιηθουμε και να ψυχαγωγηθουμε. Σε ένα κοσμο χτισμενο πανω στην ανισοτητα, την εκμεταλλευση και την αδικια, εχουμε την επιλογη και ταυτοχρονα την υποχρεωση να προταξουμε ισοτιμια, δικαιοσυνη και ελευθερια για όλα τα εμβια οντα.

Να σταματησουμε να στηριζουμε των εγκλεισμο ολων των ζώων, ανθρωπινων και μη. Να μην αφήσουμε σπιθαμή γής στους βασανιστές τους.

Κανένα ζώο σε κλουβί.
Κανένα ζώο στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Μεχρι την ολική απελευθέρωση και την αναρχία.

Liberentia
Αναρχική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση


Ιούν 11 2016

Μια αφίσα με αφορμή την 11η Ιούνη

afisa11june-1
ΜΑΥΡΟ/ΠΡΑΣΙΝΟ


Ιούν 5 2016

Κείμενο με αφορμή το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους στις 11 Ιούνη

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΕΛΙΑ- ΚΛΟΥΒΙΑ

Με αφορμή το διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης σε αναρχικούς κρατούμενους στις 11 Ιούνη

 

Η 11η Ιούνη καθιερώθηκε αρχικά το 2001 από συντρόφους στις ΗΠΑ ως ημέρα αλληλεγγύης στον JeffLuers, καθώς στις 11/6 του έτους εκείνου του ανακοινώθηκε η 22ετής ποινή του για τον εμπρησμό οχημάτων στο Όρεγκον ως πράξη εναντίωσης  στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η όξυνση, στις ΗΠΑ και ευρύτερα ανά τον κόσμο, των άμεσων δράσεων πυρήνων του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων (ALF) και του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης (ELF), ήρθε να αντιμετωπιστεί το 2005 με μία από τις μεγαλύτερες κατασταλτικές επιχειρήσεις (λεγόμενη backfire ή greenscare), με αποτέλεσμα τη φυλάκιση και τη δίωξη πολλών αγωνιστών.

Μέσα στις παραπάνω συνθήκες και βιώνοντας την διαρκή αναβάθμιση της καταστολής που είχε ως στόχο την επαναστατική δράση, η 11η Ιούνη διατηρήθηκε και μετά την αποφυλάκισή του Jeff Luers ως παγκόσμια ημέρα αλληλεγγύης σε κατηγορούμενους για υποθέσεις «οικοτρομοκρατίας» και άλλους αναρχικούς κρατούμενους. Στα πλαίσια της μέρας αυτής γίνονται σε όλο τον κόσμο δράσεις αλληλεγγύης, από ενημερωτικές παρεμβάσεις μέχρι πορείες και επιθετικές ενέργειες.

Η κοινωνία φυλακή και η συνθήκη του εγκλεισμού 

Τα σύγχρονα αστικά κέντρα στα οποία αναπτύσσεται η μαζική κοινωνία, είναι ως επί το πλείστον δημιουργημένα με συνάφεια προς το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, η επιτέλεση του οποίου απαιτεί τη συστηματοποίηση, τον έλεγχο και τη μαζικοποίηση.

Η συστηματοποίηση, μεταξύ άλλων, σχετίζεται με τη συσσώρευση όλων των ζώων σε βιομηχανοποιημένες, ελεγχόμενες πόλεις μαζικής παραγωγής. Εκεί κυριαρχεί το επιβεβλημένο επιθυμητό, ή αλλιώς αυτό που θεωρείται κοινωνικά αποδεκτό.  Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κοινωνικό κατασκεύασμα που μυεί τους ανθρώπους σε παθογένειες και εξουσιαστικές συμπεριφορές, με σκοπό την κάθε είδους εκμετάλλευση προς όφελος του καπιταλιστικού συστήματος. Ένα σύστημα που καταστέλλει και συνδυαστικά ενσωματώνει μέσω της μαζικοποίησης ριζοσπαστικές εκφράσεις και κινήματα υπό το πρίσμα της εμπορευματοποίησης και της υπερκατανάλωσης. Η βιομηχανία λοιπόν εδώ παίζει το ρόλο της επιδιώκοντας να αφομοιώσει οτιδήποτε ξεφεύγει από τη νόρμα, όπως κινήματα αμφισβήτησης της κυρίαρχης κουλτούρας, σεξουαλικές επιλογές που αποκλίνουν από τον έμφυλο δυϊσμό.

Έτσι προκύπτει μια κατάσταση αλυσιδωτής καταπίεσης, όπου διάχυτες συστηματοποιημένες εξουσιαστικές σχέσεις και διευρυμένη επιτήρηση συνθέτουν μια κοινωνία φυλακή. Οι διάφορες τάξεις, περιπτώσεις ανθρώπων και τα διάφορα είδη κατηγοριοποιούνται προς όφελος του συστήματος με τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά.  Κύριο συστατικό της κοινωνίας – φυλακής αποτελεί η τακτική του εγκλεισμού, η οποία είναι μία συνθήκη καθημερινή όπως και ο διαρκής έλεγχος και η καταστολή. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω αστυνομικής περιπολίας σε κάθε γωνιά της πόλης,  με τεχνολογικά μέσα, όπως κάμερες παρακολούθησης.  Χαρακτηριστική είναι η κράτηση ατόμων με στόχο τη συμμόρφωση με τις επιταγές της εξουσίας, την εκμετάλλευση και την αναπαραγωγή εξουσιαστικών θεσμών: ο εγκλεισμός σε ψυχιατρεία για άτομα που δεν είναι συμβατά με την κοινωνία, η ένταξη σε στρατό για συνεχή επέκταση του εθνικιστικού ιδεώδους, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους «επικίνδυνους» ή «αχρείαστους» μετανάστες/πρόσφυγες, ζωολογικοί κήποι και σφαγεία για την «διασκέδαση» και «επιβίωση» του ανώτερου ανθρώπινου είδους, εξαναγκαστική πορνεία για μια ατελείωτη σαρκική κατανάλωση, πειράματα σε ζώα στον απαραβίαστο βωμό της επιστήμης.

Παράλληλα υφίσταται ένας νοητός εγκλεισμός, τον οποίο βιώνουμε καθημερινά μα είναι πιο δυσδιάκριτος καθώς έγκειται σε βαθιά ριζωμένα εξουσιαστικά σχήματα και αντιλήψεις. Πρόκειται για τον πνευματικό εγκλεισμό σε συγκεκριμένα -επιβαλλόμενα- πρότυπα, τα οποία οδηγούν, μεταξύ άλλων, σε επίπλαστους διαχωρισμούς, διακρίσεις και ιεραρχίες. Ο ρατσισμός π.χ. λόγω χρώματος ή δυσμενούς οικονομικής κατάστασης, βασίζεται σε μια καθεστηκυία άποψη πως υπάρχουν ανώτερα έθνη-κράτη ή ανώτερα κοινωνικά σύνολα. Κάτι παρόμοιο ισχύει για τον σεξισμό και τις έμφυλες διακρίσεις, όπου ο διαχωρισμός σε δύο συγκεκριμένα φύλα και η καταναγκαστική ετεροκανονικότητα επίσης εξυπηρετεί τόσο ψευτοηθικά (π.χ. πατριαρχία) όσο και πολιτικοκοινωνικά συμφέροντα (ανισότητητες στον εργασιακό χώρο, στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων). Ακόμη, η ιεράρχηση άλλων ζώων, ο σπισισμός και η τεχνητή προσαρμογή της φύσης σύμφωνα με τις υποτιθέμενες ανθρώπινες ανάγκες, αποτελούν επιπλέον ορόσημα της συστηματοποιημένης κοινωνίας που επιβάλλει καλούπια παρουσιάζοντάς τα ως αναπόφευκτα ή “φυσικά”. Έτσι η -ορατή ή μη- εξουσία μπορεί να καθίσταται εφικτή χάρη στη διαιώνιση ενός κατασταλτικού συστήματος.

Οι διάφορες μορφές εγκλεισμού, όμως, και ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο εφαρμόζονται παρουσιάζονται ως θεμελιακές για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος και άρα αποσπούν την κοινωνική συναίνεση. Έτσι όταν η εξουσία κρατά ομήρους τους πολιτικούς της αντιπάλους στις φυλακές της δημοκρατίας, το έδαφος ήδη είναι προετοιμασμένο, αφού και αυτούς τους έχει τοποθετήσει στο προσκήνιο ως «επικίνδυνους» για το κοινωνικό σύνολο. Η κυριαρχία, λοιπόν, που οργανώνεται και συγκροτείται από το κράτος και το κεφάλαιο νομιμοποιεί τον εγκλεισμό ως τρόπο διατήρησης της ομαλότητας, ως τιμωρητική πρακτική, ως μέθοδο για την ευκολότερη πρόσβαση στο υπό εκμετάλλευση άτομο και τη βιομηχανοποίηση της εξόντωσής του.Όλες, όμως, οι μορφές εγκλεισμού αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Οι φυλακές δανείζονται τεχνικές επιτήρησης και ελέγχου από τα σφαγεία, τα όρια αισθητηριακής στέρησης και κοινωνικής απομόνωσης διερευνώνται στα βιοτεχνολογικά-νευροβιολογικά εργαστήρια σε άλλα ζώα και έπειτα η βιομηχανία ανθρώπινου εγκλεισμού αξιοποιεί τα αποτελέσματα των πειραμάτων, ή το αντίθετο κ.ο.κ.

Η καταστολή των αγωνιστών, ως αναπόσπαστο όπλο της εξουσίας

Στη σύγχρονη σαθρή καπιταλιστική κοινωνία, η εξουσία υπόσχεται στους υπηκόους της πρόσβαση σε υπηρεσίες και πολυτέλειες που παρέχει το σύστημα, και ως ανταπόδοση, λαμβάνει πίστη στους θεσμούς της και αναγνώριση ως ρυθμιστή της ζωής, ακόμη κι αν η αναζήτηση της επίπλαστης ευτυχίας φέρνει μόνο ψίχουλα.  Είναι η εξάπλωσή της εξουσίας σαν πλέγμα μέσα στο κοινωνικό πεδίο, σε κάθε πτυχή των κοινωνικών σχέσεων, και η αναπαραγωγή των προτύπων της που διασφαλίζουν τη διαιώνιση του συστήματος εκμετάλλευσης.

Το ατομικό συμφέρον και η ιδιοκτησία των υπηκόων και η οχύρωση του συστήματος από την άλλη, είναι δύο συγκοινωνούντα δοχεία. Το ένα προστατεύει την ύπαρξη του άλλου. Οι υποσχέσεις της δημοκρατικής ευημερίας συμπυκνώνονται στο όνειρο της κοινωνικής ανέλιξης και της δικτύωσης, στην ελπίδα του πλουτισμού, στην ασφάλεια της ιδιοκτησίας ενώ η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και η στρατιωτικοποίηση της καθημερινότητας παίρνουν την απαραίτητη κοινωνική έγκριση, αποτελούν την αποκατεστημένη λεπτή ισορροπία ύστερα από περιόδους εκφρασμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας . Η ανταποδοτικότητα αυτή, που αποτελεί βασική πλευρά του κοινωνικού συμβολαίου, εμπεριέχει μία βασική σύμβαση: την καταστολή όποιου αμφισβητεί τη ρύθμιση της ζωής του με αυτούς τους όρους. Γι αυτό η γλώσσα της ασφάλειας είναι κοινή, επιζητά περισσότερη αποτελεσματικότητα, διαμαρτύρεται μπροστά στην παραβίαση του συμβολαίου. Γιατί η αμφισβήτηση ενός συστήματος που τάζει υπηρεσίες και παροχές, είναι μία ταυτόχρονη αμφισβήτηση των ίδιων των υπηρεσιών και της προστασίας τους.

Η καταστολή λοιπόν όσων συνειδητά αρνούνται και μάχονται ενάντια στην επιβεβλημένη κοινωνική κανονικότητα, είναι πάγια. Όσων στην εποχή του σύγχρονου τεχνολογικού ολοκληρωτισμού αντιστέκονται στην επιτήρηση και τη συνεχή παρακολούθηση και επιτίθενται στις δομές του βιομηχανικού πολιτισμού. Όσων απέναντι στην καπιταλιστική συνθήκη επιλέγουν να σαμποτάρουν καταναλωτικές δομές και να αντιπροτάσσουν την άρνηση της μισθωτής σκλαβιάς. Όσων δεν εναποθέτουν τις ζωές τους στα χέρια «ειδικών σωτήρων» μέσω μιας ψήφου και αρνούνται τη διαμεσολάβηση της ζωής τους από κάθε λογής κατασταλτικό μηχανισμό. Όσων επιλέγουν να ακολουθήσουν το δρόμο του  πολύμορφου αναρχικού αγώνα, να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους και να συντελέσουν  στις συνθήκες της κοινωνικής απορύθμισης.

Οι φυλακίσεις αναρχικών και άλλων αγωνιστών, οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, τα τεχνολογικά μέσα ελέγχου, οι μπάτσοι, , το διάχυτο αίτημα για ασφάλεια, το φόβητρο του νόμου, τα δικαστήρια και ο εκφοβισμός των ΜΜΕ στους καταπιεσμένους, ισχυροποιούν την παραπάνω συνθήκη, αποτελούν ισχυρά μέσα στα χέρια των εξουσιαστών για να καταστείλουν.

Η κράτηση αγωνιστών στα κελιά της δημοκρατίας στοχεύει στο σταμάτημα του αγώνα για ελευθερία. Επιδιώκουν να σπείρουν τον τρόμο σε όσους αγωνίζονται και να εγκαθιδρύσουν την άποψη πως  όποιος υποστηρίζει ανατρεπτικές ενέργειες κινδυνεύει με φυλάκιση. Ο εγκλεισμός στοχεύει στο τσάκισμα της αντίστασης και αποτελεί έναν διαρκή εκβιασμό που θέτει η εξουσία με στόχο την αποκήρυξη του αγώνα και τη «μετάνοια». Διάφοροι νόμοι όπως ο γνωστός αντιτρομοκρατικός αποτελούν αναβάθμιση του οπλοστασίου του κράτους το οποίο αναδιαρθρώνεται για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού. Πιο συγκεκριμένα η όλο και συνεχόμενη αναβάθμιση του αντιτρομοκρατικού νόμου στοχεύει κυρίως τα άτομα που επιλέγουν να αντιπαρατεθούν ένοπλα με το εξουσιαστικό οικοδόμημα καθώς επίσης βάζει και στο στόχαστρο του την έμπρακτη αλληλεγγύη (βλ. διάταξη για «εγκωμιασμό τρομοκρατικών πράξεων»), προσπαθώντας έτσι να απομονώσει τους ένοπλους αγωνιστές στέλνοντας ένα συνολικότερο μήνυμα εκφοβισμού σε όσους δρουν ή θέλουν να δράσουν αμφισβητώντας το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Παράλληλα η επιστημονική και τεχνολογική έρευνα είναι σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με την επιτήρηση και την καταστολή. Η τεχνολογία έρχεται να εφοδιάσει τον καπιταλισμό με νέα μέσα  και με νέα κατασταλτικά όπλα προκειμένου η εξουσία να καταφέρει να αντιμετωπίσει τους εχθρούς της αποτελεσματικότερα. Από τον εξοπλισμό της αστυνομίας με μικροκάμερες παρακολούθησης, drones και κοριούς, τα συστήματα επιτήρησης σε κάθε γωνία της πόλης, τους πομπούς παρακολούθησης, την χρησιμοποίηση του dna ως αποδεικτικό μέσο για ποινικές διώξεις και τις βάσεις δεδομένων φωτογραφιών με δυνατότητες άμεσης τάυτισης με καταγραφές καμερών (π.χ. στα σύνορα), γίνεται αντιληπτός ο λόγος που ο αγώνας ενάντια στο τεχνο-επιστημονικό σύστημα είναι αναγκαίος.

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, στις ελληνικές φυλακές, βρίσκονται κρατούμενοι δεκάδες αγωνιστές και πολλοί ακόμη είναι υπό καθεστώς δικαστικής ομηρίας. Μακριά από μία λογική θυματοποίησης τους και επίκλησης στη νομιμότητα, γνωρίζουμε πως η εξουσία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να κάμψει την εξεγερτική και επαναστατική δράση. Σε αυτό το πλαίσιο, για να αντιληφθούμε  την κίνηση των κρατικών μηχανισμών και να είμαστε σε θέση να αντεπιτεθούμε καίρια στις κινήσεις τους, είναι σημαντική η αναφορά σε ορισμένες συγκεκριμένες υποθέσεις διώξεων και μεθοδεύσεων, όπως είναι:

– Η περίπτωση 22 αναρχικών που διώκονται για διάφορες υποθέσεις επαναστατικής δράσης και από κοινού παραπέμφθηκαν σε ένα κοινό εφετείο που αφορούσε τη δράση της αντάρτικης οργάνωσης Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς. Χρησιμοποιώντας σαν ομπρέλα τη δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης, οι διωκτικοί μηχανισμοί επινόησαν το κοινό εφετείο τσουβαλιάζοντας διαφορετικές υποθέσεις. Εκεί παρέπεμψαν μέλη της  και λοιπούς αναρχικούς που αρνούνται τη συμμετοχή τους στην οργάνωση και είτε συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη κατηγορία, είτε έχουν απαλλαγεί από τον αντιτρομοκρατικό νόμο 187Α , στοχεύοντας έτσι στη μέγιστη δυνατή χρονικά κράτησή τους στις φυλακές.

Η ισόβια καταδίκη του μέλους του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη για τη βομβιστική επίθεση στα κεντρικά της Τράπεζας της Ελλάδος. Όπως έγραψε και ο ίδιος  «Αυτή η πολιτική απόφαση που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για μια βομβιστική επίθεση με προειδοποιητικό τηλεφώνημα χωρίς τραυματισμούς αλλά μόνο με υλικές ζημιές, έχει πολλαπλούς αποδέκτες και συνιστά ένα μήνυμα εκφοβισμού ότι η επιλογή της ένοπλης επαναστατικής δράσης από αγωνιστές θα αντιμετωπιστεί με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα.».

– Ο ασφυκτικός κλοιός γύρω από συγγενείς και φίλους κρατουμένων, με παρακολουθήσεις και έρευνες σε σπίτια ή ακόμη και με διώξεις, φυλακίσεις και επιβολή περιοριστικών όρων, όπως στο παράδειγμα συγγενών μελών της Σ.Π.Φ.

– Η διαρκής όξυνση των ειδικών συνθηκών κράτησης των κρατούμενων αγωνιστών στα υπόγεια κελιά των φυλακών Κορυδαλλού με περιορισμό των κινήσεών τους και ένταση της επιτήρησης. Οι έρευνες πάνοπλων μπάτσων της ΕΚΑΜ που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα σε κελιά αγωνιστών και απείθαρχων κρατουμένων, οι μεταγωγές ορισμένων εξ αυτών και οι απειλές για πειθαρχικές διώξεις και απομόνωση.

Παράλληλα, εκτός ελλαδικού χώρου, τα παραδείγματα καταστολής συντρόφων είναι πολλά. Τα κράτη, εξ υπαγωγής στη διεθνή εγκληματολογική αστυνομία της interpol, ανταλλάσουν στρατηγικές και μεθόδους καταστολής, ειδικότερα στα πλαίσια της ευρωπαϊκής ένωσης που οι διακρατικοί δεσμοί είναι ισχυροί.

– Στη γειτονική Ιταλία, το κράτος εφαρμόζει τη τεχνική των τηλεδικών για τους κρατούμενους αναρχικούς επαναστάτες, όπου ουσιαστικά οι σύντροφοι δικάζονται εξ αποστάσεως παρακολουθώντας τη δίκη τους μέσα από οθόνη εντός των φυλακών. Ενώ πολλοί αγωνιστές βρίσκονται σε κατ’ οίκον περιορισμό για τη συμμετοχή τους σε συγκρουσιακές διαδηλώσεις, με κάποιους εξ αυτών να προφυλακίζονται, όπως έγινε με τους 4 αγωνιστές που κρατούνται μέχρι σήμερα για τη συμμετοχή στην πορεία της 1ης Μάη 2015- no expo στο Μιλάνο.

– Στην Ισπανία, τον τελευταίο χρόνο υπάρχει κατακόρυφη ένταση της καταστολής εναντίον αναρχικών εγχειρημάτων, κορύφωση της οποίας αποτέλεσαν οι δύο κατασταλτικές επιχειρήσεις Πανδώρα(Δεκέμβρης 2014) και Πινιάτα (Γενάρης 2015), με συνολικό απολογισμό 54 αναρχικοί να συλλαμβάνονται μέσα από τα σπίτια τους και αναρχικά στέκια, ενώ 5 εξ αυτών φυλακίστηκαν. Οι κατηγορίες για τους συντρόφους και τις συντρόφισσες αφορούσαν ενέργειας άμεσης δράσης και σαμποτάζ, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να τους εμπλέκουν σε αυτές.  Αντίστοιχες επιχειρήσεις στοχοποίησης και συλλήψεων ευρείας κλίμακας αναρχικών, έχουν πραγματοποιηθεί στην Ιταλία το 2012 (επιχείρηση Ευτολμίας-Ardire) όπως και στη Χιλή  το 2010(επιχείρηση «υπόθεση βόμβες»)

Την ίδια στιγμή, αναρχικοί κρατούμενοι ανά τον κόσμο εκτίουν πολυετείς ποινές, μην αφήνοντας την καταστολή και τον χρόνιο εγκλεισμό να τσακίσει τον αγώνα τους για την ελευθερία. Οι  Κλάουντιο Λαβάτσα και Γκαμπριέλ Πόμπο ντα Σίλβα φυλακισμένοι στην Ισπανία, ο Μάρκο Κάμενις αιχμάλωτος στην Ελβετία, ο Τόμας Μάγερ-Φαλκ κρατούμενος στη Γερμανία, ο Μάριους Μέισον φυλακισμένος στις ΗΠΑ, αλλά και σύντροφοι που βρέθηκαν πρόσφατα αιχμάλωτοι, όπως η Μόνικα Καμπαγιέρο και ο Φρανσίσκο Σολάρ που καταδικάστηκαν σε ποινή εγκλεισμού 12 χρόνων στα κέντρα εξόντωσης του ισπανικού κράτους, συνεχίζουν να αγωνίζονται μέσα από τη δυσμενή συνθήκη του εγκλεισμού και τις ειδικές συνθήκες κράτησης και απομόνωσης.

Η αλληλεγγύη μεταξύ όσων αγωνίζονται, εξεγείρονται, επαναστατούν, δεν γνωρίζει τείχη, κάγκελα, σύνορα και αποστάσεις. Είναι μία συνθήκη αναπόσπαστη του αντιεξουσιαστικού αγώνα, μια διαρκής διαδικασία, μακριά από φετιχισμούς και ηρωοποιήσεις. Στον αγώνα ενάντια στο κράτος και τους μηχανισμούς του, το καπιταλιστικό οικοδόμημα, τη λεηλασία της φύσης, τον εγκλεισμό ανθρώπινων και μη ζώων και τις αξίες της ιεραρχίας, η αλληλεγγύη είναι ένα από τα όπλα μας. Να αγωνιστούμε για την καταστροφή του  κόσμου της εξουσίας, για την ελευθερία όλων μας.

«Κάθε μορφή κι επιλογή αγώνα έχει την αυταξία και τη σημασία της. Για να δίνει σάρκα και οστά στις επιθυμίες της κάθε εξεγερμένης ατομικότητας που συμμετέχει, για να συμβάλλει στην αναγκαία διεύρυνση του επαναστατικού μετώπου διαδίδοντας τις απελευθερωτικές ιδέες, για να σαμποτάρει τις ιεραρχίες, τις αγορές, τις κοινωνικές δομές, τις μηχανές που στην υπηρεσία του κεφαλαίου  σαρώνουν τη φύση, ανθρώπινη και μη.»

Γιάννης Μιχαηλίδης, Φυλακές Κορυδαλλού

ΟΣΟ Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

ΤΟΣΟ ΘΑ ΓΕΝΙΚΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ, ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΕΞΟΥΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, Κρακατόα

Πηγή

 


Δεκ 6 2015

Κρακατόα – Συλλογική χορτοφαγική κουζίνα

Συλλογική χορτοφαγική κουζίνα κάθε πρώτο και τρίτο Σάββατο του μήνα στις 16.00 στο αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον (Άστιγγος 100 & Κανακάρη Ρούφου).

κουζινες-αφισα-web

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Η εποχή στην οποία ζούμε, χαρακτηρίζεται από το γεγονός πως κράτος και κεφάλαιο έχουν επιβάλει την αντίληψη και την πρακτική ότι ο μόνος τρόπος να καλυφθεί ένα πλήθος αναγκών, βασικές αλλά και επίπλαστες, είναι μέσω της βάναυσης εξόντωσης του φυσικού κόσμου. Η διατροφή, ως μία εκ των βιολογικών αναγκών, αποτελεί βασικό πεδίο για την κυριαρχία ώστε να ελέγξει, να επιβληθεί και να επεκτείνει το εύρος εξουσίας της. Και αυτό συμβαίνει, τόσο μέσω της πλήρους διαμεσολάβησης της τροφής από το χρήμα και την παραγωγή ανισοτήτων μέσω της πείνας, όσο και μέσα από την αναπαραγωγή της αντίληψης και πρακτικής της κρεοφαγίας, καθώς και τη συνολικότερη βιομηχανοποίηση της φύσης για την άντληση των πόρων της.

Η συλλογική κουζίνα που οργανώνουμε ως αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, είναι ένα εγχείρημα που πηγάζει από την αντίληψή μας πως η αυτοοργάνωση στην καθημερινότητα είναι η πυξίδα για τη χειραφέτηση των καταπιεσμένων. Τη στιγμή που η φτωχοποίηση των από τα κάτω εντείνεται και κάθε πτυχή της ζωής μας διαμεσολαβείται από το κράτος και τους μηχανισμούς του, το χρήμα και τα αφεντικά, τους κάθε λογής ειδικούς και τις διακρίσεις, εμείς επιλέγουμε να σπάμε αυτά τα δεσμά μέσα από τον καθημερινό ανατρεπτικό αγώνα. Έναν αγώνα που στοχεύει στη δόμηση κοινοτήτων αλληλεγγύης και ισότητας στο σήμερα παλεύοντας με συνέπεια για την καταστροφή της υπάρχουσας ιεραρχικής κοινωνικής δόμησης και του καπιταλισμού, με στόχο την ολική απελευθέρωση των καταπιεσμένων και τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας , χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, χωρίς την εκμετάλλευση και την καταλήστευση του φυσικού κόσμου.

Η κουζίνα μας είναι συλλογική γιατί στόχος της είναι η κάλυψη της διατροφής μας ως βασικής ανάγκης, να βασίζεται στη συλλογικοποίηση και τη συνεργασία μεταξύ των συμμετεχόντων, χωρίς διακρίσεις βάσει φύλου, ηλικίας, εμπειρίας και ειδικότητας. Η δημιουργία κοινοτικών καταστάσεων, όπως είναι το συντροφικό μαγείρεμα και γεύμα, προάγει την επικοινωνία και τη δόμηση σχέσεων συντροφικότητας, στοιχεία δομικά για την αποτελεσματική ανατρεπτική δράση. Είναι μία δομή αλληλεγγύης, καθώς δεν χαρακτηρίζεται από κάποιου είδους φιλανθρωπική διάθεση αλλά από την αμοιβαία συνεισφορά όλων των εμπλεκόμενων. Μέσω του αντιεμπορευματικού και αντιεραρχικού της χαρακτήρα, θέλει να προτάξει την αλληλεγγύη μεταξύ εκείνων που δέχονται στην καθημερινότητά τους την καταπίεση, και την ενεργό τους συμμετοχή σε κινήσεις που στοχεύουν να συμβάλλουν στην κατάργησή της.

Η κουζίνα μας, ως δομή αλληλεγγύης που προτάσσει τη συλλογικότητα δεν θα μπορούσε παρά να είναι χορτοφαγική. Για εμάς κομμάτι των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου είναι κάθε αισθανόμενο ον που στερείται την ελευθερία και την αυτενέργειά του. Έτσι, λοιπόν, βρίσκουμε αυτονόητο σε μια συντροφική κουζίνα να μην κατασπαράζουμε τις σάρκες κάποιου/ας καταπιεσμένου/ης. Επιλέγουμε δηλαδή να απέχουμε από την κατανάλωση πτωμάτων και ζωϊκών προϊόντων καθώς για μας η χορτοφαγία στο σήμερα μπορεί να αποτελέσει μια ηθική και πολιτική επιλογή μέσα στην ευρύτερη εξουσιαστική συνθήκη που βιώνουμε και όχι μια διατροφική προτίμηση ή μια φιλευσπλαχνία απέναντι στα ζώα. Η κατανάλωση κρέατος ως συνήθεια, είναι ένα βασικό κομμάτι αυτής της συνθήκης, καθώς δηλώνει απτά την ικανότητα επιβολής του ανθρώπου στα υπόλοιπα ζώα και κατ’ επέκταση στο φυσικό κόσμο. Η αυτοδιάθεση όλων μας είναι προϋπόθεση για μια ελεύθερη κοινωνία, έτσι βλέπουμε κι ότι κανείς/καμιά δεν μπορεί να αποτελεί μηχανή παραγωγής προϊόντων ή αντικείμενο κάλυψης αναγκών. Οι βασανισμοί, οι φυλακίσεις, οι μαζικές και ατομικές δολοφονίες για να καταλήξουν τα ζώα στο στομάχι του ανθρώπου, καθόλου μη επικυριαρχικές δεν φαντάζουν κι αποτελούν εμπόδιο προς την καταστροφή κάθε εξουσίας, για την ανοικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

Με βάση όλα τα παραπάνω, δεν θα μπορούσαμε παρά να στεγάζουμε τις συλλογικές κουζίνες σε ένα αυτοδιαχειριζόμενο χώρο που προωθεί την αυτοοργανωμένη και αντιεξουσιαστική πράξη και θεώρηση. Έτσι οι κουζίνες μας πραγματοποιούνται στο αναρχικό/ αντιεξουσιαστικό στέκι Άτακτον (Άστιγγος 100 & Κανακάρη Ρούφου) κάθε πρώτο και τρίτο Σάββατο του μήνα στις 16.00.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

αναρχική/αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, Κρακατόα

http://olikiapeleutherosi.espivblogs.net/


Οκτ 12 2015

vegan χορτοφαγική κουζίνα 17 και 31 Οκτώβρη

egxrnet-01


Σεπ 27 2015

Καναδάς: Χακάρισμα ιστοσελίδας εργαστηρίου πειραμάτων (07/09/2015)

Canada_hack_Sep15

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2015, η ιστοσελίδα ενός εργαστηρίου ζωοτομίας σαμποταρίστηκε, χρησιμοποιώντας την τεχνική του “deface”. Μπήκε στον διακομιστή (server) της ιστοσελίδας και μεταβλήθηκαν κάποιες κατηγορίες αρχείων (directory) της. Το αποτέλεσμα ήταν μια πιο αντιπροσωπευτική εικόνα του τι κάνει αυτό το εργαστήριο και ένα μήνυμα το οποίο ελπίζουμε πως δεν ξεχνιέται.

Επειδή δεν μας ενδιαφέρουν οι δικαιολογίες και τα ψέματα που χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν τα πειράματά τους. Αυτό που έχει σημασία είναι οι άνθρωποι να βλέπουν και να γνωρίζουν τι συμβαίνει πραγματικά μέσα σε αυτά τα εργαστήρια και να προκληθεί όσο το δυνατόν πιο μεγάλη οικονομική ζημιά.

Μετά από μερικές εβδομάδες, η ιστοσελίδα εξαφανίστηκε. Αυτό πιθανότατα σημαίνει πως κατέβηκε (ελπίζουμε μόνιμα). Είμαστε πρήφανοι που επιτεύχθηκε ο στόχος της δράσης και θα συνεχίσουμε μέχρι να κλείσουν όλα τα εργαστήρια.

ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ!

ALF

———

Μετάφραση: Inter Arma

Πηγή: Bite Back


Ιούν 14 2015

Χανιά: Δράση αλληλεγγύης και μνήμης

Χανιά: Δράση αλληλεγγύης και μνήμης

Την Πέμπτη 11 Ιούνη πράξαμε το ελάχιστο σε σχέση με το κάλεσμα αλληλεγγύης προς τον Marius Mason, τους οικοαναρχικούς κρατούμενους και όλα τα έγκλειστα συντρόφια, κρεμώντας ένα πανό σε κεντρικό σημείο της πόλης, ενώ παράλληλα κρεμάσαμε πανό σε ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες Γ.Τσιρώνη, Σ.Χριστοδούλου και για τον θάνατο του Σ.Δραβίλα εξαιτίας των μπάτσων.

Επίσης κολλήθηκε ένα χαρτοπανό και γράφτηκαν μερικά συνθήματα.

Πηγή


Ιούν 11 2015

Ανάληψη Ευθύνης Θεσσαλονίκη

Το βράδυ της Τρίτης 09/06 σπάσαμε την τζαμαρία της κρεαταγοράς ‘Κουτράκος Αιμίλιος’ που βρίσκεται στην οδό Σβώλου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Αυτή η συμβολική δράση πραγματοποιήθηκε τόσο στο πλαίσιο της 11ης Ιούνη, ημέρα διεθνούς αλληλεγγύης στους οικοαναρχικούς κρατούμενους, όσο και στο πλαίσιο του διαρκούς πολέμου ενάντια στην εκμετάλλευση της φύσης και στην εμπορευματοποίηση του θανάτου. Μ’ αυτό τον τρόπο δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας σε αυτούς που ακολούθησαν τον δρόμο της άμεσης δράσης και γι’ αυτό βρίσκονται τώρα αιχμάλωτοι στα κελιά της δημοκρατίας.

Επιλέξαμε να επιτεθούμε σε μια κρεαταγορά, η οποία εφοδιάζει άλλα μαγαζιά που εμπορεύονται δολοφονημένα ζώα, αντιλαμβάνοντάς την ως μέρος μίας τεράστιας βιομηχανίας. Η κρεατοβιομηχανία δεν είναι ένα μονοδιάστατο σύστημα, αλλά είναι ένα σύμπλεγμα διαδικασιών που ξεκινάει από τις μονάδες εκτροφής και παραγωγής οι οποίες αιχμαλωτίζουν, αναπαράγουν και εκτρέφουν ζώα, περνάει μέσα από τα σφαγεία και καταλήγει στις κρεαταγορές, στα χασάπικα της γειτονιάς και στα ράφια των super market ως ένα ακόμη προϊόν προς κατανάλωση. Ο θάνατος είναι ίδιος με όποιους όρους και αν γίνεται, σε όποια κλίμακα, καθώς και ανεξάρτητα σε ποιο πιάτο καταλήγει.

Για μας η κρεατοβιομηχανία είναι ένας από τους κρίκους της αλυσίδας της καπιταλιστικής παραγωγής και της κατανάλωσης μέσα στην σύγχρονη κοινωνία, στην οποία έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος αλληλεξάρτησης του ανθρώπου και της βιομηχανίας. Ο σύγχρονος πολιτισμός με σκοπό την συνεχή δημιουργία και ικανοποίηση των κατασκευασμένων ανθρώπινων αναγκών έχει δομηθεί και θεμελιωθεί πάνω στον θάνατο της φύσης και όλων των έμβιων όντων.

Αντιλαμβανόμενοι ότι όλες οι βιομηχανίες συνθέτουν μια μεγάλη μηχανή, η επίθεση επιβάλλεται να είναι συνολική. Η πραγματική ελευθερία θα επιτευχθεί μόνο μέσα από την καταστροφή του υπάρχοντος και όχι με την αυτοδιαχείριση των δομών που έχει δημιουργήσει ο καπιταλισμός.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ, ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

ALF/ELF

Πηγή


Μαΐ 20 2015

2 λόγια για τις δράσεις ενάντια στη βιομηχανία κρέατος&γούνας

Δυο λόγια για τις δράσεις ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας

Την 1η και την 9η Μαΐου 2015 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία αντίστοιχα ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας, στην αιχμαλωσία και εκμετάλλευση των μη ανθρώπινων ζώων. Απέναντι σε μια συνθήκη κυριαρχίας και στην ανθρωποκεντρική κοσμοαντίληψη προτάξαμε την απελευθέρωση κάθε έγκλειστου έμβιου όντος και της γης συνολικά, αναγνωρίζοντάς την ως αναπόσπαστο κομμάτι του αναρχικού αγώνα.

Η 1η Μαΐου επιλέχθηκε συμβολικά με στόχο όχι μόνο την ανάδειξη του ζητήματος των μη ανθρώπινων ζώων ως σκλάβων του σύγχρονου τεχνοβιομηχανικού συστήματος αλλά και με στόχο την προώθηση μιας κριτικής αντίληψης σε σχέση με το θεσμό της εργασίας και το ρόλο του στην αναπαραγωγή της κυριαρχίας και στην καταστροφή της βιόσφαιρας από το σύγχρονο βιομηχανικό πολιτισμό.

Τα μη ανθρώπινα ζώα ως μακραίωνοι σκλάβοι της εξημέρωσης αλλά και ως μοντέρνοι σκλάβοι της βιομηχανίας υφίστανται τα πιο αισχρά βασανιστήρια μέσα στις παραγωγικές μονάδες όπου αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμα. Εξίσου αναλώσιμοι είναι και οι άνθρωποι-εργάτες μέσα στα ορυχεία, τα εργοστάσια και τις μηχανές. Αμέτρητα έμβια όντα γεννιούνται και πεθαίνουν για να ταϊστεί η μεγαμηχανή της πόλης με τις σάρκες, το αίμα και τον ιδρώτα των αιχμαλώτων, ενώ παράλληλα διάφορα μηχανήματα ρουφάνε ενέργεια ξεκοιλιάζοντας τη γη και μολύνοντας την υδρόσφαιρα.

Σήμερα η καταναλωτική ευημερία εμφανίζεται ως ο σημαντικότερος στόχος επίτευξης στη ζωή των διαβιούντων περί το άστυ και τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό της παραγωγικής διαδικασίας. Στα κέντρα και στα προάστια των πόλεων συγκεντρώνονται όλα όσα επιθυμεί η αστική κουλτούρα, χώροι μαζικής εστίασης, διασκέδασης, μαγαζιά ένδυσης-υπόδησης, υπεραγορές κρέατος, ψαριών, τυριών και ζωντανών ζώων, για να περνά κανείς την ώρα του καταναλώνοντας και αναπαράγοντας το σύστημα. Στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας αποφασίσαμε να δείξουμε την εναντίωσή μας και να κάνουμε τις ιδέες της απελευθέρωσης να ακουστούν απέναντι στα μαγαζιά που προωθούν το βασανισμό και τη σκλαβιά.

Η πορεία της 9ης Μάη ξεκίνησε από το Σύνταγμα και κατευθύνθηκε στις οδούς Μητροπόλεως, Πανδρόσου και Αιόλου όπου συγκεντρώνονται πολλά καταστήματα πώλησης γούνας και δέρματος, φωνάχτηκαν συνθήματα όπως “γούνες-ποτέ-ποτέ και πουθενά-ελεύθερα τα ζώα έξω απ’ τα κλουβιά” και γράφτηκαν συνθήματα στους τοίχους πέριξ των βιτρινών.

Στη συνέχεια κατευθύνθηκε διαμέσου της οδού Αιόλου προς τη Βαρβάκειο αγορά όπου χιλιάδες πτώματα περίμεναν τους επίδοξους αγοραστές τους. Στην είσοδο της αγοράς έγινε μικρή στάση και φωνάχτηκαν συνθήματα ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και την καταστροφή του φυσικού κόσμου όπως “κράτη, στρατοί, βιομηχανία-κόβουνε τα δάση και φτιάχνουνε σφαγεία”. Η σύνδεση της αποψίλωσης των δασών, της εντατικής καλλιέργειας γενετικά τροποποιημένων φυτικών ειδών, της βιομηχανικής εκτροφής και σφαγής ζώων και της μαζικής κατανάλωσης κρέατος χρειάζεται να καταδειχθεί αφού πέρα από το ζήτημα του σεβασμού και της αυταξίας κάθε ζωής τίθεται πλέον πολύ επιτακτικά το ζήτημα της βιωσιμότητας των βιοτόπων του πλανήτη. Οι βιομηχανίες εκτροφής και σφαγής ζώων ως αναπόσπαστο κομμάτι της βιομηχανικής κοινωνίας απειλούν να κάνουν τον πλανήτη ένα απέραντο νεκροταφείο. Η εναντίωση στη βιομηχανία, αλλά και στην κουλτούρα και την κατανάλωση κρέατος συνδέεται άρρηκτα με την εναντίωση σε κάθε μορφή εξουσίας και κυριάρχησης, τον αγώνα για την ολική απελευθέρωση και την αναρχία.

Η πορεία τελείωσε στην Πλατεία Κοτζιά έξω από τα pet-shop που εκθέτουν και πωλούν ζωντανά ζώα “συντροφιάς”. Συμβολικά γράφτηκε “λευτεριά” με πράσινα γράμματα πάνω στη βιτρίνα με τα έγκλειστα ζώα.

Αυτές οι δύο δράσεις σε συνδυασμό με δράσεις διάχυσης του αναρχικού λόγου με συνθήματα σε τοίχους, αφίσες και πανό ευελπιστούμε να σημάνουν ένα νέο κύκλο αγώνα για την προώθηση της απελευθέρωσης των ζώων και της συνολικής εναντίωσης στην κυριαρχία.

15 Μάη 2015
Συναντήσεις αναρχικών ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού
και την καταστροφή της βιόσφαιρας από την κυριαρχία
synantiseis.a@espiv.net

από το contra info

Αθήνα: Ενημέρωση από την πορεία ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας

Το μεσημέρι του Σαββάτου 9 Μάη πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας η προγραμματισμένη πορεία ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας, με τη συμμετοχή περίπου 100 ατόμων. Είχε προηγηθεί η συγκέντρωση της 1ης Μάη στην οδό Ερμού με την ίδια θεματική, καθώς και μια σειρά περιφερειακών δράσεων που πλαισίωναν τα καλέσματα που προέκυψαν από τις «Συναντήσεις αναρχικών ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού και στην καταστροφή της βιόσφαιρας από την κυριαρχία», με αναρτήσεις πανό, αφισοκολλήσεις και αναγραφή συνθημάτων.

Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται από τις 12 στην πάνω πλευρά της πλατείας Συντάγματος, όπου ξεδιπλώθηκαν πανό και μοιράστηκε κείμενο που υπογράφουν οι Συναντήσεις αναρχικών, αλλά και ο χαιρετισμός των συντρόφων του Συντονιστικού για το κλείσιμο του ζωολογικού Βίγια Ντολόρες στο Μοντεβιδέο, που μας γέμισε δύναμη και χαρά.

Λίγο μετά τη 1 ξεκινήσαμε την πορεία με κατεύθυνση την οδό Μητροπόλεως, στρίβοντας στην Πανδρόσου και περνώντας από 8 γουναράδικα της περιοχής, όπου πραγματοποιήθηκαν μικρές στάσεις και γράφτηκαν συνθήματα στους τριγύρω τοίχους. Οι γουνέμποροι κατέβαζαν άρον άρον τα στόρια με το που αντιλαμβάνονταν την παρουσία μας, ενώ δεν έλειψαν και τραμπουκισμοί εκ μέρους καταστηματαρχών της περιοχής. Συνεχίσαμε με δυνατό παλμό στην οδό Αιόλου για να βγούμε στη συνέχεια στην Αθηνάς, μπροστά στη Βαρβάκειο κρεαταγορά, όπου σταθήκαμε και πάλι για μερικά λεπτά, ενώ παρέμβαση έγινε κι έξω κι από ένα pet shop, οι βιτρίνες του οποίου ανακαινίστηκαν με συνθήματα ελευθερίας. Η πορεία ολοκληρώθηκε στην πλατεία Κοτζιά χωρίς προβλήματα.

Ανάμεσα σε άλλα, ακούστηκαν και τα παρακάτω: Γούνα ποτέ, ποτέ και πουθενά, μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά // Κράτη, στρατοί, βιομηχανία, κόβουνε τα δάση και χτίζουνε σφαγεία // Ενάντια σε κάθε τύπο εγκλεισμού, φόκο στα θεμέλια του πολιτισμού // Λευτεριά σε ποτάμια και βουνά, λευτεριά σ’ όσους είναι στα κλουβιά // Σύνορα, εξορύξεις, σφαγεία, φυλακές, στο σώμα του πλανήτη είναι ανοιχτές πληγές // Η απελευθέρωση θα είναι ολική, σφαλιάρες και κλωτσιές σε κάθε σπισιστή // Ενάντια σε κάθε μορφή αιχμαλωσίας, πόλεμο στον πόλεμο της κυριαρχίας // Γη, ζωή και ελευθερία, φωτιά σε όλα τα σφαγεία // Ο πολιτισμός σας είναι για τα σκουπίδια, η κοινωνία κάτεργο να πάει στα τσακίδια // Λευτεριά σε ζώα, ανθρώπινα και μη, μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή // Ενάντια σε κράτος και βιομηχανία, τώρα και για πάντα ζήτω η αναρχία // Στις μηχανές μπουρλότο, στις φάμπρικες φωτιά, για μια ζωή αδάμαστη και για τη λευτεριά // Στη βιομηχανία γούνας καμία ανοχή, ελεύθερα τα ζώα, ελεύθερη κι η Γη // Όλες οι αξίες του πολιτισμού είναι εργοστάσια μαζικού εγκλεισμού // Εμπρός νεολουδίτες, εμπρός καταστροφείς, για την απελευθέρωση ολάκερης της γης // Λευτεριά σ’ όσους είναι στα κελιά, λευτεριά σ’ όσους είναι στα κλουβιά // Από την Ελλάδα ως το Μεξικό, θάνατο στο σύστημα το τεχνολογικό, κι από την Ελλάδα μέχρι τη Χιλή, να μην μείνει όρθια καμία φυλακή // Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά.

από το contra info

Αθήνα: Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας

Δισεκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα πάνω στη Γη είναι αιχμάλωτα της παραγωγικής διαδικασίας, όχι ως εργάτες που χαίρουν «δικαιωμάτων», αλλά ως σκλάβοι προς εκτροφή. Τα σώματά τους ή μέρη των σωμάτων τους μετατρέπονται σε εμπορεύματα που καταναλώνονται στις μαζικές κοινωνίες.

Η εργασία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εξουσιαστικής συνθήκης μέσα στην οποία ζούμε. Η εργασία είτε γίνεται με τους καλύτερους όρους για τους εργάτες είτε με τους χειρότερους έχει ως αντικείμενο εκμετάλλευσής της το σύνολο του φυσικού κόσμου, τον οποίο και καταστρέφει. Όμως τα έμβια όντα και συνολικά ο φυσικός κόσμος δεν αποτελούν αντικείμενα, είναι η κυριαρχία που τα ορίζει ως τέτοια. Γι’ αυτό από αναρχική οπτική προτάσσουμε την καταστροφή της παραγωγικής διαδικασίας, επειδή πολύ απλά δεν θέλουμε να υπάρχει ούτε μισθωτή εργασία, ούτε κανενός είδους σκλαβιά και συστηματοποιημένη καταστροφή του φυσικού κόσμου.

Η πρωτομαγιά καθιερώθηκε σχεδόν παντού όχι σαν μια μέρα αντίστασης στην κυριαρχία αλλά σαν δοξασία της παραγωγής και της εργασίας. Αυτό πρέπει να αλλάξει επειδή η παραγωγή είναι το πρόβλημα, η βιομηχανία είναι το πρόβλημα, τα κράτη είναι το πρόβλημα, η μαζική κοινωνία είναι το πρόβλημα.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, πραγματοποιήθηκε την 1η Μάη 2015 στην πλατεία Συντάγματος (οδός Ερμού) συγκέντρωση ενάντια στη βιομηχανία κρέατος και γούνας. Κατά τη διάρκεια της δίωρης δράσης (12-2), βρέθηκαν στο σημείο περίπου 50 άτομα, μοιράστηκαν κείμενα, αναρτήθηκαν 3 πανό, φωνάχτηκαν συνθήματα, ενώ προς το τέλος αποκλείστηκε συμβολικά για μερικά λεπτά η είσοδος των McDonald’s.

Ανάμεσα σε άλλα, ακούστηκαν και τα παρακάτω συνθήματα: Λευτεριά σ’ όσους είναι στα κελιά, λευτεριά σ’ όσους είναι στα κλουβιά // Στις μηχανές μπουρλότο, στις φάμπρικες φωτιά, για μια ζωή αδάμαστη και για τη λευτεριά // Λευτεριά σε ζώα, ανθρώπινα και μη, μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή // Όλες οι αξίες του πολιτισμού, είναι εργοστάσια μαζικού εγκλεισμού // Από την Ελλάδα ως το Μεξικό, θάνατο στο σύστημα το τεχνολογικό // Εμπρός νεολουδίτες, εμπρός καταστροφείς, για την απελευθέρωση ολάκερης της Γης.

Το ερχόμενο Σάββατο 9 Μάη, στις 12:00 στο Σύνταγμα, καλείται πορεία για το ίδιο ζήτημα από τις Συναντήσεις αναρχικών ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού και στην καταστροφή της βιόσφαιρας από την κυριαρχία.

από τo contra info

Χαιρετισμός των συντρόφων του Συντονιστικού για το κλείσιμο του ζωολογικού κήπου Βίγια Ντολόρες στο Μοντεβιδέο για τις δράσεις της 1ης και 9ης Μάη 2015 ενάντια στη βιομηχανία γούνας και κρέατος στην Αθήνα:

Πέρα από τις αποστάσεις και τα επίπλαστα σύνορα, είμαστε μια κοινή αντίσταση πάνω στο ίδιο έδαφος, μπλοκάροντας την προέλαση των έργων που εμπορευματοποιούν τη ζωή, φρενάροντας με τις δράσεις μας τον κόσμο που αντιλαμβάνεται τη φύση σαν πόρο για την αποκομιδή οικονομικών κερδών.

Οι εχθροί της λευτεριάς είναι εχθροί μας, κι ακόμα και αν από τις αντίστοιχες περιοχές όπου βρισκόμαστε επιλέγουμε για λόγους τακτικής να θίξουμε συγκεκριμένες πτυχές, στην πραγματικότητα χτυπάμε το ίδιο τέρας που κατασπαράζει τη ζωτικότητά μας και τα περιβάλλοντα όπου ζούμε έτσι ώστε κάποιοι λίγοι να απολαμβάνουν μια ζωή μέσα στην πολυτέλεια.

Τους εχθρούς της λευτεριάς δεν πρόκειται να τους σταματήσουμε μονάχα με λόγια, δεν πρόκειται να τους σταματήσουμε μπαίνοντας στο στρεβλό νομοθετικό παιχνίδι τους, που μονάχα θεσπίζει νόμους προς το συμφέρον τους, ούτε πρόκειται να τους σταματήσουμε εκπίπτοντας στον υποκριτικό τους διάλογο – δεν είμαστε ηλίθιοι, δεν υπάρχει στ’ αλήθεια διάλογος με όσους κατέχουν την εξουσία. Τους εχθρούς της λευτεριάς θα τους ανακόψουμε μόνο με τις δράσεις μας, με τα χτυπήματά μας.

Σε σας, συντρόφια, απομένει να πούμε πως μας γεμίζει δύναμη να γνωρίζουμε στα σίγουρα πως κι εκεί όπου βρίσκεστε καταφέρνετε επίσης χτυπήματα. Από το Μοντεβιδέο σας στέλνουμε όλη μας τη στήριξη, όλη μας τη δύναμη.

Όσο για τους εχθρούς της λευτεριάς, ας γνωρίζουν απλά πως είμαστε παντού.

Συντονιστικό για το κλείσιμο του ζωολογικού Βίγια Ντολόρες
Coordinación por el cierre del zoológico Villa Dolores

[pdf]

το κείμενο του καλέσματος:

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΟΥΝΑΣ

Οι βιομηχανίες κρέατος και γούνας σχετίζονται άμεσα με το μαζικό εγκλεισμό, το βασανισμό και τη μαζική εξόντωση πολλών εκατομμυρίων ζώων κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη. Οι πρακτικές τους, που προστατεύονται νομικά από το κράτος, βρίσκονται έξω και ενάντια στο φυσικό κύκλο της ζωής τον οποίο και καταστρέφουν συστηματικά.

Η επέκταση του βιομηχανικού πολιτισμού είναι αλληλένδετη με τον αυξανόμενο μαζικό εγκλεισμό τόσο των μη ανθρώπινων ζώων (εκτροφεία, ζωολογικοί κήποι, εργαστήρια πειραμάτων, κτλ) όσο και των ανθρώπινων μέσα σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες χωρίς χαρτιά. Η βιομηχανοποίηση σαν γεγονός που συμβαίνει παράλληλα με την αστικοποίηση και τη γενικευμένη εμπορευματοποίηση είναι βασικός παράγοντας για τη μόλυνση της βιόσφαιρας με ποικίλους τρόπους. Οι σύγχρονες πόλεις είναι πλέον τεράστιες και υπερβολικά ενεργοβόρες. Η συντήρηση τους συνεπάγεται πολυάριθμες εξορυκτικές διαδικασίες και εργοστάσια παραγωγής ενέργειας που συχνά σχετίζονται με την κήρυξη πολέμων, ενώ αναπόφευκτα καταστρέφουν τους φυσικούς βιοτόπους που κομμάτι τους είναι και τα ελεύθερα ζώα.

Η αλλοτρίωση των ανθρώπων από το φυσικό κόσμο, σε συνδυασμό με τα ανθρωποκεντρικά ιδεολογήματα και την εξάρτηση τους από τη βιομηχανική παραγωγή διαμορφώνουν έναν τρόπο ζωής ο οποίος αναπαράγει τη μαζική εκμετάλλευση των ζώων. Τα σουπερμάρκετ, ο καταναλωτισμός και η ταχύτητα που διεξάγονται οι διαδικασίες της παραγωγής συνθέτουν ένα κοινωνικό περιβάλλον που πριν κάποιες δεκαετίες δεν υπήρχε καν στον ελλαδικό χώρο. Η κουλτούρα του fast food αναπτύσσεται ραγδαία, με την αλυσίδα των καταστημάτων Μακντόναλντς να αποτελεί σύμβολο της παγκοσμιοποίησης, ενώ παράλληλα οι χιλιάδες εγχώριες ταβέρνες και γυράδικα κάνουν επίσης θραύση στην ελληνική αγορά. Όλη αυτή η κουλτούρα υπάρχει την ίδια στιγμή που τα αίματα, ο πόνος και οι κραυγές των ζώων κρύβονται καλά από τους θιασώτες του συστήματος παραγωγής και διανομής κρέατος. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η κατανάλωση κρέατος έχει πολλαπλασιαστεί τις τελευταίες δεκαετίες παγκόσμια.

Αυτό που θεωρείται σαν πρόοδος του πολιτισμού είναι ένα σύμπλεγμα από πολιτικούς, οικονομικούς και εκπαιδευτικούς θεσμούς που αναπτύσσεται σε αλληλεξάρτηση με την τεχνοεπιστήμη και τις εφαρμογές της. Αυτό το εξουσιαστικό σύμπλεγμα θεσμών και σχέσεων κινείται σαν οδοστρωτήρας εις βάρος της άγριας φύσης, των εξημερωμένων έμβιων όντων και των όποιων ανθρώπινων ομαδοποιήσεων χωρίς κράτος.

Στα άγονα τοπία των πόλεων αναπαράγεται ο έλεγχος και επιβάλλεται ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής στον οποίο ο καταναλωτισμός και η αποβλάκωση από τις νέες τεχνολογίες υπάρχουν σαν «θεσπέσιες» παροχές του τεχνοβιομηχανικού συστήματος προς τον ανθρώπινο πληθυσμό (ο οποίος δεν είναι κάτι το ομοιογενές).

Με βάση το ιδεολόγημα που ορίζει τον πολιτισμένο άνθρωπο ως ανώτερο όν (με κύρια δικαιολογία τις ικανότητες του ανθρώπινου λόγου) γίνεται αποδεκτή η μαζική εκμετάλλευση των ζώων. Για τους εξημερωτές της βιομηχανίας και της οικονομίας ο φυσικός κόσμος υπάρχει για να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης, εμπόρευμα και πρώτη ύλη για τη διόγκωση της σύγχρονης μαζικής κοινωνίας. Οι περισσότεροι εργάτες και το καταναλωτικό κοινό γενικότερα, εγκλωβισμένοι και οι ίδιοι στο παραγωγικό σύστημα έχουν εκπαιδευτεί και πειθαρχηθεί σε ένα συγκεκριμένο ανθρωποκεντρικό τρόπο σκέψης και ηθικής. Μακριά από τις σκηνές που εκτυλίσσονται στα εκτροφεία και τα σφαγεία, οι σύγχρονοι καταναλωτές μπορούν να αγνοούν τα όσα υφίστανται συναισθανόμενα όντα τα οποία συνήθως γδέρνονται ζωντανά και σφαγιάζονται σε μαζικό επίπεδο.

Η βιομηχανία γούνας έχει σαν πελάτες της άτομα που θέλουν να κάνουν επίδειξη πλούτου στα πρότυπα κάποιας μόδας. Όμως για κάθε τέτοιο ένδυμα μπορεί να σφαγιάζονται δεκάδες ζώα αφού περάσουν τη ζωή τους μέσα σε κλουβιά ή πιο σπάνια αφού απαχθούν από το φυσικό τους βιότοπο. Επιπλέον στον ελλαδικό χώρο το γουνεμπόριο σχετίζεται και με τη βιομηχανία του τουρισμού, αφού στοχεύει στην προσέλκυση μανιακών καταναλωτών από το εξωτερικό.

Ένα ολόκληρο εξουσιαστικό σύστημα αποτελούμενο από τα συμφέροντα πολυεθνικών ή ντόπιων εταιριών αναπτύσσεται βασανίζοντας ζώα. Τα μη ανθρώπινα ζώα που βρίσκονται έγκλειστα σε κάθε είδους εργοστάσιο είναι σκλάβοι στο εξουσιαστικό σύστημα. Μάλιστα είναι τόσο εδραιωμένη η θεωρούμενη υποτέλεια τους στις συνειδήσεις των περισσότερων ανθρώπων που η υπεράσπιση τους είναι ελάχιστη μέχρι σήμερα.

Οι πολιτικοί παράγοντες και τα κόμματα σχετίζονται άμεσα με το γουνεμπόριο και τη βιομηχανία κρέατος. Οι πολιτικοί προσπαθούν να διευκολύνουν τις διαδικασίες παραγωγής στις διάφορες περιφέρειες της χώρας αλλά και σε διεθνές επίπεδο φτιάχνοντας σχέσεις δούναι και λαβείν με τους εμπόρους και τους βιομήχανους. Έτσι οι μεν πολιτικοί εξασφαλίζουν χρηματοδοτήσεις και υποστήριξη για να διατηρούν θέσεις εξουσίας μέσα στην κρατική μηχανή και οι δε έμποροι και βιομήχανοι αυξάνουν το χρηματικό τους κεφάλαιο εις βάρος αιχμάλωτων ζώων σαν να μην τρέχει τίποτα.

Η βιομηχανία κρέατος σχετίζεται επίσης με τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες και την καταστροφή τροπικών δασών όπως του Αμαζονίου και του Βορνέο. Ένα μεγάλο ποσοστό της παραγωγής οσπρίων και δημητριακών απευθύνεται στην εκτροφή ζώων για την παραγωγή κρέατος, διαδικασία η οποία αποφέρει μεγάλα κέρδη στους επενδυτές σε διεθνές επίπεδο.

Ο σύγχρονος μέσος καταναλωτής γίνεται συμμέτοχος στο σύστημα αυτό θέλοντας και μη, αφού υπάρχουν εκτεταμένα οι μηχανισμοί πειθάρχησης του κράτους. Αυτό που ορίζεται από το κράτος σαν ελευθερία ξεκινά και τελειώνει μαζί με την κατανάλωση, κάνοντας να φαντάζει αδιανόητη οποιαδήποτε αχρήματη σχέση. Όμως η ανενδοίαστη αποδοχή των όρων της κυριαρχίας και η ιδεολογική υποστήριξη της σημαίνει υποστήριξη της συστηματοποιημένης εκμετάλλευσης έμβιων όντων και της κατάστροφής της βιόσφαιρας.

Σήμερα που το τεχνοβιομηχανικό σύστημα έχει παγκόσμιες διαστάσεις, η εκμετάλλευση των ζώων, η εξαφάνιση πολλών ειδών και η καταστροφή των βιοτόπων επιταχύνεται. Αυτό που προτάσσουμε δεν είναι απλά η αλλαγή καταναλωτικών συνηθειών, αλλά η ίδια η αντίσταση και η επίθεση στην κυριαρχία. Απέναντι στα κράτη, το τεχνοβιομηχανικό σύστημα, τα ιδεολογήματα που θεμελιώνουν την κυριαρχία και τη συστηματοποιημένη εκμετάλλευση προτάσσουμε τον αγώνα για την ολική απελευθέρωση ζώων και γης.

Προτάσσουμε έναν τρόπο ζωής σε αρμονία με το φυσικό κόσμο, χωρίς κράτη, πόλεις, μαζική παραγωγή, κλουβιά και φυλακές.

Συναντήσεις αναρχικών ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού και την καταστροφή της βιόσφαιρας από την κυριαρχία

PDF

Κείμενο αφίσας:

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Εκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα κρατούνται έγκλειστα, σφαγιάζονται, γδέρνονται ζωντανά ή γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης σε διάφορα θεάματα.
Στηριζόμενες στα ιδεολογήματα περί ανωτερότητας του πολιτισμένου ανθρώπου έναντι των άλλων ζώων και νομιμοποιημένες από τα κράτη, οι βιομηχανίες κρέατος και γούνας εξοντώνουν μαζικά, αγνοώντας και καταστρέφοντας το φυσικό κύκλο της ζωής.

Ο εγκλεισμός και η εκμετάλλευση του ζωικού κόσμου δεν είναι κάτι το αποκομμένο από τον τρόπο ζωής μας, την κοινωνία και την κυριαρχία συνολικά. Ο βιομηχανικός πολιτισμός και οι θεσμοί του είναι αλληλένδετοι με το μαζικό εγκλεισμό και την καταστροφή του φυσικού κόσμου που τον αντιλαμβάνεται σαν αντικείμενο και πόρο για την ανάπτυξη του.

Απέναντι στην κυριαρχία, τα ιδεολογήματα της και τις πρακτικές της προτάσσουμε τον αγώνα για την ολική απελευθέρωση ζώων και γης.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΟΥΝΑΣ

•ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 1 Μάη, ώρα 12:00,  πλ. Συντάγματος και Ερμού

•ΠΟΡΕΙΑ   9 Μάη  Σάββατο, ώρα 12:00,  Πλ. Συντάγματος

Συναντήσεις αναρχικών ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού
και την καταστροφή της βιόσφαιρας από την κυριαρχία

Πηγή


Απρ 19 2015

Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό εταιρείας πουλερικών

Το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, 12 προς 13 Απριλίου, επιτεθήκαμε με 3 εμπρηστικούς μηχανισμούς με χρονοκαθυστέρηση, στοχεύοντας στην καταστροφή της εισόδου και 3 οχημάτων (1 φορτηγό βαρέως τύπου και 2 βαν) εταιρείας πουλερικών στην οδό Αγίου Παύλου στο Περιστέρι, ως ένδειξη αλληλεγγύης στους αιχμάλωτους απεργούς πείνας των ελληνικών φυλακών.

Δύναμη σε όσους συνεχίζουν, στα φυλακισμένα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, και σε όσους βρίσκονται σε διαδικασία αποθεραπείας, έχοντας ορθώσει με αξιοπρέπεια και συνέπεια όλο αυτό το διάστημα το ανάστημά τους απέναντι στο κράτος και, στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, απέναντι στους αριστερούς διαχειριστές και εκφραστές της εξουσίας – οι οποίοι (και αυτό είναι ξεκάθαρο για όσους δεν εθελοτυφλούν) από την πρώτη μέρα που γραπώθηκαν στα κυβερνητικά πόστα έχουν κάνει εμφανείς τις προθέσεις τους, με αποκορύφωμα, μέχρι στιγμής, την τακτική διαχείριση της απεργίας πείνας και την εκκένωση της κατάληψης της πρυτανείας του ΕΚΠΑ.

ΑΜΕΣΗ ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας:

Κατάργηση των άρθρων 187 και 187Α
Κατάργηση του κουκουλονόμου
Κατάργηση των φυλακών Τύπου Γ’
Άμεση απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού
Οριοθέτηση της χρήσης DNA

Επιλέξαμε τον συγκεκριμένο στόχο καθώς θεωρούμε ότι από τη μάχη κόντρα σε κράτος, κεφάλαιο και σε κάθε μορφής εξουσιαστικό εποικοδόμημα δε μπορεί να εξαιρείται η έμπρακτη εναντίωση στη βιομηχανία εμπορευματοποίησης των μη ανθρώπινων ζώων. Η πρακτική του εγκλεισμού είναι μία, και είναι εξίσου απορριπτέα είτε αφορά ανθρώπινες φυλακές -”σωφρονιστικά καταστήματα”, στρατόπεδα συγκέντρωσης- είτε αφορά υποδομές της βιομηχανίας κρέατος και ζωικών παραγώγων.

Η χρονική στιγμή της επίθεσής μας δεν ήταν καθόλου τυχαία. Ήταν η στιγμή που η ανθρωπομάζα βρισκόταν ακόμα βυθισμένη στη νωθρότητα, έχοντας επιτελέσει τις προηγούμενες ημέρες το καθήκον της απέναντι στην Εκκλησία και στα ιερά φαντάσματα που στοιχειώνουν και ορίζουν την ίδια της την ύπαρξη. Κάθε ναός της κοινωνίας, υλικός ή νοητός, κάθε καλούπι, κάθε στερεότυπο, κάθε συνήθεια που αναπαράγει, τροφοδοτεί ή απλά αντικατοπτρίζει τα πολυάριθμα πρόσωπα της εξουσίας, δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από το να ισοπεδωθεί.

Μια τέτοια συνήθεια είναι και η κατανάλωση κρέατος, η οποία έχει καθιερωθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθιερώνεται ως “φυσιολογική” η πρακτική της λεηλασίας της φύσης, όπως βλέπουμε να συμβαίνει στις Σκουριές της Χαλκιδικής, στην Ιταλία (NΟ-TAV) και σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Με την ενέργειά μας αυτή ανταποκρινόμαστε και στο κάλεσμα των συντρόφων από τη Χιλή, που οι δράσεις τους μας έχουν χαρίσει χαμόγελα τόσες φορές. Δύναμη στους Nataly Casanova, Juan Flores και Guillermo Durán που βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις 14 Απρίλη.

Παράλληλα στέλνουμε το δικό μας σινιάλο αλληλεγγύης και συνέργειας σε όλους όσους διώκονται, έχουν φυλακιστεί και δέχονται καταστολή, έχοντας βρεθεί στις γραμμές επίθεσης των Μετώπων ELF και ALF.

Απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε εξεγερμένη ατομικότητα, σε κάθε ομάδα συγγένειας, σε κάθε πυρήνα άμεσης δράσης, ώστε να εντείνουμε τις επιθέσεις σε όλα τα μέτωπα, με όποιο τρόπο κρίνει ο καθένας και η καθεμία ως δόκιμο, με όλα τα μέσα που διαθέτουμε.

Συνάψεις Ανάφλεξης για τον πολύμορφο αναρχικό αγώνα-ELF

http://www.antenna.gr/news/Society/article/398889/emprismos-trion-aytokiniton-sto-peristeri-binteo-

http://www.star.gr/Pages/Ellada.aspx?art=272634&artTitle=paranaloma_tou_pyros_egine_viotechnia_sto_peristeri_meta_apo_empristiki_epithesi

http://www.newsit.gr/ellada/paranaloma-pyros-3-autokinita-sto-peristeri-1304/389836


Μαρ 17 2015

Συνέλευση ενάντια στον εγκλεισμό – ανακοίνωση

pano

Κείμενο της Συνέλευσης ενάντια στον εγκλεισμό για τις απεργίες πείνας των φυλακισμένων αγωνιστών:

 

Όταν η απειλή του θανάτου είναι το έσχατο όπλο σου…

τότε μόνο η σύγκρουση σε κρατάει ζωντανό

Το κυρίαρχο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, γεννιέται και τρέφεται με την ιδιοκτησία, την ιεραρχία, την εκμετάλλευση κάθε έμβιου όντος, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και τον εγκλωβισμό σε πλασματικές ανάγκες. Δεν διστάζει να εξοντώσει εκατομμύρια ζωές με σκοπό την διαιώνιση της ύπαρξης του. Για το λόγο αυτό εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση σε οποιονδήποτε δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του, σε όποιον διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργιά του ή σε όσους έρχονται σε βίαιη ρήξη με το υπάρχον, τόσο εντός όσο και εκτός ορατών και αοράτων τειχών .

Στα πλαίσια του ανελέητου και αμείλικτου πολέμου, το νομικό και κατασταλτικό οπλοστάσιο αναβαθμίζεται.

Στο κλίμα μιας γενικευμένης τρομοϋστερίας που κυριαρχεί το 2001 παγκοσμίως και συγκεκριμένα με τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και με το κλείσιμο της υπόθεσης 17Ν στον ελλαδικό χώρο, έρχεται να εδραιωθεί ο νόμος 187 περί εγκληματικής οργάνωσης. Με τον συγκεκριμένο νόμο το κράτος μπορεί να επιβαρύνει με κακουργηματικού χαρακτήρα ποινές (κάθειρξη ως 10 έτη) οποιαδήποτε συλλογικότητα η ατομικότητα καθώς του δίνεται η δυνατότητα να την κατονομάσει ως συμμορία η μέλος συμμορίας.

Παράλληλα θεσμοθετεί για πρώτη φορά επίσημα την ρουφιανιά ως ελαφρυντικό παράγοντα στην ποινή. Το κράτος ανέκαθεν επιχειρεί να θωρακιστεί νομικά ενάντια στην λεγόμενη τρομοκρατία. Ήδη από την μεταπολίτευση ξεκίνησε τις πρώτες συζητήσεις για το θέμα αυτό αν και δεν το κατάφερνε μέχρι το 2004 επειδή δεν ταίριαζε στις ευρωπαϊκές διατάξεις. Όμως λίγο πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα και το πέρας των συγκρούσεων εναντίον του πολέμου στο Ιράκ, εν μέσω κλίματος μπατσοκρατίας και κοινωνικής ανοχής, βρίσκει την ιδανική συνθήκη για να τροποποιήσει τον νόμος 187 σε 187Α(τρομονόμος). Με το νόμο αυτό , το κράτος απαντώντας στον φόβο που το ίδιο σπέρνει , ξεκινά ένα νέο κυνήγι «μαγισσών» , βαφτίζοντας με ευκολία οποιονδήποτε εξεγείρεται ως τρομοκράτη και τους «θάβει» στο μπετό στο όνομα της κοινωνικής ασφάλειας.

Μερικούς μήνες μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, το πληττόμενο κράτος θεσπίζει τον λεγόμενο «κουκουλονόμο» με σκοπό να εντείνει την καταστολή. Έτσι οποιοσδήποτε καλύπτει τα χαρακτηριστικά του προσώπου του προκειμένου να προστατευτεί από ρουφιάνους (δημοσιογράφους, ασφαλίτες, κάμερες, μπάτσους κτλπ) ή από επιθέσεις των μπάτσων (χημικά , ξυλοδαρμοί, ευθείες βολές κτλπ) σε περίπτωση σύλληψης για πλημμέλημα το παράπτωμα μετατρέπεται αυτόματα σε κακούργημα.

Παράλληλα, στα πλαίσια του νόμου 187, και της αναβάθμισης του νομικού του οπλοστασίου της, η εξουσία χρησιμοποιεί την βιοτεχνολογία για την λήψη γενετικόυ υλικόυ ως αποδεικτικό στοιχείο παρόλο που δεν αποτελεί πειστήριο καθώς είναι ασαφές, δηλαδή μπορεί να αλλοιωθεί και να φυτευθεί κατά το δοκούν της αντιτρομοκρατικής. Επίσης σε πολλές περιπτώσεις οι μπάτσοι για να αποσπάσουν το γενετικό υλικό από συλληφθέντες οι οποίοι αρνούνται να το δώσουν χρησιμοποιούν βασανιστήρια και βίαιες μεθόδους (πχ Σ.Αντωνίου).

Το περασμένο καλοκαίρι, ολοκληρώνεται η μέχρι σήμερα νομοθέτηση για την ισοπέδωση του έγκλειστουεχθρού του κράτους, με τις φυλακές Τύπου Γ’. Ένα έκτρωμα που δημιουργεί μια φυλακή μέσα στην φυλακή, για όλους τους καταδικασθέντες με τους παραπάνω νόμους, δηλαδή ως επί το πλείστον πολιτικούς και απείθαρχους κρατούμενους. Στις συνθήκες αυτές, οι ποινές δεν μπορούν να μειωθούν, δεν αναγνωρίζεται κανένα ελαφρυντικό, καταργούνται τα δικαιώματα στις άδειες, στην ’’ημιελεύθερη διαβίωση’’, στα μεροκάματα, δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των κρατουμένων και περιορίζεται με τους εκτός των τειχών. Επίσης ενισχύεται ο ρόλος των μπάτσων μέσα στις φυλακές με πάνοπλα σώματα με πλήρη εξουσία πάνω στους έγκλειστους. Με τον τρόπο αυτό, καταρρακώνουν σωματικά και ψυχολογικά τους κρατούμενους ενώ αποτελεί φόβητρο για όποιον σηκώνει κεφάλι εντός και εκτός των τειχών.

Προφανώς τίποτα από αυτά δεν καταλύεται από οποιαδήποτε κοινοβουλευτική διαχείριση, αλλά από, πολύμορφους και αποφασιστικούς αγώνες εναντία στη καταστολή τον εγκλεισμό και τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς που τους επιβάλλουν.

Έτσι, στα πλαίσια αυτών των πολύμορφων αγώνων και μάλιστα με έσχατο μέσο, ξεκινούν στις 2/3 απεργία πείνας οι πολιτικοί κρατούμενοι Ν. Μαζιώτης, Κ. Γουρνάς, Δ. Κουφοντίνας και τα μέλη του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων Α. Σταμπούλος, Τ. Θεοφίλου,Φ. Χαρίσης, Α. Ντάλιος , Γ. Καραγιαννίδης και από 9/3 ο Γρ. Σαραφούδης ενώ άλλα μέλη του θα ακολουθήσουν αργότερα. Επιπλέον στηρίζοντας των αγώνα, δύο κρατούμενες από τη φυλακή Νεάπολης Λασιθίου έχουν προχωρήσει σε αποχή συσσιτίου. Τα αιτήματα τους συνολικά είναι:

  • Η κατάργηση των άρθρων 187 και 187Α και του λεγόμενου κουκουλονόμου

  • κατάργηση των φυλακών τύπου Γ

  • την κατάργηση της εισαγγελικής διάταξης που επιβάλλει τη βίαιη λήψη του DNA

  • την πρόσβαση κι ανάλυση του γενετικού δείγματος από πραγματογνώμονα βιολόγο τηςεμπιστοσύνης τους κατηγορουμένου, αν το επιθυμεί

  • την κατάργηση της ανάλυσης δειγμάτων που εμπεριέχεται μίγμα γενετικού υλικού άνω των δύο

  • την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού προκειμένου να μπορεί να λάβει τη νοσηλεία που χρειάζεται

Παράλληλα, μετά την σύλληψη της Α. Σπυροπούλου και την εκδικητική προφυλάκιση της μητέρας του Γ. και Χ. Τσάκαλου , της γυναίκας του δεύτερου και άτομα του φιλικού περιβάλλοντος των Σ.Π.Φ. οι οποίοι κρατούν αξιοπρεπή στάση απέναντι στην ρουφιανιά με κατηγορίες την υπόθαλψη και την ένταξη στην οργάνωση. Ο πυρήνας φυλακής της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και η Α. Σπυροπούλου ξεκινούν απεργία πείνας μέχρι θανάτου απαιτώντας την αποφυλάκιση των κατηγορουμένων, ενώ απειλούν πως αν δεν αποφυλακιστούν άμεσα θα προβούν σε απεργία δίψας. Επίσης σε ένδειξη αλληλεγγύης ο Π. Μιχαλάκογλου έχει προβεί σε αποχή συσσιτίου διαρκείας.

Στις 11/3 οι πολιτικοί κρατούμενοι από τη Τουρκία ξεκινούν κυλιόμενη απεργία πείνας αλληλεγγύης και στήριξης στο σύνολο των αιτήματα των πολιτικών κρατούμενων

Ήδη από τις 27/2 ο Γ. Σοφιανίδης έχει ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας την φοίτηση και στο ΤΕΙ Πειραιά καθώς τους στέρησαν το δικαίωμα αυτό, ως αντίποινα για την συμμέτοχή τους στους αγώνες ενάντια στις φυλακές τύπου Γ καθώς μάλιστα τον μετέφεραν στις φυλακές του Δομοκού.

Ο αγώνας των κρατουμένων ενισχύει την συνολικότερη επίθεση ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, δημιουργώντας έτσι το ανάχωμα για ένα κοινό μέτωπο ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού. Η κίνηση των απεργών πείνας δεν μας καθιστά αμέτοχους, δηλώνοντας απλώς την αλληλεγγύη μας στους έγκλειστους, αλλά μας ωθεί να συμπράξουμε συνθετικά με τον δικό τους αγώνα. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις προεκλογικές δηλώσεις του Σύριζα ότι θα καταργήσει τις φυλακές τύπου Γ καθώς διαφαίνεται η σκοπιμότητα του να αφομοιώσει κομμάτια του Αναρχικού/Αντιεξουσιαστικού χώρου και να αμβλύνει τις αντιστάσεις απέναντι σ’ αυτές. Αντιθέτως, εμείς οξύνουμε την σύγκρουση μας με κάθε μορφή εξουσίας, ανεξαρτήτως ποιος την κατέχει καθώς δεν υπήρξε ποτέ καμία ανακωχή εκατέρωθεν στο πόλεμο μας με αυτή. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και από τις πρόσφατες εισβολές σε σπίτια συντρόφων με σκοπό να τρομοκρατήσουν καθώς και από τις συλλήψεις του περίγυρου των μελών της ΣΠΦ, ως αντίποινα στο σχέδιο απόδρασης τους, στοχεύοντας στον ψυχολογικό τους κατακερματισμό. Οι πράξεις αυτές δεν θα μείνουν αναπάντητες…

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας

Αλληλεγγύη σημαίνει επίθεση Τύπου Γ θα είναι οι κρεμάλες σας…

Αγώνας μέχρι την ολική καταστροφή κάθε φυλακής.

Συνέλευση ενάντια στον εγκλεισμό, Χανιά, 2015


Μαρ 9 2015

Για την απεργία πείνας

Για την απεργία πείνας που ξεκίνησαν οι αναρχικοί/πολιτικοί κρατούμενοι στις 2/3/15

Η νέα πραγματικότητα

Μετά τις εκλογές και το πέρασμα της εξουσίας στα χέρια μιας οξύμωρης κυβερνητικής συνεργασίας του “αριστερού” ΣΥΡΙΖΑ και των ακροδεξιών ΑΝΕΛ, διανύουμε μια καινούργια και διαφορετική πραγματικότητα σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Ο σύριζα συμμετέχοντας με τον τρόπο του σε διάφορους κοινωνικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια, ειδικότερα μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08’, εξαργυρώνει τώρα αυτή την ψηφοθηρική του προσπάθεια. Στις εκλογές έδωσε τη λύση σε ένα κοινωνικό σύνολο που τσίμπησε από τις προεκλογικές υποσχέσεις του και βολεύτηκε για άλλη μια φορά στην ανάθεση της διαχείρισης της ζωής του. Ήδη από τον πρώτο μήνα η νέα κυβέρνηση παίζει έναν ρόλο χαμαιλέοντα, επιδιώκοντας απ’ την μία την πυρόσβεση των κοινωνικών αναταραχών και την αφομοίωση των ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας, και απ’ την άλλη συνεχίζει την ίδια πολιτική με την προηγούμενη κυβέρνηση, όχι μόνο δίνοντας παράταση μηνών στο ήδη ισχύον μνημόνιο, αλλά και ψηφίζοντας καινούργιο, σε αντίθεση με τις προεκλογικές της εξαγγελίες. Και αν κάποιοι αφελείς περιμένανε τις υποσχέσεις του συριζα να πραγματοποιηθούν, εμείς δεν τρέφουμε τέτοιες αυταπάτες. Λίγα παραδείγματα αρκούν για να αποδείξουν τις πολιτικές τους κωλοτούμπες. Απομάκρυνση της αστυνόμευσης από τα Εξάρχεια, που ακολουθείται από άγρια καταστολή στην πλατεία και επίθεση στον χώρο της κατάληψης ΒΟΞ έπειτα από κάψιμο περιπολικού. Εκτόνωση του αγώνα ενάντια στα μεταλλεία στη Χαλκιδική, ενώ εξαγγέλλει την εκ νέου μελέτη του πολεοδομικού σχεδίου χωρίς σαφή θέση στο αν θα πραγματοποιηθούν οι εξορύξεις, και παράλληλα παραπέμπει σε δίκη τους 21 κατηγορούμενους για τον εμπρησμό του εργοταξίου, με βάση τον 187 περί εγκληματικών οργανώσεων. Στις δολοφονίες/αυτοκτονίες μεταναστών στα στρατόπεδα κράτησης, η απάντηση είναι η μεταφορά τους σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας και ιατρικής περίθαλψης. Υπόσχεση για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’, επιδιώκοντας την ανακωχή με τους αναρχικούς και πολιτικούς κρατούμενους, ενώ συνεχίζει να τις εξοπλίζει είτε με ανθρώπινο είτε υλικοτεχνικό δυναμικό. Ο αγώνας μέσα και έξω από τα τείχη πρέπει είναι αδιαμεσολάβητος, μακριά από κάθε κόμμα και εξουσία, και να στοχεύει στην πραγμάτωση των αναρχικών μας προταγμάτων.

Και ο αγώνας ξεκινά…

Στις 2 Μάρτη 2015, με κείμενά τους ανακοινώνουν την έναρξη της απεργίας πείνας οι αναρχικοί/πολιτικοί κρατούμενοι Μαζιώτης, Γουρνάς, Κουφοντίνας, Σταμπούλος, Θεοφίλου, Χαρίσης, Ντάλιος, Καραγιαννίδης, ενώ τις επόμενες μέρες θα ξεκινάνε σταδιακά και τα υπόλοιπα μέλη του Δικτύου Αγωνιστών Κρατουμένων.

Τα αιτήματα που θέτουν οι απεργοί είναι αυτά της κατάργησης του νόμου περί των φυλακών τύπου Γ’, των δύο αντιτρομοκρατικών νόμων του 2001 και 2004 αντίστοιχα, του κουκουλονόμου, του νόμου για την λήψη του DNA ως αποδεικτικού και ενοχοποιητικού στοιχείου, και την άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας.

Η καταστολή ήρθε για να μείνει

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή της όξυνσης της καταστολής. Το 2001 ψηφίζεται, εν μέσω της τρομολαγνείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρώτος αντιτρομοκρατικός νόμος, 187 (περί εγκληματικών οργανώσεων), ενώ το 2004 νομοθετείται ο δεύτερος αντιτρομοκρατικός νόμος, ο 187Α ( περί τρομοκρατικών οργανώσεων). Με αφορμή την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08’, και των μεγάλης κλίμακας επιθέσεων σε κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους, ψηφίζεται ο κουκουλονόμος, που ουσιαστικά ποινικοποιεί κακουργηματικά την κάλυψη των χαρακτηριστικών του προσώπου και στόχο έχει την πάταξη των επιθετικών και δυναμικών πρακτικών του αναρχικού χώρου. Το 2010 έρχεται και η τελευταία τροποποίηση του 187Α, αναβαθμισμένο πλέον χαρτί στο οπλοστάσιο της καταστολής για να περικλείει όσο το δυνατόν περισσότερες περιπτώσεις. Δύο χρόνια αργότερα νομοθετείται η βίαιη λήψη του DNA που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μοναδικό ενοχοποιητικό στοιχείο για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Και τέλος, τον Ιούλη του 2014 περνάει το νομοσχέδιο για την λειτουργία των φυλακών τύπου Γ’, που στοχεύει σε καταδικασμένους για ένοπλη επαναστατική δράση, αναρχικούς, βαρυποινίτες, και απείθαρχους φυλακισμένους που συμμετέχουν σε εξεγέρσεις ή στάσεις στις φυλακές.

Μέσα σε αυτά τα χρόνια νέων νόμων και τροποποιήσεων, βλέπουμε ένα σχέδιο από πλευράς του κράτους να εντείνει την καταστολή σε τέτοια επίπεδα που να καλύπτει όλο και μεγαλύτερα ριζοσπαστικά κοινωνικά σύνολα που αγωνίζονται δυναμικά ενάντιά του. Τα άρθρα 187 και 187Α, χρησιμοποιούνται ευρέως από την δικαστική εξουσία, και επιφέρουν βαριές ποινές στους κατηγορούμενους. Είναι δύο νόμοι που στοχεύουν απ’ τη μια στην πάταξη του εσωτερικού εχθρού, και απ’ την άλλη στην αναγνώριση και χαρτογράφηση των αντιπάλων της έννομης τάξης. Μέσω του καθεστώτος εξαίρεσης, το ποινικό αδίκημα δεν ανιχνεύεται με βάση τον καθαρά ποινικό του αντίκτυπο, αλλά με βάση το κατά πόσο είναι επικίνδυνο για το καθεστώς.

Η λήψη και χρήση του DNA είναι ένας καινούργιος άσσος στο μανίκι της καταστολής. Έχουμε δει καταδίκες αναρχικών με μοναδικό στοιχείο το DNA (Σειρηνίδης, Τσιλιανίδης, Θεοφίλου), αλλά και κατηγορίες για συμμετοχή σε επαναστατικές οργανώσεις με βάση το DNA σε κινητά αντικείμενα σε σπίτια. Το κράτος αναπτύσσει μια τεχνολογία και μια επιστήμη που στόχο έχει την καταγραφή των γενετικών υλικών των αγωνιστών και την δημιουργία μιας τεράστιας αποθήκης με DNA.

Έτσι, η άνοδος της τεχνολογίας και της επιστήμης βλέπουμε πως αποτελεί ένα υπερμέγεθες όπλο στα χέρια της κυριαρχίας. Ολόκληρο το τεχνοβιομηχανικό σύστημα υπηρετεί την εξουσία, την τροφοδοτεί και τροφοδοτείται και το ίδιο από αυτήν. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα καθημερινό φακέλωμα μέσω την κινητών τηλεφώνων, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που ουκ ολίγες φορές έχουν χρησιμοποιηθεί από την καταστολή. Το σύνολο της επιστήμης παρουσιάζεται πλέον ως μια σύγχρονη θεότητα, κάτω από την οποία βρισκόμαστε όλοι αδύναμοι. Η σύγχρονη τεχνολογία και η επιστήμη είναι αυτές που εξοπλίζουν με πυρηνικά και με καινούργια όπλα τους στρατούς και τις αστυνομίες των κρατών. Αναβαθμίζουν τις φυλακές σε υψίστης ασφαλείας με τηλεοπτική παρακολούθηση των κρατουμένων επί 24ωρης βάσης. Τοποθετούν εκατομμύρια κάμερες στους δρόμους των πόλεων για την χαρτογράφηση των κινήσεων μας. Ορίζουν εκβιαστικά τις επιθυμίες των σύγχρονων ανθρώπων των πόλεων και διοχετεύουν πλαστά αγαθά στις αγορές για τις στρατιές των καταναλωτών. Βιάζουν τη Γη για τους φυσικούς πόρους, δολοφονούν και βασανίζουν δισεκατομμύρια ζώων για την ευημερία του ανθρώπου, και φυσικά είναι αυτές που χρησιμοποιεί η εξουσία για την συνέχιση της στην αρένα της νέας τάξης πραγμάτων, στην υποδούλωση των πάντων κάτω από τον καπιταλισμό και την κυριαρχία.

Τον Ιούλιο του 2014 θεσμοθετείται η λειτουργία των φυλακών τύπου Γ’, με τις πρώτες μεταγωγές πολιτικών αλλά και ποινικών κρατουμένων να γίνονται τις πρώτες μέρες του 2015. Αυτές οι φυλακές, είναι μια φυλακή μέσα στην φυλακή, που στόχο έχουν την απομόνωση των πολιτικών και των επικίνδυνων για την διεύθυνση της φυλακής κρατουμένων. Όμως ο στόχος της εξουσίας δεν είναι τόσο επιφανειακός που να αφορά μόνο τους φυλακισμένους. Οι τύπου Γ’, αποτελούν και έναν εκφοβισμό προς τα κοινωνικά σύνολα που εν δυνάμει θα αγωνιστούν ενάντια στο κράτος. Είναι ένας παραδειγματισμός και μια τρομοκράτηση των αγωνιστών εκτός των τειχών. Εξάλλου αυτός ήταν και είναι πάντα ο κύριος στόχος της καταστολής. Πάταξη των αγώνων ενάντια στην εξουσία, και τρομοκράτηση των έγκλειστων στα κάτεργα της δημοκρατίας.

Αλληλεγγύη σημαίνει αγώνας

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας, που βάζουν τα σώματά τους ανάχωμα ενάντια στην ολοκληρωτική επέλαση της κυριαρχίας.

Προτάσσουμε τον αδιαμεσολάβητο αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο,  για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’, των αντιτρομοκρατικών νόμων, του κουκουλονόμου, της λήψης του DNA, και για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού.

Μέχρι την καταστροφή όλων των φυλακών, των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, των εργοστασίων και εργαστηρίων εκμετάλλευσης των ζώων και των βιομηχανιών καταστροφής της Γης. Μέχρι τον θάνατο του κράτους και του κυρίαρχου πολιτισμού, κανείς και τίποτα δεν θα είναι ελεύθερο.

Ανυποχώρητος αγώνας για την Ολική Απελευθέρωση και την Αναρχία

Αναρχική Συλλογικότητα
Μαύρο/Πράσινο

 


Φεβ 24 2015

Ιταλία: Ξανά σε δίκη οι οικο-αναρχικοί

Ιταλία: Ξανά σε δίκη οι οικο-αναρχικοί Billy, Silvia και Costa

Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ BILLY, SILVIA ΚΑΙ COSTA ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ:

ΑΣ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ

Έχουν περάσει 5 χρόνια από τη σύλληψή μας στην Ελβετία, όταν η αστυνομία, σε ένα σημείο ελέγχου στο πέρασμα Albis, στο Καντόνι της Ζυρίχης, βρήκε εκρηκτικά, γκαζάκια, μπιτόνια με βενζίνη και πολλά αντίτυπα μια ανάληψης ευθύνης του Μετώπου Απελευθέρωσης της Γης της Ελβετίας, στο αυτοκίνητο που βρισκόμασταν. Ο στόχος της προτεινόμενης ενέργειας ήταν το Κέντρο Νανοτεχνολογίας Binning και Rohrer, εγκαταστάσεις που βρίσκονταν τότε υπό κατασκευή, ιδιοκτησίας της IBM, σε συνεργασία με το ETH, το Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης.

Η δίκη έλαβε χώρα μετά από ενάμιση χρόνο και κατηγορηθήκαμε για τα εξής: προετοιμασία εκούσιου εμπρησμού, απόκρυψη και μεταφορά εκρηκτικών υλών και παράνομη διακίνηση (εισαγωγή) εκρηκτικών. Ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας Hansjörg Stadler απαίτησε ποινές 3 ετών και 4-8 μηνών, κάτι που έγινε ευρέως αποδεκτό από τον ομοσπονδιακό δικαστή Walter Wütrich. Το δικαστήριο επιβεβαίωσε όλες τις κατηγορίες εκτός από εκείνη της παράνομης διακίνησης (εισαγωγής) εκρηκτικών, για την οποία αθωωθήκαμε.

Παράλληλα, ο εισαγγελέας του Τορίνου είχε ξεκινήσει μια ενδελεχή έρευνα σχετικά με τα εκρηκτικά, που βρήκαν πάνω μας οι ελβετικές αρχές, για να διαπιστώσει την προέλευση αυτών των υλικών. Όταν ολοκληρώθηκε η έρευνα, ο εισαγγελέας Enrico Arnaldi Di Balme μας απήγγειλε ακόμα τρεις κατηγορίες: τρομοκρατική δραστηριότητα, που περιλαμβάνει θανατηφόρους και εκρηκτικούς μηχανισμούς, κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών σε δημόσιο χώρο και κλεπταποδοχή (για τα εκρηκτικά), όλες οι κατηγορίες με το επιβαρυντικό στοιχείο της τρομοκρατίας.

Σε αυτά τα τελευταία 5 χρόνια, η ανάλυσή μας για την παρούσα κατάσταση έχει επιβεβαιωθεί και συνεπώς τα αναρχικά και περιβαλλοντικά μας πιστεύω έχουν δυναμώσει. Οι νανο-τεχνολογίες είναι το πιο πρόσφατο μονοπάτι του τεχνο-βιομηχανικού καπιταλιστικού συστήματος στην πορεία του για τη λεηλασία και την καταστροφή της Γης. Αυτά τα μονοπάτια, όπως και όλα τα προηγούμενα (σκεφτείτε τη Βιομηχανική εποχή), παρουσιάζονται ως θαύματα, τα οποία είναι εύκολο να φανταστούμε ότι μοιραία θα μετατραπούν σε εφιάλτες. Αυτές οι νανο-τεχνολογίες γεννιούνται από το νέο όραμα του κόσμου της εποχής των υπολογιστών, που έχει αντικαταστήσει τη μηχανική εποχή των μοχλών και των γραναζιών με τη μαθηματική εποχή τως bits πληροφοριών, όπου ολόκληρη η πραγματικότητα πρέπει να χωρέσει μέσα σε έναν αλγόριθμο. Αυτό το νέο όραμα έχει πλέον ριζώσει, αφού ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του σημερινού συστήματος. H επιβεβαίωσή της έχει ανοίξει μέχρι σήμερα δυνατότητες πέρα από κάθε φαντασία για την επιστήμη, ώστε εκείνη να κάνει αυτό που η παρούσα ανάγκη και ο κανιβαλισμός του συστήματος την ωθούν επειγόντως να κάνει: να σφετεριστεί τα πάντα στο σύμπαν και να τα διασπάσει στα μικρότερα, απειροελάχιστα στοιχεία τους, σε “bits”.

Με άλλα λόγια, να επιτευχθεί κάποια καθολική βασική μονάδα, με την οποία οι επιστήμονες μπορούν να υποβιβάσουν το σύνολο του υπάρχοντος στο επίπεδο της εναλλαξιμότητας και της ισοδυναμίας, έτσι ώστε, μέσω της μηχανικής της νέας αυτής (μη προσβάσιμης μέχρι τώρα) πρώτης ύλης, να είναι σε θέση να κάνουν τα πάντα στο σύμπαν να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες της εξουσίας. Οι τεχνολογίες αυτές είναι, συνεπώς, οι πυλώνες, πάνω στους οποίους το σύστημα θα βασιστεί για να ρυθμίσει εκ νέου τις διαδικασίες της παραγωγής και της προσφοράς, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξή του, μια ανάπτυξη επ’ άπειρον σε έναν πλανήτη, που έχει ήδη λεηλατηθεί πέρα από τα όρια των δυνατοτήτων του. Και, όπως και στην περίπτωση των ΓΤΟ (Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί), η σύγκλιση των επιστημών είναι η τελευταία υπόσχεση μιας αναπτυξιακής τάσης, που υποτίθεται ότι θα ανακόψει την οικολογική κρίση, στην οποία η οικοκτονική πρόοδος μας έχει φτάσει.

Όπως έχουμε γράψει και αλλού, το Κέντρο Νανοτεχνολογίας Binning και Rohrer κατέστη λειτουργικό και εγκαινίαστηκε λίγους μήνες πριν από τη δίκη μας, στην Ελβετία. Για σχεδόν τρία χρόνια, έχει προσφέρει 950 τετραγωνικά μέτρα για συνεργασία στη βασική έρευνα για νέα υλικά και στοιχεία νανομετρικής κατασκευής. Αυτός ο χώρος θα επιτρέψει στους ερευνητές της ΙΒΜ, του ETH και τους συνεργάτες τους να προωθήσουν τη γνώση και πάνω απ’ όλα τις δυνατότητες εφαρμογής της νανοτεχνολογίας πέρα, πολύ πιο πέρα, από τη τρέχουσα χρήση, που επιτεύχθηκε στα καλλυντικά, τα λάστιχα αυτοκινήτων και τα σπρέι νανοτεχνολογίας. Αυτό υπόσχεται ο διευθυντής των εγκαταστάσεων, Matthias Kaiserswerth. Για εμάς, ακόμα και αν οι άνθρωποι της IBM και της ETH καυχιώνται ότι έχουν ένα εργαστήριο, το οποίο είναι μοναδικό στον κόσμο -και από ορισμένες απόψεις έχουν δίκιο-, η πραγματικότητα είναι ότι τα μέρη, όπου προωθούνται η μηχανική και η χειραγώγηση της ζωής και του πλανήτη, είναι πολλά και διάσπαρτα σχεδόν παντού. Από τα ερευνητικά κέντρα των πολυεθνικών στα πανεπιστήμια, από επιστημονικά κέντρα σε διεθνή ερευνητικά ινστιτούτα: αυτός ο κόσμος κινείται παράλληλα με την πραγματικότητα που γνωρίζουμε, σχεδιάζοντας και οικοδομώντας ένα μέλλον, που θα μας επιβληθεί, ορισμένες πτυχές του οποίου μπορούμε ήδη να δούμε γύρω μας. Αυτός ο κόσμος έχει όνομα και διεύθυνση.

Έχουμε νιώσει την επείγουσα ανάγκη να χτιστούν αγώνες ενάντια στην ανάπτυξη αυτή, όλο και περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια, ξεκινώντας από την κατανόηση του πόσο αναγκαίες είναι οι βιοτεχνολογίες, οι νανοτεχνολογίες για το σύστημα και των πιθανών κίνδυνων, που αυτές εγκυμονούν. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτή η βλαπτικότητα δεν αφορά τόσο τη ζημιά στην ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, όσο τη σχέση μεταξύ εξουσίας και τεχνολογίας, που μετατρέπεται σε αναδιαμόρφωση/αντικατάσταση/καταστροφή των ζωντανών οικοσυστημάτων. Είναι μια πολύ πιο ευρεία υπόθεση τοξικότητας/βλαπτικότητας, άμεσα συνδεδεμένης με την τοξικότητα ως σύνολο: το ίδιο το σύστημα. Νιώθουμε ακόμα αυτήν την επείγουσα ανάγκη και, δεδομένης της προέλασης του τεχνολογικού και του βιομηχανικού συστήματος, εξακολουθούμε να είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτό πρέπει να μεταφραστεί σε μια ριζοσπαστική κριτική, η οποία δεν μπορεί να αγνοήσει το οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο, των οποίων η τοξικότητα αυτή είναι προϊόν και αναγκαιότητα. Η κριτική αυτή πρέπει, με τη σειρά της, να μετατρέψει τους ωκεανούς μελανιού και λέξεων, που απαιτούνται για την έκφραση και εμβάθυνσή της, σε αγώνα και άμεση δράση. Πιστεύουμε, λοιπόν, ακόμα ακράδαντα στην αναγκαιότητα να αναπτυχθούν ριζοσπαστικοί περιβαλλοντικοί αγώνες, ενάντια σ’ αυτό το θανατηφόρο τεχνοβιομηχανικό σύστημα∙ θέλουμε, όμως, να επισημάνουμε πως ο αγώνας πρέπει να ειδωθεί ως μια πραγματική δυνατότητα, να τεθούν τα πάντα υπό αμφισβήτηση, όχι απλά ως ένα πεδίο για να βρει κανείς έναν ρόλο στο πολιτικό θέατρο ή για την προσφορά “οικολογικά βιώσιμων” εναλλακτικών στο σύστημα.

Αυτό που βλέπουμε είναι το πώς οι θέσεις της τεχνοεπιστημονικής εξουσίας μπαίνουν κατά μέρους και αποσυγκεντρωποιούνται σε μοριακό επίπεδο, σε έναν αστερισμό ενδιαφερόντων και υπερβολικά συγκεκριμένων σχεδίων, παρόλο που αυτά όλα εξακολουθούν να συνδέονται απαραιτήτως μεταξύ τους. Το να παρεμβαίνεις και να χτυπάς εκεί που πονάει περισσότερο, είναι πάντα λιγότερο εμφανές και εύκολο να γίνει κατανοητό. Από την άποψη αυτή, μια σταθερή πηγή έμπνευσης είναι όλοι αυτοί ανά τον κόσμο, οι οποίοι εξακολουθούν να αισθάνονται την αναγκαιότητα του αγώνα, φέρνουν εις πέρας σχέδια, καμπάνιες και κινητοποιήσεις, αμυνόμενοι υπέρ όσων νιώθουν ότι αποτελούν κομμάτι και πραγματοποιώντας σαμποτάζ και επιθέσεις στα γρανάζια του τεχνοεπιστημονικού, πατριαρχικού και καπιταλιστικού βιομηχανικού συστήματος.

Γνωρίζουμε πως το να βάζει κανείς τον εαυτό του στη γραμμή του αγώνα, σημαίνει το να πρέπει να αντιμετωπίσει την καταστολή αργά ή γρήγορα και δεν υπάρχει διαφυγή απ’ αυτό. Αυτό που μπορεί και πρέπει κανείς να αποφεύγει, είναι να αφήνει πίσω μόνους αυτούς που έχουν χτυπηθεί από την καταστολή. Η στήριξη στους φυλακισμένους είναι κάτι που δε γίνεται να ξεχνιέται και, πέρα από την αλληλεγγύη και τη βασική συμπαράσταση, είναι εξίσου απαραίτητο και θεμελιώδες να συνεχίζονται οι αγώνες, για τους οποίους οι σύντροφοι πληρώνουν το τίμημα. Όσον αφορά εμάς, τώρα έξω από τα τείχη, εκτιμούμε πραγματικά τις προσπάθεις τόσων πολλών, που οργάνωσαν εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες, κατά τη διάρκεια των πρόσφατων μηνών. Εκτός από τη ζεστασιά της άμεσης απαραίτητης στήριξής τους, έχουν δώσει χώρο και στην υπόθεσή μας και, πάνω απ’ όλα, στις θεματικές που θέλουμε να κουβεντιάσουμε και για τις οποίες θέλουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας. Αυτό είναι για εμάς θεμελιώδες.

Η 23η Απριλίου είναι η μέρα, που ορίστηκε για την προανακριτική ακρόαση, όπου θα αποφασιστεί αν αυτή η δίκη déjà vu θα λάβει ή όχι χώρα. Από τη μεριά μας, δεν ενδιαφερόμαστε τόσο να τραβήξουμε την προσοχή στην εν λόγω υπόθεσή μας και στη δίκη σε βάρος μας, όσο στην επιθυμία μας να καταφέρουμε να μετατρέψουμε και αυτήν τη στιγμή σε μια περίσταση, κινητοποίηση, για να δρομολογηθούν εκ νέου τα θέματα αυτά και τα συναισθήματα, που μοιραζόμαστε.

Χωρίς να βάζουμε την καταστολή στο επίκεντρο αλλά δρώντας, χωρίς να αναθέτουμε σε άλλους, ενάντια στις βιοτεχνολογίες και τις νανοτεχνολογίες, την πυρηνική ενέργεια και κάθε άλλο είδος τοξικότητας, που παράγεται από αυτό το σύστημα θανάτου∙ ενάντια στην περίοδο εκμηδένισης και αφανισμού, που διανύουμε.

Για την απελευθέρωση της γης, για την απελευθέρωση των ζώων

Billy, Costa, Silvia.
[Luca (Billy) Bernasconi, Costantino Ragusa and Silvia Guerini]

Φεβρουάριος 2015

Εν όψει της δίκης, κατά την οποία πρόκειται να έχουμε πολλά δικαστικά έξοδα, ζητάμε την υποστήριξη όλων μέσα από πρωτοβουλίες οικονομικής ενίσχυσης και δωρεές στον ταχυδρομικό λογαριασμό, στο όνομα:

Marta Cattaneo
IBAN:IT11A0760111100001022596116
Αιτιολογία κατάθεσης: Αλληλεγγύη με τους Silvia, Billy, Costa
Επικοινωνία: info@resistenzealnanomondo.org (resistenzealnanomondo.org)

———

Μετάφραση: Inter Arma

Πηγή: 325


Φεβ 14 2015

Θεσσαλονίκη – ανάληψη ευθύνης

Ανάληψη ευθύνης από αναρχικούς/ές για την επίθεση με μπογιές στη ΔΕΘ ενάντια στη Zootechnia και τη βιομηχανία εκμετάλλευσης των ζώων
…για την ελευθερία, την αυτοδιάθεση στη ζωή και στις επιλογές, χωρίς αφέντες και δούλους


επίθεση με μπογιές στη ΔΕΘ ενάντια στη Zootechnia και τη βιομηχανία εκμετάλλευσης των ζώων

Στις 29/01 – 01/02 έλαβε χώρα στη ΔΕΘ-HELEXPO η 9η Zootechnia 2015. Στο μεγαλύτερο πανηγυράκι των βαλκανίων συναντιούνται κρατικοί, ιδιωτικοί αλλά και πανεπιστημιακοί φορείς, με σκοπό νέες προοπτικές ανάπτυξης της εγχώριας βιομηχανίας των λεγόμενων παραγωγικών ζώων. Ζώων που γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν υπό τον πιο βάναυσο εγκλεισμό, με μοναδικό σκοπό το επιχειρηματικό κέρδος του ιδιοκτήτη τους. Η νοοτροπί που συνδέει τη βιομηχανία με την εξημέρωση και την εκμετάλλευση πάνω στη φύση και τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπινων, παραμένει πάντα η ίδια. Απληστία, κέρδος, κυριαρχία και καταστροφή – όλα προς όφελος των εξουσιαστών και των υπερασπιστών τους.

Το ανώτατο στάδιο του κυρίαρχου πολιτισμού, ο καπιταλισμός, έφτασε να απλώσει τα πολάμια της εκμετάλλευσης του σε κάθε πτυχή του φυσικού κόσμου, αλλά και της ζωής των κοινωνιών του – Ζώα εκμεταλλεύονται στην κτηνοτροφία, στα εργαστήρια πειραμάτων, για τις ιατρικές έρευνες, για ρουχισμό, για την μόδα και το θέαμα – Η φύση λεηλατείται για τις εξορύξεις για την ενέργεια και τον πλούτο, για την οικοδόμηση πόλεων-φυλακών και την εντατική γεωργία – Οι άνθρωποι υποδουλώνονται στην μισθωτή σκλαβιά, στον έλεγχο, την καταστολή, τον τεχνολογικό τρόπο ζωής, την εκπαίδευση, τις φυλακές, τον στρατό, την κυριαρχία…

Και αφού δεν μπορείς να προσφέρεις άρτο, θέλουμε θέαμα…

Λαμβάνει χώρα και το 5ο International Dog Festival όπου με μια πληθώρα εκδηλώσεων ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει όλους τους ρόλους που έχει ένας σκύλος στην κοινωνία – σύντροφος, φίλος, φύλακας, κυνηγός…

Είτε με αλυσίδες, είτε με λουράκια… η υποδούλωση και η εκμετάλλευση δεν έχουν αλλάξει τίποτα, πέρα από προσωπείο. Στα μεν «παραγωγικά» ζώα εκμεταλλεύονται ό, τι μα ό, τι μπορούν να απομυζήσουν, στα δε «κατοικίδια» ζώα εχουν εντέχνως δημιουργήσει μια συνολικότερη κοινωνική διαστρωμάτωση, εφάμιλλη της ανθρώπινης. Πάνω σε αυτή έχει στηθεί μια ολόκληρη φιλοζωική βιομηχανία με πάντοτε εξειδικευμένα ανα περίπτωση προϊόντα.

Εντυπωσιακό αναμένεται το σαλόνι αλόγου, όπου όπως και στην προηγούμενη διοργάνωση, το θέαμα θα αποζημιώσει τον επισκέπτη

Παρόλο που τα οργανωμένα τσίρκο με ζώα απαγορεύτηκαν και εγκατέλειψαν τον ελλαδικό χώρο, το θέαμα που προκύπτει από ζώα-σκλάβους καλά κρατεί. Η φιλοζωία/φυσιολατρία συνήθως ταυτίζεται με την ενασχόληση με τα ζώα/φύση, πάντα από την σκοπιά του διαχειριστή, ρυθμιστή και κυρίαρχου τους, φορώντας την μάσκα της ευαισθησίας με παντοτινό σκοπό το κέρδος και την διαιώνιση της ανθρωποκεντρικής κοσμοαντίληψης. Μιας κοσμοαντίληψης που θέτει τον άνθρωπο αφέντη της φύσης και αναγκάζει τα υπόλοιπα ζώα, ως «κατώτερα» που είναι, να τον μιμηθούν, αφού δεν θα καταφέρουν ποτέ να τον φτάσουν.

Οι βιομηχανίες και οι μικρές ιδιοκτησίες

Είτε πρόκειται για απλό βοσκό, είτε για την πιο εξελιγμένη παραγωγική μονάδα της Westfalia Technologies, η κτηνοτροφία δεν παύει να είναι η πιο εκτεταμένη και ηθικά νομιμοποιημένη γενοκτονία στο όνομα της εξουσιαστικής συνθήκης της κρεατοφαγίας. Φυσικά και σε αυτή την λατρεία δεν χωρά κανένας ηθικός φραγμός, ούτε καν όταν πρόκεται για γενετική βελτίωση σε οργανισμούς, δηλαδή ελεγχόμενη γονιδιακή μετάλλαξη, όπως το πρόβατο της φυλής Φριζάρτα που παρουσιάζει ο Αγροτικός Κτηνοτροφικός Συναιτερισμός Δ. Ελλάδος. Πρόκειται για ένα σχετικά πρόσφατο είδος προβάτου, που «πρωτοδημιουργήθηκε» περίπου το 60′ με 80′, με συγκεκριμένο βάρος, σωματότυπο, αλλά κυρίως γενετικό σύστημα προς την καλύτερη δυνατή απόδοση και «ευημερια» του. Αλλά ποιος σας είπε πως η ευημερία εξαρτάται από το πόσο γάλα, μαλλί, ή απογόνους μπορεί να προσφέρει;

Η παράνοια του δυτικού κρεατομανιακού κόσμου έχει καταφέρει να ταυτίσει την ελεύθερη νομαδική ζωή του αιγοπροβατου με τις καλολαδωμένες μηχανές των εργοστασίων του, με κυρίαρχο γνώμονα το οικονομικό και καταναλωτικό όφελος, το κυνήγι της διαφήμισης και την εδραίωση του κλάδου των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Εμείς ως αναρχικοί-ες αντιλαμβανόμαστε την ευζωία ως ελευθερία, αυτοδιάθεση στη ζωή και στις επιλογές, χωρίς αφέντες και δούλους. Γι’ αυτούς τους λόγους, τα ξημερώματα της Κυριακής 01/02 επιτεθήκαμε στην είσοδο της ΔΕΘ-HELEXPO επί της οδού Εγνατίας. Ως μια συμβολική πράξη ενάντια στη Zootechnia, ρίξαμε μπογιές και πίσσα στα εκδοτήρια και στις διαφημιστικές πινακίδες της έκθεσης.

Για την καταστροφή του ανθρωποκεντρικού κόσμου της κυριαρχίας.
Μέχρι την Αναρχία

Υ.Γ.: Η απόκρυψη του γεγονότος είναι κλασική και γνώριμη τακτική. Όσο και να προσπαθείτε θα’ μαστε πάντα εδώ να σας χαλάμε τη μόστρα.

Αναρχικοί-ες

Πηγή: https://athens.indymedia.org/post/1539390/


Ιαν 26 2015

Αυτοπαρουσιαστικό κείμενο της αναρχικής/ αντιεξουσιαστικής συλλογικότητας για την ολική απελευθέρωση, κρακατόα

ΕΝΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Περιγράφοντας το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, είναι εμφανής η συνεχώς εντεινόμενη επίθεση της κυριαρχίας στους από τα κάτω αυτής της κοινωνίας και η ολοκληρωτική εκμετάλλευση του φυσικού κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και των μη ανθρώπινων ζώων. Σε ελλαδικό επίπεδο, η βίαιη αναδιάρθρωση του κράτους, το οποίο προσπαθεί να ανταπεξέλθει στην κρίση που διέρχεται το καπιταλιστικό οικοδόμημα παγκοσμίως, πραγματοποιείται μέσα από το ξερίζωμα κεκτημένων χρόνιων αγώνων και την εξαθλίωση των εκμεταλλευόμενων. Απαραίτητη προϋπόθεση για την άντληση της κοινωνικής συναίνεσης είναι η ενστάλαξη του φόβου στις τάξεις των καταπιεσμένων. Έτσι το πρώην προνοιακό μοντέλο έρχεται να αντικατασταθεί από το κράτος ασφάλειας-καταστολής. Τμήμα αυτής της αναδιάρθρωσης είναι οι συνέπειες για όποιον επιλέξει να αντισταθεί στο περιβάλλον που επιβάλλεται, μέσα από ριζοσπαστικούς αγώνες, οι οποίες έχουν σκιαγραφηθεί μέσα από τις επιστρατεύσεις των απεργιών, τις εκκενώσεις κατειλημμένων χώρων, τις συλλήψεις διαδηλωτών και τις φυλακίσεις αναρχικών και κομμουνιστών αγωνιστών.

Η εξουσία ωστόσο, ανεξάρτητα από τις αναδιπλώσεις και τις διαφοροποιήσεις που εμφανίζουν μέσα στο ιστορικό συνεχές οι κρατικές πολιτικές και η καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά και πριν την εμφάνιση αυτών, δομείται και εξαπλώνεται, διαχρονικά, σαν πλέγμα μέσα στο κοινωνικό πεδίο. Αν θέλουμε να μιλήσουμε ολιστικά γι’ αυτήν πρέπει να την αντιληφθούμε σε όλες της τις εκφάνσεις. Τόσο στην εκβιαστική πραγματικότητα της μισθωτής σκλαβιάς όσο και στο θεσμό της ιδιοκτησίας. Τόσο στο ξεζούμισμα των από τα κάτω απ’ τα αφεντικά τους, όσο και στο όνειρο ορισμένων για ανέλιξη στην κοινωνικοταξική πυραμίδα πατώντας στα κεφάλια των διπλανών τους. Τόσο στην επιβολή των κατασταλτικών μηχανισμών και την ύπαρξη των φυλακών, όσο και στο αίτημα των νοικοκυραίων για ασφάλεια. Τόσο στη φρίκη των ψυχιατρείων όσο και στη μετατροπή του σώματος σε δεξαμενή φαρμάκων. Τόσο στο ρόλο του αυταρχικού καθηγητή, όσο και στον ανταγωνισμό και το γλείψιμο στο σχολείο. Η εξουσία εντοπίζεται μέσα στις κοινωνικές σχέσεις και στους ρόλους που μοιράζει εντός της κοινωνίας, δημιουργώντας «δυνατούς» και «αδύναμους», «καθαρούς» και «βρώμικους», «άξιους» και «περιθωριακούς», «ανώτερους» και «κατώτερους». Στην πατριαρχία εντός της «ιερής» οικογένειας, στον ατομισμό, στις ανταγωνιστικές σχέσεις, στο ρατσισμό που επιτίθεται στη διαφορετικότητα και στις αποκλίνουσες από τη νόρμα επιλογές.

Οφείλουμε, όμως, εν τέλει, να εντοπίσουμε την εξουσία και στην καταστροφή του φυσικού κόσμου, να την αναγνωρίσουμε ως κύριο συστατικό της αντίληψης εκείνης που τοποθετεί τον άνθρωπο σε μία ανώτερη θέση από τα υπόλοιπα ζώα και ορίζει τη φύση σαν μηχανή παραγωγής χρήσιμων πόρων για τον ίδιο.

Η λεηλασία της φύσης

Υπεύθυνοι για τις περιβαλλοντικές αποδιαρθρώσεις δεν είναι οι άνθρωποι γενικά αλλά η αρπακτική κοινωνία και οι πλούσιοι που επωφελούνται από αυτή, όπως διατύπωνε το 1989 ο Μάρεϊ Μπούκτσιν. Έτσι, λοιπόν, τεράστιες εκτάσεις δασών αποψιλώνονται για εξορυκτικές διεργασίες με σκοπό την υπερσυσσώρευση κεφαλαίου, όπως συμβαίνει στην περιοχή των Σκουριών στην Β.Α Χαλκιδική, όπου πάνω από 3.300 στρέμματα αρχέγονου δάσους καταστρέφονται και είδη άγριας ζωής απειλούνται λόγω της ρύπανσης από τις τοξικές ουσίες που απελευθερώνονται στην περιοχή από τις εξορύξεις. Έτσι, για την επιβίωση και την επέκταση της κυριαρχίας και του καπιταλισμού σε όλο τον κόσμο, όλο και περισσότερα ορυχεία εμφανίζονται σκάβοντας το υπέδαφος, ρυπαίνοντας τους βιότοπους και οδηγώντας, εντέλει, στον θάνατο πολλά από τα έμβια όντα των τοπικών οικοσυστημάτων. Όλες αυτές βέβαια οι διαδικασίες έχουν σαν σκοπό την εκπλήρωση και κατασκευή περισσότερων επίπλαστων αναγκών στηρίζοντας έτσι την υπερκατανάλωση και τελικά τα προνόμια της εκάστοτε εξουσίας.

Οι επιπτώσεις, όμως της εκβιομηχάνισης ή αλλιώς της επέλασης του κεφαλαίου και των λογικών του στη φύση δεν περιορίζονται στις εξορύξεις, τα ορυχεία και τις εκχερσώσεις. Η επέκταση της αστικοποίησης οδηγεί στον κατακερματισμό των ενδιαιτημάτων, των βιοκατοικιών, δηλαδή, στις οποίες διαβιούν τα εναπομείναντα εν ζωή μη ανθρώπινα ζώα και οι εναπομείναντες ιθαγενείς ανθρώπινοι πληθυσμοί. Η απομύζηση των φυσικών πόρων προς όφελος της παγκόσμιας οικονομικής ελίτ συνδυάζεται με τη διοχέτευση τεραστίων ποσοτήτων λυμάτων και αποβλήτων σε φυσικά ή ημιφυσικά, υδάτινα ή χερσαία οικοσυστήματα. Η σύνθεση της ατμόσφαιρας έχει τροποποιηθεί ριζικά καθώς μεγάλες ποσότητες αζώτου και διοξειδίου του άνθρακα χαρακτηρίζουν πια τον αέρα που αναπνέουμε. Ρύπανση της ατμόσφαιρας και των εδαφών, αποψίλωση των δασών, πυρκαγιές, αποξήρανση υγροτόπων, εξαφανίσεις ειδών, δραματικές μειώσεις σε πληθυσμούς άγριων ζώων φαντάζουν αναστρέψιμα μπροστά στο νέο κίνδυνο που εγκυμονεί η τερατώδης επιστημονική ανάπτυξη του τενχοβιομηχανικού συμπλέγματος. Η επίδραση στο DNA από τους λακέδες του καθεστώτος, μοριακούς βιολόγους/ γενετιστές ανανεώνει το καπιταλιστικό βιοπολιτικό οπλοστάσιο με τερατόμορφες τεχνικές επιβολής του ελέγχου απειλώντας ταυτόχρονα το φυσικό κόσμο. Οι επιπτώσεις των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (φυτικών και ζωικών) στο περιβάλλον είναι ήδη ορατές.

Η εκμετάλλευση των μη ανθρώπινων ζώων

Η ίδια τακτική επιβολής της κυριαρχίας στη φύση ασκείται και στα μη ανθρώπινα ζώα. Δισεκατομμύρια ζώα εκτρέφονται, κακοποιούνται και δολοφονούνται κάθε χρόνο από τη βιομηχανία κρέατος και ζωικών προϊόντων για να τραφεί και να ντυθεί ο άνθρωπος. Κατά αυτή τη διαδικασία χιλιάδες στρέμματα αποψιλώνονται είτε για την κατασκευή κτηνοτροφικών φυλακών είτε για την καλλιέργεια ζωοτροφών, ενώ τεράστιες ποσότητες νερού σπαταλούνται και τεράστιες ποσότητες CO2 απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα. Οι συνθήκες διαβίωσης των ζώων στις κτηνοτροφικές φυλακές είναι άθλιες καθώς στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο με συνέπεια να πάσχουν από σωματικές και ψυχικές ασθένειες. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ζωντανοί οργανισμοί με σκέψεις και συναισθήματα αντιμετωπίζονται σαν εμπορεύματα, αφού ο προορισμός τους είναι να τεμαχιστούν και να βρεθούν στο πιάτο ή στη ντουλάπα του καταναλωτή. Με την ίδια ακριβώς λογική του εμπορεύματος λειτουργούν και άλλα είδη σύγχρονων φυλακών. Έχουμε λοιπόν τους ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκο, όπου διάφορα είδη, απειλούμενα και μη, απαγάγονται από το φυσικό τους περιβάλλον ή γεννιούνται και εκτρέφονται εκεί με μοναδικό σκοπό να αποδώσουν κέρδη σε κάθε λογής άρρωστο μυαλό, που κερδοφορεί απομυζώντας τα. Συγκεκριμένα αναγκάζονται να ζήσουν όλη τους τη ζωή ως αντικείμενα θεάματος μέσα σε ένα κλουβί ζωολογικού κήπου με το πρόσχημα της «εκπαίδευσης» και της «διατήρησης της βιοποικιλότητας», είτε να κάνουν διάφορα κόλπα για να διασκεδάσουν τους διεστραμμένους λάτρεις των τσίρκο. Αυτοί οι «πρωταγωνιστές» της παράστασης προφανώς και δεν κάνουν τα διάφορα κόλπα από δικιά τους βούληση, αντίθετα η συμπεριφορά τους είναι αποτέλεσμα χρόνιας καταπίεσης, τιμωρίας και ταπείνωσης της προσωπικότητάς τους. Επίσης αν θεωρούμε ότι τα παραπάνω διδάσκουν κάτι, τότε σίγουρα αυτό είναι ότι τα μη-ανθρώπινα ζώα, υπάρχουν για να φυλακίζονται και να ψυχαγωγούν και ότι όλος ο φυσικός κόσμος υπάρχει για να είναι εκμεταλλεύσιμος.

Μια άλλη περίπτωση είναι αυτή των pet shop όπου τα μελλοντικά κατοικίδια του ανθρώπου της πόλης ζουν φυλακισμένα μέχρι κάποιος να τα αγοράσει ενώ πολλά πεθαίνουν από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και μεταφοράς. Επιπλέον γύρω στα 100 εκατομμύρια ζώα χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο σε πειράματα τα οποία, ούτως η άλλως, τις περισσότερες φορές είναι άχρηστα λόγω της διαφοράς του ανθρώπινου οργανισμού από αυτόν των πειραματόζωων. Οι πειραματιστές φυλακίζουν τα ζώα, τα μετατρέπουν σε εργαλεία και τα αναγκάζουν να ζουν μια ζωή στον πόνο υπό τη στέρηση της ελευθερίας και της αυτενέργειας στο όνομα μιας «ανθρώπινης προόδου» η οποία πατάει επί πτωμάτων.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες επεκτείνονται όμως και στους υδρόβιους οργανισμούς είτε σαρώνοντας την θάλασσα με φονικά εργαλεία και παγίδες είτε εκτρέφοντας τους στα ιχθυοτροφία. Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί ψάρια και άλλα είδη που ζουν στη θάλασσα, στα ποτάμια και στις λίμνες κυρίως ως κομμάτι της διατροφής του αλλά και κάποιες φορές για την προσωπική ευχαρίστηση και αυτοπροβολή. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με άλλα είδη που κυνηγιούνται από διάφορους επίδοξους δολοφόνους με γεμάτο στομάχι οι οποίοι επιστρατεύουν όπλα και ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για αυτό το σκοπό. Τέλος, άλλες περιπτώσεις επιβολής του ανθρώπου πάνω στα ζώα είναι οι μάχες μεταξύ τους, οι ιπποδρομίες, η εκπαίδευση κι η χρήση τους από κατασταλτικούς μηχανισμούς κ.ά.

Όλα όσα έχουν ειπωθεί παραπάνω και πολλά ακόμα που δεν έχουμε αναφέρει, δεν τα διαχωρίζουμε ως προς την σημασία τους, αλλά για να περιγράψουμε την φρίκη που χαρακτηρίζει όλες τις μορφές εκμετάλλευσης του φυσικού περιβάλλοντος και των ζώων, ανθρώπινων και μη, θα θέλαμε ολόκληρους τόμους.

Το πρόταγμα της ολικής απελευθέρωσης στο εδώ και το τώρα

Η επίθεση που δεχόμαστε από την πλευρά της κυριαρχίας είναι συνολική, και μόνο με ένα πρόταγμα συνολικό, όπως αυτό της ολικής απελευθέρωσης, μπορούμε να αντεπιτεθούμε. Καμιά απελευθέρωση δεν θα υπάρξει ποτέ αν δεν απορριφθεί κάθε είδους εξουσία, είτε αυτή ασκείται στα ανθρώπινα είτε στα μη ανθρώπινα ζώα. Η απελευθέρωση της φύσης και των στοιχείων που την αποτελούν θα έρθει από την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου, των δομών τους και των σχέσεων που προωθούν. Προϋποθέτει επίσης την καλλιέργεια της αντίληψης ότι η ελευθερία των ανθρώπων είναι ισάξια με την ελευθερία των υπόλοιπων ζώων και της φύσης συνολικά και την αποδόμηση της ανθρωποκεντρικής λογικής, η οποία προτάσσει την ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους έναντι των άλλων και πως η φύση είναι αποκομμένη από εμάς και υπάρχει μόνο για να την εκμεταλλευόμαστε.

Έτσι, στην κατεύθυνση της συλλογικοποίησης των αντιστάσεων μας ενάντια στο εξουσιαστικό οικοδόμημα επιλέξαμε να δημιουργήσουμε αυτή τη συλλογικότητα. Μέσα σε μια εποχή που το μούδιασμα των κοινωνικών αντανακλαστικών και η αφομοίωση του κόσμου από τους μηχανισμούς του κράτους είναι τόσο έντονα, προτάσσουμε ένα συνολικό αγώνα ενάντια στο οικοδόμημα της κυριαρχίας, με ριζοσπαστικότητα όχι μόνο σε επίπεδο λόγου αλλά και δράσης. Ως αναρχικοί/αντιεξουσιαστές λειτουργούμε στη βάση της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, ισότιμα και αντι-ιεραρχικά. Αντιτασσόμαστε στη λογική διαχωρισμού των καταπιεσμένων, συνδέοντας αγώνες που εναντιώνονται σε κάθε μορφή επιβολής της εξουσίας. Γιατί κανένας δεν θα είναι ελεύθερος μέχρι την εξ ολοκλήρου συντριβή και των τελευταίων εξουσιαστικών μηχανισμών, οι οποίοι ξεζουμίζουν καθημερινά τη γη και στερούν την ελευθερία και την αυτενέργεια από όλους και όλες μας.

Ανυποχώρητος αγώνας για έναν ανεξούσιο ελεύθερο κόσμο.

αναρχική/ αντιεξουσιαστική συλλογικότητα για την ολική απελευθέρωση, κρακατόα.

Πάτρα, Δεκέμβρης 2014.

olikiapeleutherosi@espiv.net

olikiapeleutherosi.espivblogs.net


Ιαν 26 2015

Κλουβιά, κελιά, κάγκελα ορατά, καταστροφή σε όλα τα κρατικά δεσμά

Κλουβιά, κελιά, κάγκελα ορατά
Καταστροφή σε όλα τα κρατικά δεσμά

     Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε τη δημιουργία πολλών εστιών αντίστασης σε όλα τα πεδία από τη μεριά των από τα κάτω, με αποτέλεσμα την αυξανόμενη ένταση της καταστολής. Το κράτος, βρισκόμενο μέσα σε μία κρίσιμη πολιτική συγκυρία, έρχεται αντιμέτωπο με πολλές από αυτές τις εστίες ταυτόχρονα, απεργίες, πορείες, αποκλεισμούς, αποδράσεις από φυλακές, άμεσες δράσεις. Οι πιο πρόσφατες αυτών ήταν οι απεργιακές συγκεντρώσεις για την κυριακάτικη αργία, τις οποίες και κατέστειλε άγρια και η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, η οποία έλαβε μεγάλες διαστάσεις και συσπείρωσε πανελλαδικά μία δυναμική, που όπως και απέδειξε θα έφτανε μέχρι τέλους. Έτσι, λοιπόν, μέσα σε όλη αυτήν την πολιτική αστάθεια, βρίσκει την ευκαιρία και επιδεικνύει το δόγμα μηδενικής ανοχής στις όποιες αντιστάσεις, εξαγγέλλει περισσότερα μέτρα ασφαλείας και νομοσχέδια με αποκορύφωμα την δημιουργία φυλακών τύπου Γ’.

Εν όψει των επερχόμενων εκλογών, το κράτος επιλέγει να επισπεύσει τη λειτουργία των φυλακών αυτών, προσπαθώντας να συσπειρώσει συντηρητικά κοινωνικά στρώματα, προσφέροντας περισσότερη τάξη και ασφάλεια. Από την άλλη ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., μέσα στο ίδιο προεκλογικό κλίμα ψηφοθηρίας, υπόσχεται την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ’ στοχεύοντας στην πολιτική συναίνεση της κοινωνίας αλλά και του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος.

Ωστόσο, ενώ οι φυλακές Δομοκού δεν είναι έτοιμες να ¨υποδεχτούν¨ τους ¨τρομοκράτες και βαρυποινίτες¨, ξεκινάνε οι πρώτες μεταγωγές πολιτικών κρατουμένων καθώς και άλλων φυλακισμένων. Στις 30/12/2014 μετάγεται ο σύντροφος Ν. Μαζιώτης, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, ακολουθούν στις 2/01/2015 οι μεταγωγές των συντρόφων Κ. Γουρνά (Ε.Α.), Δ. Κουφοντίνα (17Ν), Ναξάκη και Σαραφούδη και των καταδικασμένων για συμμετοχή στην 17Ν Τζωρτζάτου και Γιωτόπουλου, και φυσικά η μεταγωγή του Χ. Ξηρού στις 9/01/15.

Ο στόχος του συστήματος μέσα στα πλαίσια της φυλακής είναι η καταστολή των κρατουμένων σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Ως προς το συλλογικό, καταλύονται οι κοινότητες που έχουν διαμορφωθεί και έχουν ως σκοπό την ριζοσπαστική ρήξη με τον θεσμό της φυλακής και συνθλίβεται κατ’ αυτόν τον τρόπο κάθε δυνατότητα εξέγερσης. Εγκαθιδρύεται έτσι η απάθεια και η αδρανοποίηση των κρατουμένων μέσω της κατάπνιξης του συλλογικού αισθήματος. Οι δεσμοί που έχουν αναπτυχθεί ανάμεσα στους κρατούμενους καταστρέφονται και αποξενώνονται μεταξύ τους. Με την σκληρή απομόνωση οι κρατούμενοι στερούνται κάθε δυνατότητα κοινωνικοποίησης και η τιμωρία παίρνει την πιο ωμή της μορφή.

Έτσι λοιπόν είναι αυτονόητο πως η οποιαδήποτε αναδιάρθρωση με στόχο την ένταση της καταστολής μέσα στην φυλακή, έχει αναπόφευκτο αντίκτυπο και έξω από αυτήν. Αφενός δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας και προκαλεί την αδρανοποίηση του γενικότερου κοινωνικού συνόλου και αφετέρου προσπαθεί να σπείρει τον τρόμο στα ριζοσπαστικότερα κομμάτια της κοινωνίας. Ο εκφοβισμός αυτός έχει στο στόχαστρο όσους εξεγείρονται ενάντια στο σύστημα, επιδιώκοντας να τσακίσει το φρόνημά τους και να φθείρει κάθε ψυχολογία αντίστασης. Το κράτος δηλαδή με την τροποποίηση αυτή αποσκοπεί στον παραδειγματισμό και την τρομοκράτηση, χειραγωγώντας την κοινή γνώμη και στοχοποιώντας τους αναρχικούς ως την πιο επικίνδυνη απειλή για αυτό.

Ο εγκλεισμός δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο και δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους. Και αν ο εγκλεισμός των ανθρώπινων ζώων αποσκοπεί στην τιμωρία και την «πειθάρχηση», στα υπόλοιπα ζώα ξεφεύγει από τα στενά αυτά πλαίσια. Κλειδωμένα και αυτά μέσα σε κελιά, αναγκάζονται να ζούνε κάτω από εξίσου άθλιες συνθήκες, με τη μόνη διαφορά ότι δεν γνωρίζουν τι θα απογίνουν και δεν μπορούνε να αντιδράσουν και να πράξουν ενάντια σε αυτό.

Ως αναρχικοί-ες, δεν διαχωρίζουμε κανένα είδος εγκλεισμού, αναγνωρίζουμε τη σύνδεσή του με την κυριαρχία και την εξουσία, γι’ αυτό και η αλληλεγγύη μας σε όλα τα όντα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας δράσης για την καταστροφή του υπάρχοντος συστήματος. Ο λόγος και οι πράξεις μας ενάντια σε κάθε είδος εξουσίας, εκμετάλλευσης και επιβολής πρέπει να είναι καθολικοί για να είμαστε όλοι ελεύθεροι, και γι’ αυτό ο πόλεμός μας δεν τελειώνει μέχρι την καταστροφή κάθε κλουβιού/κελιού.

 

Υψίστης ασφαλείας ποτέ και πουθενά, μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κλουβιά!

Ανυποχώρητος αγώνας για την Ολική Απελευθέρωση και την Αναρχία!

 

Αναρχική Συλλογικότητα

Μαύρο/Πράσινο

Θεσ/νίκη Ιανουάριος 2015

mavroprasino.espivblogs.net